1 Јован

Глава 3

1
Гледајте каква љубов ни подари Таткото — да се нарекуваме Божји деца! И тоа сме. Светот не нѐ познава затоа што не Го позна Него.
2
Мили мои, сега сме Божји деца, а сѐ уште не се открило што ќе бидеме. Но знаеме дека кога Тој ќе се јави, ќе бидеме слични на Него, зашто ќе Го видиме онаков каков што е.
3
И секој што ја има оваа надеж во Него, се очистува себеси, како што Тој е чист.
4
Секој што прави грев, прави и беззаконие; гревот е беззаконие.
5
А знаете дека Тој се јави за да ги отстрани гревовите; и во Него нема грев.
6
Секој што останува во Него не продолжува да живее во грев; а оној што продолжува да греши, не Го видел ниту Го познал.
7
Чеда, никој да не ве мами. Оној што постапува праведно е праведен, како што е и Тој праведен.
8
Оној што живее во грев е од ѓаволот, зашто ѓаволот греши од почетокот. Затоа се јави Божјиот Син – за да ги разурне делата на ѓаволот.
9
Секој што е роден од Бог не продолжува да живее во грев, зашто Божјото семе останува во него; и не може да продолжи да греши, бидејќи е роден од Бог.
10
По ова се препознаваат Божјите деца и децата на ѓаволот: секој што не постапува праведно не е од Бог, ниту оној што не го љуби својот брат.
11
Зашто ова е пораката што ја чувте од почетокот: да се љубиме еден со друг.
12
Да не бидеме како Каин, кој беше од злиот и го уби својот брат. А зошто го уби? Затоа што неговите дела беа зли, а делата на неговиот брат беа праведни.
13
Не чудете се, браќа, ако светот ве мрази.
14
Ние знаеме дека преминавме од смрт во живот, зашто ги љубиме браќата. Оној што не љуби останува во смртта.
15
Секој што го мрази својот брат е убиец, а знаете дека ниеден убиец нема вечен живот што останува во него.
16
Љубовта ја познаваме по тоа што Тој го положи Својот живот за нас; и ние сме должни да ги положуваме своите животи за браќата.
17
Ако некој има земни добра и го види својот брат во потреба, но го затвори своето срце пред него, како може Божјата љубов да останува во него?
18
Деца мои, да не љубиме со збор ниту со јазик, туку со дело и со вистина.
19
По ова ќе знаеме дека сме од вистината и ќе ги увериме своите срца пред Него,
20
дури и кога нашето срце нѐ осудува, зашто Бог е поголем од нашето срце и знае сѐ.
21
Мили мои, ако срцето не нѐ осудува, имаме смелост пред Бог.
22
И што и да побараме, добиваме од Него, зашто ги пазиме Неговите заповеди и го правиме она што Му е угодно.
23
А Неговата заповед е оваа: да веруваме во името на Неговиот Син Исус Христос и да се љубиме еден со друг, како што ни заповеда.
24
Оној што ги пази Неговите заповеди останува во Него, а и Тој во него. По ова знаеме дека Тој останува во нас: по Духот Кого ни Го даде.