1 Цареви

Кога царот Давид остаре и дојде во длабока старост, го покриваа со облека, но тој не можеше да се стопли.

Затоа неговите слуги му рекоа: „Нека побараат за нашиот господар, царот, млада девојка. Таа нека стои пред царот, нека се грижи за него и нека лежи покрај него, за да се стопли нашиот господар, царот.“

Така бараа убава девојка низ целата Израелева земја. Ја најдоа Шунамката Ависага и ја доведоа кај царот.

Девојката беше многу убава. Таа се грижеше за царот и му служеше, но царот немаше телесен однос со неа.

Во тоа време Адонија, синот на Агита, се возгордеа и рече: „Јас ќе бидам цар!“ Тој си набави бојни коли и коњаници, како и педесет мажи што трчаа пред него.

Неговиот татко никогаш не го укорил со зборовите: „Зошто го правиш тоа?“ Адонија беше и многу убав човек, а се роди по Авесалом.

Тој се договори со Јоав, синот на Саруја, и со свештеникот Авијатар, и тие застанаа на негова страна и му помагаа.

Но свештеникот Садок, Венаја, синот на Јодај, пророкот Натан, Семеј, Реи и Давидовите храбри мажи не застанаа на страната на Адонија.

Адонија закла овци, говеда и угоени телиња кај каменот Зоелет, близу до изворот Ен-Рогел. Ги покани сите свои браќа, царските синови, и сите Јудејци што му служеа на царот.

Но не ги покани пророкот Натан, Венаја, храбрите мажи, ниту својот брат Соломон.

Тогаш Натан ѝ рече на Витсавеја, мајката на Соломон: „Зар не си слушнала дека Адонија, синот на Агита, се прогласи за цар, а нашиот господар Давид не знае за тоа?

Дојди сега да ти дадам совет, за да го спасиш својот живот и животот на својот син Соломон.

Оди, влези кај царот Давид и кажи му: ‚Господару мој, царе, зар не ѝ се заколна на својата слугинка и не рече: Твојот син Соломон ќе царува по мене и тој ќе седи на мојот престол? Тогаш зошто Адонија стана цар?‘

Додека ти уште зборуваш со царот, јас ќе влезам по тебе и ќе ги потврдам твоите зборови.“

Витсавеја влезе кај царот во неговата спална соба. Царот беше многу стар, а Шунамката Ависага му служеше.

Витсавеја се наведна и му се поклони на царот. Царот ја праша: „Што сакаш?“

Таа му одговори: „Господару мој, ти ѝ се заколна на својата слугинка во Господ, својот Бог, и рече: ‚Твојот син Соломон ќе царува по мене и тој ќе седи на мојот престол.‘

Но сега Адонија стана цар, а ти, господару мој, царе, не знаеш за тоа.

Тој закла многу говеда, угоени телиња и овци и ги покани сите царски синови, свештеникот Авијатар и војсководецот Јоав, но твојот слуга Соломон не го покани.

Сега, господару мој, царе, очите на целиот Израел се свртени кон тебе, за да им кажеш кој ќе седне на престолот на мојот господар, царот, по него.

Инаку, кога мојот господар, царот, ќе почине, јас и мојот син Соломон ќе бидеме сметани за виновници.“

Додека таа уште зборуваше со царот, дојде пророкот Натан.

Му јавија на царот: „Еве го пророкот Натан.“ Тој влезе пред царот, падна ничкум и му се поклони.

Натан рече: „Господару мој, царе, зар ти рече: ‚Адонија ќе царува по мене и тој ќе седи на мојот престол‘?

Зашто денес тој слезе, закла многу говеда, угоени телиња и овци и ги покани сите царски синови, војсководците и свештеникот Авијатар. Ете, тие јадат и пијат пред него и извикуваат: ‚Да живее царот Адонија!‘

Но мене, твојот слуга, свештеникот Садок, Венаја, синот на Јодај, и твојот слуга Соломон не нѐ покани.

Зар ова го наредил мојот господар, царот, без да им каже на своите слуги кој ќе седне на престолот на мојот господар, царот, по него?“

Тогаш царот Давид одговори: „Повикајте ми ја Витсавеја.“ Таа влезе и застана пред царот.

