1 Цареви

Три години поминаа без војна меѓу Сирија и Израел.

Во третата година јудејскиот цар Јосафат слезе кај Израелевиот цар.

Тогаш Израелевиот цар им рече на своите слуги: „Знаете ли дека Рамот-Галаад ни припаѓа? А ние не преземаме ништо за да го одземеме од раката на сирискиот цар.“

Потоа го праша Јосафат: „Ќе дојдеш ли со мене во војна против Рамот-Галаад?“ Јосафат му одговори на Израелевиот цар: „Јас сум како тебе, мојот народ е како твојот народ и моите коњи се како твоите коњи.“

Но Јосафат му рече на Израелевиот цар: „Те молам, најнапред распрашај се за Господовиот збор.“

Тогаш Израелевиот цар собра околу четиристотини пророци и ги праша: „Да одам ли во војна против Рамот-Галаад или да не одам?“ Тие одговорија: „Оди, зашто Господ ќе го предаде во раката на царот.“

Но Јосафат праша: „Нема ли тука уште некој Господов пророк, преку кого би можеле да се распрашаме?“

Израелевиот цар му одговори на Јосафат: „Има уште еден човек преку кого можеме да се распрашаме од Господ – Михеј, синот на Емла. Но јас го мразам, зашто никогаш не ми пророкува добро, туку само зло.“ Јосафат рече: „Царот нека не зборува така.“

Тогаш Израелевиот цар повика еден дворски службеник и му рече: „Доведи го веднаш Михеј, синот на Емла.“

Израелевиот цар и јудејскиот цар Јосафат седеа секој на својот престол, облечени во царските облеки, на отвореното место кај влезот на самариската порта, а сите пророци пророкуваа пред нив.

Седекија, синот на Ханана, си направи железни рогови и рече: „Вака вели Господ: ‚Со овие ќе ги бодеш Сиријците додека целосно не ги уништиш.‘“

И сите пророци пророкуваа исто, велејќи: „Оди во Рамот-Галаад и ќе успееш, зашто Господ ќе го предаде градот во раката на царот.“

Гласникот што отиде да го повика Михеј му рече: „Еве, сите пророци едногласно му најавуваат добро на царот. Те молам, нека биде и твојот збор како зборот на еден од нив; пророкувај добро.“

Но Михеј одговори: „Жив е Господ! Ќе го кажам само она што Господ ќе ми го каже.“

Кога дојде кај царот, царот го праша: „Михеј, да одиме ли во војна против Рамот-Галаад или да не одиме?“ Тој му одговори: „Оди и ќе успееш, зашто Господ ќе го предаде во раката на царот.“

Царот му рече: „Колкупати треба да те заколнам да ми ја кажуваш само вистината во Господовото име?“

Тогаш Михеј рече: „Го видов целиот Израел распрснат по планините како овци без овчар. И Господ рече: ‚Овие немаат господар; секој нека се врати во својот дом во мир.‘“

Израелевиот цар му рече на Јосафат: „Не ти ли реков дека нема да ми пророкува добро, туку зло?“

Михеј продолжи: „Затоа, слушни го Господовиот збор: Го видов Господ како седи на Својот престол, а целото небесно мноштво стоеше покрај Него, од Неговата десна и лева страна.

Господ праша: ‚Кој ќе го намами Ахав да отиде и да загине во Рамот-Галаад?‘ Еден рече едно, а друг друго.

Тогаш излезе еден дух, застана пред Господ и рече: ‚Јас ќе го намамам.‘ Господ го праша: ‚Како?‘

Тој одговори: ‚Ќе излезам и ќе бидам лажлив дух во устата на сите негови пророци.‘ Господ рече: ‚Ќе го намамиш и ќе успееш. Оди и направи така.‘

И сега, ете, Господ стави лажлив дух во устата на сите овие твои пророци, зашто Господ одреди несреќа за тебе.“

Тогаш Седекија, синот на Ханана, се приближи, го удри Михеј по образот и рече: „По кој пат Господовиот Дух помина од мене за да зборува преку тебе?“

Михеј одговори: „Ќе го видиш тоа во денот кога ќе бегаш од една внатрешна соба во друга за да се скриеш.“

Тогаш Израелевиот цар рече: „Земете го Михеј и вратете го кај градскиот управител Амон и кај царскиот син Јоас.

