1 Коринтјаните
Глава 2
- 1
И јас, браќа, кога дојдов кај вас, не дојдов со возвишени зборови или човечка мудрост да ви ја објавам Божјата тајна.
- 2
Зашто решив меѓу вас да не знам ништо друго освен Исус Христос, и тоа распнат.
- 3
И бев меѓу вас во слабост, страв и големо треперење.
- 4
Мојот збор и мојата проповед не беа со убедливи зборови на човечка мудрост, туку со пројавување на Духот и силата,
- 5
за вашата вера да не се темели на човечка мудрост, туку на Божјата сила.
- 6
Сепак, зборуваме мудрост меѓу зрелите, но не мудрост од овој век, ниту мудрост на владетелите на овој век, чија власт пропаѓа,
- 7
туку ја објавуваме Божјата мудрост во тајна, скриената мудрост што Бог ја однапред определи пред вековите за наша слава,
- 8
која никој од владетелите на овој век не ја позна; зашто, да ја познаа, немаше да Го распнат Господ на славата.
- 9
Но, како што е напишано: „Она што око не видело, уво не чуло, ниту на човечко срце му дошло, тоа Бог го подготвил за оние што Го љубат.“
- 10
А нам Бог ни го откри тоа преку Својот Дух, зашто Духот испитува сѐ, дури и Божјите длабочини.
- 11
Зашто кој човек знае што се крие во човекот, освен човечкиот дух што е во него? Така и Божјите работи никој не ги знае освен Божјиот Дух.
- 12
А ние не го примивме духот на светот, туку Духот Кој е од Бог, за да го разбереме она што Бог ни го подарил.
- 13
За тоа и зборуваме, не со зборови научени од човечка мудрост, туку со зборови научени од Светиот Дух, објаснувајќи ги духовните вистини со духовни зборови.
- 14
Но природниот човек не го прифаќа она што доаѓа од Божјиот Дух, зашто за него е безумство и не може да го разбере, бидејќи тоа се расудува духовно.
- 15
Духовниот човек расудува за сѐ, а него никој не може правилно да го процени.
- 16
„Зашто кој го познал Господовиот ум, за да Го поучи?“ А ние го имаме Христовиот ум.