Царот се заколна: „Како што е жив Господ, Кој ме избави од секоја неволја,

како што ти се заколнав во Господ, Израелевиот Бог, и ти реков: ‚Твојот син Соломон ќе царува по мене и ќе седи на мојот престол наместо мене‘, така ќе направам уште денес.“

Тогаш Витсавеја се наведна со лицето до земјата, му се поклони на царот и рече: „Нека живее мојот господар, царот Давид, засекогаш!“

Потоа царот Давид рече: „Повикајте ми ги свештеникот Садок, пророкот Натан и Венаја, синот на Јодај.“ Тие дојдоа пред царот.

Царот им рече: „Земете ги со себе слугите на својот господар, качете го мојот син Соломон на мојата мазга и одведете го до изворот Гион.

Таму свештеникот Садок и пророкот Натан нека го помазаат за цар над Израел. Потоа затрубете со труба и извикајте: ‚Да живее царот Соломон!‘

Потоа искачете се по него. Тој нека дојде и нека седне на мојот престол и нека царува наместо мене, зашто го поставив за водач над Израел и над Јуда.“

Венаја, синот на Јодај, му одговори на царот: „Амин! Така нека потврди и Господ, Бог на мојот господар, царот!

Како што Господ беше со мојот господар, царот, така нека биде и со Соломон и нека го направи неговиот престол уште поголем од престолот на мојот господар, царот Давид.“

Тогаш свештеникот Садок, пророкот Натан, Венаја, синот на Јодај, Херетејците и Фелетејците слегоа, го качија Соломон на мазгата на царот Давид и го одведоа до Гион.

Свештеникот Садок го зеде рогот со масло од светиот шатор и го помаза Соломон. Потоа затрубија со труба и целиот народ извика: „Да живее царот Соломон!“

Целиот народ се искачи по него. Луѓето свиреа на кавали и се радуваа со толку голема радост што земјата одекнуваше од нивните извици.

Адонија и сите негови гости го слушнаа шумот токму кога завршија со јадењето. Кога Јоав го слушна звукот на трубата, праша: „Зошто градот е толку разбрануван и бучен?“

Додека уште зборуваше, дојде Јонатан, синот на свештеникот Авијатар. Адонија му рече: „Влези, зашто ти си чесен човек и сигурно носиш добра вест.“

Но Јонатан му одговори на Адонија: „Не! Нашиот господар, царот Давид, го постави Соломон за цар.

Царот ги испрати со него свештеникот Садок, пророкот Натан, Венаја, синот на Јодај, Херетејците и Фелетејците, и тие го качија на царската мазга.

Свештеникот Садок и пророкот Натан го помазаа за цар кај Гион. Оттаму се искачија радувајќи се, па целиот град одекнува. Тоа е шумот што го слушнавте.

Освен тоа, Соломон веќе седна на царскиот престол.

И царските слуги дојдоа да му честитаат на нашиот господар, царот Давид, и рекоа: ‚Твојот Бог нека го направи името на Соломон пославно од твоето име и неговиот престол поголем од твојот престол.‘ А царот се поклони на својата постела.

Царот уште рече: ‚Нека биде благословен Господ, Израелевиот Бог, Кој денес даде мој потомок да седне на мојот престол, а моите очи го гледаат тоа.‘“

Тогаш сите гости на Адонија се исплашија, станаа и секој си отиде по својот пат.

Адонија се уплаши од Соломон, стана, отиде и се фати за роговите на жртвеникот.

На Соломон му јавија: „Ете, Адонија се плаши од царот Соломон. Се фатил за роговите на жртвеникот и вели: ‚Нека ми се заколне денес царот Соломон дека нема да го погуби својот слуга со меч.‘“

Соломон рече: „Ако се покаже како чесен човек, ни влакно од неговата глава нема да падне на земјата. Но ако се најде зло во него, ќе умре.“

Царот Соломон испрати луѓе и тие го симнаа Адонија од жртвеникот. Тој дојде и му се поклони на царот Соломон, а Соломон му рече: „Оди си дома.“