Кажете им: ‚Вака вели царот: Ставете го овој човек во затвор и давајте му само малку леб и вода додека не се вратам во мир.‘“

Михеј рече: „Ако навистина се вратиш во мир, тогаш Господ не зборувал преку мене.“ Потоа додаде: „Слушнете го ова, сите народи!“

Така Израелевиот цар и јудејскиот цар Јосафат отидоа во Рамот-Галаад.

Израелевиот цар му рече на Јосафат: „Јас ќе се преправам и така ќе влезам во битката, а ти облечи ја својата царска облека.“ Израелевиот цар се преправи и влезе во битката.

Сирискиот цар им беше заповедал на триесет и двајцата заповедници на своите бојни коли: „Не борете се ниту против мал ниту против голем, туку само против Израелевиот цар.“

Кога заповедниците на бојните коли го видоа Јосафат, рекоа: „Сигурно ова е Израелевиот цар!“ Затоа се свртеа кон него за да го нападнат, но Јосафат извика.

Кога заповедниците на бојните коли видоа дека тој не е Израелевиот цар, престанаа да го гонат.

Но еден човек го затегна лакот и случајно го погоди Израелевиот цар меѓу споевите на оклопот. Царот му рече на својот колар: „Сврти ја колата и изведи ме од битката, зашто сум тешко ранет.“

Битката се засилуваше во текот на целиот ден. Царот беше потпрен во својата бојна кола, свртен кон Сиријците, а вечерта умре. Крвта од неговата рана течеше на дното на колата.

При зајдисонце низ логорот се разнесе повик: „Секој нека се врати во својот град и секој во својата земја!“

Така царот умре. Го донесоа во Самарија и го погребаа таму.

Ја измија бојната кола кај самарискиот водоем. Кучињата ја лижеа неговата крв, а блудниците се капеа таму, според Господовиот збор што Тој го беше кажал.

Останатите дела на Ахав, сѐ што направи, дворецот од слонова коска што го изгради и сите градови што ги изгради, не се ли запишани во Книгата на летописите на Израелевите цареви?

Ахав почина и беше погребан со своите татковци, а наместо него се зацари неговиот син Охозија.

Јосафат, синот на Аса, стана цар над Јуда во четвртата година на Израелевиот цар Ахав.

Јосафат имаше триесет и пет години кога стана цар и царуваше дваесет и пет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Азува и беше ќерка на Силеј.

Тој одеше по патот на својот татко Аса и не отстапи од него, туку го правеше она што е право во Господовите очи. Сепак, височините не беа отстранети; народот сѐ уште принесуваше жртви и кадеше на височините.

Јосафат склучи мир со Израелевиот цар.

Останатите дела на Јосафат, храброста што ја покажа и војните што ги водеше, не се ли запишани во Книгата на летописите на Јудините цареви?

Тој ги отстрани од земјата и преостанатите машки храмски блудници, кои беа останале од времето на неговиот татко Аса.

Во тоа време немаше цар во Едом; таму владееше намесник.

Јосафат изгради тарсиски бродови за да одат во Офир по злато, но тие не отпловија, зашто се разбија кај Есион-Гавер.

Тогаш Охозија, синот на Ахав, му рече на Јосафат: „Нека одат моите слуги заедно со твоите слуги на бродовите.“ Но Јосафат не се согласи.

Јосафат почина и беше погребан со своите татковци во градот на својот предок Давид. Наместо него се зацари неговиот син Јорам.

Охозија, синот на Ахав, стана цар над Израел во Самарија во седумнаесеттата година на јудејскиот цар Јосафат и царуваше две години над Израел.

Тој правеше зло во Господовите очи и одеше по патот на својот татко, по патот на својата мајка и по патот на Јеровоам, синот на Нават, кој го наведе Израел да греши.

Му служеше на Ваал и му се поклонуваше, и Го разгневуваше Господ, Израелевиот Бог, со сѐ што правеше неговиот татко.