1 Цареви

Тесвиецот Илија, еден од жителите на Галаад, му рече на Ахав: „Како што е жив Господ, Израелевиот Бог, пред Кого стојам, во овие години нема да има ниту роса ниту дожд, освен по мој збор.“

Тогаш Господовиот збор дојде до него:

„Оди си оттука, сврти кон исток и скриј се кај потокот Херит, кој е источно од Јордан.

Ќе пиеш од потокот, а Јас им заповедав на гавраните да те хранат таму.“

Тој отиде и направи според Господовиот збор: отиде и остана кај потокот Херит, источно од Јордан.

Гавраните му носеа леб и месо наутро, и леб и месо навечер, а тој пиеше од потокот.

По некое време потокот пресуши, зашто немаше дожд во земјата.

Тогаш Господовиот збор дојде до него:

„Стани, оди во Сарепта, која му припаѓа на Сидон, и остани таму. Еве, заповедав една вдовица таму да те храни.“

Тој стана и отиде во Сарепта. Кога дојде до градската порта, таму една вдовица собираше дрва. Тој ја повика и рече: „Те молам, донеси ми малку вода во сад да се напијам.“

Додека таа одеше да донесе, тој ја повика и рече: „Те молам, донеси ми и залак леб во својата рака.“

Но таа одговори: „Како што е жив Господ, твојот Бог, немам готов леб. Имам само една рака брашно во садот и малку масло во стомната. Еве, собирам две дрвца, па ќе одам да го приготвам тоа за себе и за својот син, да го изедеме и потоа да умреме.“

Илија ѝ рече: „Не плаши се. Оди и направи како што рече, но најнапред направи ми од тоа една мала погача и донеси ми ја; потоа приготви за себе и за својот син.

Зашто вака вели Господ, Израелевиот Бог: ‚Садот со брашно нема да се испразни и маслото во стомната нема да се потроши до денот кога Господ ќе даде дожд на земјата.‘“

Таа отиде и направи според зборот на Илија. И таа, Илија и нејзиниот дом јадеа многу денови.

Садот со брашно не се испразни и маслото во стомната не се потроши, според Господовиот збор што го кажа преку Илија.

По овие настани се разболе синот на жената, сопственичката на куќата. Неговата болест беше толку тешка што во него не остана здив.

Таа му рече на Илија: „Што имаш ти со мене, Божји човеку? Дојде ли кај мене за да го спомнеш мојот грев и да го усмртиш мојот син?“

Тој ѝ рече: „Дај ми го својот син.“ Го зеде од нејзината прегратка, го однесе во горната соба каде што престојуваше и го положи на својата постела.

Потоа извика кон Господ и рече: „Господи, Боже мој, зар ѝ донесе зло и на вдовицата кај која престојувам, така што го усмрти нејзиниот син?“

Тој се испружи трипати над детето и извика кон Господ: „Господи, Боже мој, те молам, нека се врати животот на ова дете во него!“

Господ го послуша гласот на Илија, животот на детето се врати во него и тоа оживеа.

Илија го зеде детето, го симна од горната соба во куќата, ѝ го предаде на неговата мајка и рече: „Види, твојот син е жив!“

Тогаш жената му рече на Илија: „Сега знам дека си Божји човек и дека Господовиот збор во твојата уста е вистина.“