1 Цареви

По овие настани, Језраелецот Навутеј имаше лозје во Језраел, близу до дворецот на Ахав, самарискиот цар.

Ахав му рече на Навутеј: „Дај ми го своето лозје за да го претворам во зеленчукова градина, зашто е близу до мојот дом. Наместо него ќе ти дадам подобро лозје; или, ако ти одговара, ќе ти ја платам неговата вредност во пари.“

Но Навутеј му одговори на Ахав: „Господ да ме чува да ти го дадам наследството на моите татковци!“

Ахав се врати дома намуртен и огорчен поради одговорот на Језраелецот Навутеј: „Нема да ти го дадам наследството на моите татковци.“ Легна на својата постела, го сврте лицето настрана и не сакаше да јаде.

Тогаш неговата жена Језавела дојде кај него и го праша: „Зошто си толку огорчен и не сакаш да јадеш?“

Тој ѝ одговори: „Му реков на Језраелецот Навутеј: ‚Дај ми го своето лозје за пари; или, ако сакаш, ќе ти дадам друго лозје наместо него.‘ Но тој рече: ‚Нема да ти го дадам своето лозје.‘“

Неговата жена Језавела му рече: „Зар ти не царуваш над Израел? Стани, јади и развесели го своето срце. Јас ќе ти го дадам лозјето на Језраелецот Навутеј.“

Таа напиша писма во името на Ахав, ги запечати со неговиот печат и им ги испрати на старешините и благородниците што живееја во градот на Навутеј.

Во писмата напиша: „Прогласете пост и поставете го Навутеј на видно место пред народот.

Поставете спроти него двајца злобни луѓе, кои ќе сведочат: ‚Ти похули на Бог и на царот!‘ Потоа изведете го надвор и каменувајте го до смрт.“

Луѓето од неговиот град – старешините и благородниците што живееја таму – постапија според пораката што им ја испрати Језавела и според она што беше напишано во писмата.

Прогласија пост и го поставија Навутеј на видно место пред народот.

Потоа дојдоа двајцата злобни луѓе, седнаа спроти него и пред народот лажно сведочеа против Навутеј: „Навутеј похули на Бог и на царот!“ Тогаш го изведоа надвор од градот, го каменуваа и тој умре.

Потоа испратија порака до Језавела: „Навутеј е каменуван и умре.“

Кога Језавела чу дека Навутеј е каменуван и умрел, му рече на Ахав: „Стани и преземи го лозјето на Језраелецот Навутеј, кое тој одби да ти го продаде, зашто Навутеј веќе не е жив, туку умре.“

Кога Ахав чу дека Навутеј умрел, стана и слезе во лозјето на Језраелецот Навутеј за да го преземе.

Тогаш Господовиот збор дојде до Тесвиецот Илија:

„Стани, слези да го пресретнеш Ахав, Израелевиот цар, кој живее во Самарија. Ете, тој е во лозјето на Навутеј, каде што слезе за да го преземе.

Кажи му: ‚Вака вели Господ: Зар уби, па уште и присвои?‘ Потоа кажи му: ‚Вака вели Господ: На местото каде што кучињата ја лижеа крвта на Навутеј, кучињата ќе ја лижат и твојата крв – токму твојата!‘“

Ахав му рече на Илија: „Ме најде ли, непријателу мој?“ Тој одговори: „Те најдов, зашто се продаде себеси за да правиш зло во Господовите очи.

Еве, ќе донесам несреќа врз тебе, целосно ќе те отстранам и ќе го истребам секој машки од Ахавовиот дом во Израел, и роб и слободен.

Ќе го направам твојот дом како домот на Јеровоам, синот на Нават, и како домот на Васа, синот на Ахија, поради гневот на кој Ме предизвика и затоа што го наведе Израел да греши.

И за Језавела Господ вели: ‚Кучињата ќе ја изедат Језавела покрај ѕидините на Језраел.‘

Оној од Ахавовиот род што ќе умре во градот ќе го изедат кучињата, а оној што ќе умре во полето ќе го изедат небесните птици.“

Навистина, немаше друг како Ахав, кој се продаде себеси за да прави зло во Господовите очи, поттикнуван од својата жена Језавела.

Тој направи многу одвратни дела, следејќи ги идолите, токму како Аморејците, кои Господ ги истера пред Израелевите синови.

Кога Ахав ги чу овие зборови, ја раскина својата облека, стави грубо платно врз своето тело и постеше. Спиеше во грубо платно и одеше понизно.

Тогаш Господовиот збор дојде до Тесвиецот Илија:

„Виде ли како Ахав се понизи пред Мене? Бидејќи се понизи пред Мене, нема да ја донесам несреќата во неговите денови; во деновите на неговиот син ќе ја донесам несреќата врз неговиот дом.“