1 Самоил

Господ му рече на Самоил: „До кога ќе тагуваш по Саул, кога Јас го отфрлив да не царува над Израел? Наполни го својот рог со масло и оди. Те испраќам кај Есеј од Витлеем, зашто меѓу неговите синови си избрав цар.“

Самоил рече: „Како да одам? Ако чуе Саул, ќе ме убие.“ Господ одговори: „Земи со себе една јуница и кажи: ‚Дојдов да Му принесам жртва на Господ.‘

Покани го Есеј на жртвата, а Јас ќе ти покажам што да правиш. Ќе Ми го помазаш оној што ќе ти го посочам.“

Самоил направи како што му рече Господ и дојде во Витлеем. Градските старешини со трепет излегоа да го пресретнат и прашаа: „Доаѓаш ли со мир?“

Тој одговори: „Со мир. Дојдов да Му принесам жртва на Господ. Посветете се и дојдете со мене на жртвата.“ Потоа ги посвети Есеј и неговите синови и ги покани на жртвата.

Кога дојдоа и Самоил го виде Елијав, си помисли: „Сигурно пред Господ стои Неговиот помазаник.“

Но Господ му рече на Самоил: „Не гледај на неговиот изглед ниту на неговата висока става, зашто го отфрлив. Бог не гледа како што гледа човекот: човекот гледа на надворешноста, а Господ гледа на срцето.“

Тогаш Есеј го повика Авинадав и го помина пред Самоил. Но Самоил рече: „Ниту него не го избра Господ.“

Потоа Есеј го помина Сама, но Самоил рече: „Ниту него не го избра Господ.“

Така Есеј помина седум свои синови пред Самоил, но Самоил му рече: „Господ не избра ниту еден од овие.“

Потоа Самоил го праша Есеј: „Ова ли се сите твои синови?“ Тој одговори: „Остана уште најмладиот, но тој ги пасе овците.“ Самоил му рече: „Испрати да го доведат, зашто нема да седнеме додека не дојде.“

Есеј испрати по него и го доведоа. Тој беше румен, со убави очи и пријатен изглед. Господ рече: „Стани и помажи го, зашто тој е.“

Тогаш Самоил го зеде рогот со масло и го помаза среде неговите браќа. Од тој ден Господовиот Дух силно дојде врз Давид. Потоа Самоил стана и се врати во Рама.

А Господовиот Дух се повлече од Саул, и еден зол дух од Господ го вознемируваше.

Сауловите слуги му рекоа: „Ете, зол дух од Бог те вознемирува.

Нека заповеда нашиот господар на своите слуги што стојат пред тебе да побараат човек што знае добро да свири на харфа. Кога злиот дух од Бог ќе дојде врз тебе, тој ќе свири и ќе ти биде подобро.“

Саул им рече на своите слуги: „Најдете ми човек што добро свири и доведете го кај мене.“

Еден од слугите одговори: „Ете, видов еден син на Есеј од Витлеем. Знае добро да свири, силен е и храбар воин, разумно зборува и има убав изглед; а Господ е со него.“

Тогаш Саул испрати гласници кај Есеј со порака: „Испрати ми го својот син Давид, кој е со овците.“

Есеј зеде магаре натоварено со леб, мев со вино и едно јаре и му ги испрати на Саул преку својот син Давид.

Давид дојде кај Саул и застана пред него. Саул многу го засака, и Давид му стана носач на оружјето.

Потоа Саул му испрати порака на Есеј: „Те молам, нека остане Давид во мојата служба, зашто најде наклоност во моите очи.“

Кога злиот дух од Бог доаѓаше врз Саул, Давид ја земаше харфата и свиреше. Тогаш на Саул му олеснуваше и му стануваше подобро, а злиот дух се повлекуваше од него.