1 Цареви

По долго време, во третата година, Господовиот збор дојде до Илија: „Оди, покажи му се на Ахав, и Јас ќе дадам дожд на земјата.“

Илија отиде да му се покаже на Ахав. А гладот беше многу тежок во Самарија.

Ахав го повика Авдија, управителот на дворецот. Авдија многу се боеше од Господ.

Кога Језавела ги погубуваше Господовите пророци, Авдија зеде сто пророци, ги скри по педесет во две пештери и ги снабдуваше со леб и вода.

Ахав му рече на Авдија: „Оди низ земјата до сите водни извори и потоци. Можеби ќе најдеме трева за да ги одржиме живи коњите и мазгите и да не изгубиме дел од добитокот.“

Тие ја поделија земјата меѓу себе за да ја обиколат. Ахав тргна сам по еден пат, а Авдија тргна сам по друг пат.

Додека Авдија беше на патот, ете, го сретна Илија. Авдија го препозна, падна ничкум и рече: „Ти ли си, мој господару Илија?“

Тој му одговори: „Јас сум. Оди, кажи му на својот господар: ‚Еве го Илија.‘“

Авдија рече: „Каков грев направив, па сакаш да го предадеш својот слуга во раката на Ахав за да ме убие?

Како што е жив Господ, твојот Бог, нема народ или царство каде што мојот господар не испратил да те бара. Кога ќе му речеа: ‚Го нема тука‘, тој ги заколнуваше царството и народот дека не те нашле.

А сега ти велиш: ‚Оди, кажи му на својот господар: Еве го Илија.‘

Кога ќе си заминам од тебе, Господовиот Дух може да те однесе некаде каде што не знам. Ако одам и му кажам на Ахав, а тој не те најде, ќе ме убие. А твојот слуга се бои од Господ уште од својата младост.

Зар не му беше кажано на мојот господар што направив кога Језавела ги убиваше Господовите пророци – како скрив сто Господови пророци, по педесет во две пештери, и ги снабдував со леб и вода?

А сега ти велиш: ‚Оди, кажи му на својот господар: Еве го Илија.‘ Тој ќе ме убие!“

Илија рече: „Како што е жив Господ над војските, пред Кого стојам, денес сигурно ќе му се покажам.“

Авдија отиде да го пресретне Ахав и му кажа. Тогаш Ахав тргна да го пресретне Илија.

Кога Ахав го виде Илија, му рече: „Ти ли си оној што му донесува несреќа на Израел?“

Илија одговори: „Не му донесувам јас несреќа на Израел, туку ти и домот на твојот татко, зашто ги оставивте Господовите заповеди и тргнавте по Вааловците.

Сега испрати и собери го кај мене целиот Израел на планината Кармил, заедно со четиристотини и педесетте Ваалови пророци и четиристотините пророци на Ашера, кои јадат од трпезата на Језавела.“

Ахав испрати гласници до сите Израелеви синови и ги собра пророците на планината Кармил.

Илија пристапи кон целиот народ и рече: „Докога ќе се колебате меѓу две страни? Ако Господ е Бог, следете Го; а ако е Ваал, следете го него.“ Но народот не му одговори ниту збор.

Тогаш Илија му рече на народот: „Само јас останав Господов пророк, а Вааловите пророци се четиристотини и педесет луѓе.

Нека ни дадат два јунци. Тие нека си изберат еден јунец, нека го исечат на парчиња и нека го положат врз дрвата, но да не палат оган. Јас ќе го приготвам другиот јунец, ќе го положам врз дрвата и нема да запалам оган.

Вие повикајте го името на својот бог, а јас ќе го повикам името на Господ. Богот што ќе одговори со оган – Тој е Бог.“ Целиот народ одговори: „Добро е тоа што го рече.“

Илија им рече на Вааловите пророци: „Изберете си еден јунец и пригответе го први, зашто сте многу. Повикајте го името на својот бог, но не палете оган.“

Тие го зедоа јунецот што им беше даден, го приготвија и го повикуваа името на Ваал од утро до пладне: „Ваале, одговори ни!“ Но немаше ниту глас ниту одговор. Тие потскокнуваа околу жртвеникот што го направија.

Околу пладне Илија почна да им се потсмева: „Викајте погласно! Тој е бог! Можеби размислува, можеби е зафатен, можеби е на пат, или можеби спие и треба да се разбуди.“

Тие викаа погласно и, според својот обичај, се сечеа со мечеви и копја сѐ додека крвта не потече по нив.

Откако помина пладне, тие пророкуваа сѐ до времето на вечерната жртва. Но немаше ниту глас, ниту одговор, ниту некој што внимаваше.

Тогаш Илија му рече на целиот народ: „Приближете се до мене.“ Целиот народ се приближи до него, а тој го поправи Господовиот жртвеник што беше урнат.

Илија зеде дванаесет камења, според бројот на племињата на синовите на Јаков, до кого дојде Господовиот збор: „Израел ќе биде твоето име.“

Од камењата изгради жртвеник во Господовото име, а околу жртвеникот направи ров доволно голем да собере две сеи семе.

Ги нареди дрвата, го исече јунецот на парчиња и го положи врз дрвата.

Потоа рече: „Наполнете четири големи садови со вода и истурете ја врз жртвата и врз дрвата.“ Рече: „Повторете.“ И тие повторија. Потоа рече: „Направете го и третпат.“ И го направија третпат.

Водата се разлеа околу жртвеникот, а и ровот се наполни со вода.

Во времето на вечерната жртва, пророкот Илија пристапи и рече: „Господи, Боже на Авраам, Исак и Израел, нека стане познато денес дека Ти си Бог во Израел, дека јас сум Твој слуга и дека според Твојот збор ги направив сите овие работи.

Одговори ми, Господи, одговори ми, за овој народ да знае дека Ти, Господи, си Бог и дека Ти ги враќаш нивните срца кон Себе.“

Тогаш падна Господов оган и ја изгоре жртвата, дрвата, камењата и земјата, а ја исуши и водата во ровот.

Кога целиот народ го виде тоа, падна ничкум и рече: „Господ е Бог! Господ е Бог!“

Илија им рече: „Фатете ги Вааловите пророци! Ниту еден да не избега!“ Ги фатија, а Илија ги одведе кај потокот Кисон и таму ги погуби.

Тогаш Илија му рече на Ахав: „Качи се, јади и пиј, зашто се слуша шум од силен дожд.“

Ахав се качи да јаде и да пие, а Илија се искачи на врвот на Кармил, се наведна до земјата и го стави лицето меѓу колената.

Му рече на својот слуга: „Качи се и погледни кон морето.“ Тој се качи, погледна и рече: „Нема ништо.“ Илија рече: „Врати се седумпати.“

Седмиот пат слугата рече: „Еве, од морето се крева мал облак, колку човечка дланка.“ Тогаш Илија рече: „Оди, кажи му на Ахав: ‚Впрегни ја колата и слези, за дождот да не те запре.‘“

За кратко време небото се затемни од облаци и ветер, и падна силен дожд. Ахав се качи на колата и отиде во Језраел.

Господовата рака беше врз Илија. Тој ја потпаша својата облека и трчаше пред Ахав сѐ до влезот на Језраел.