1 Самоил

Тогаш Ана се помоли и рече: „Моето срце се радува во Господ; преку Господ се издигна мојата сила. Можам смело да зборувам пред своите непријатели, зашто се радувам на Твоето спасение.

Никој не е свет како Господ, зашто нема друг освен Тебе; нема карпа како нашиот Бог.

Не зборувајте повеќе толку горделиво и нека не излегува надменост од вашата уста, зашто Господ е Бог Кој знае сѐ, и Тој ги мери делата.

Лаковите на силните се скршија, а слабите се препашаа со сила.

Ситите се најмуваат за леб, а гладните веќе не гладуваат. Неплодната роди седум деца, а онаа што имаше многу деца ослабе.

Господ усмртува и оживува; спушта во гробот и подигнува од него.

Господ осиромашува и збогатува; понижува и возвишува.

Тој го крева сиромашниот од правта и го издигнува бедниот од буништето, за да го постави меѓу владетелите и да му даде престол на чест. Зашто темелите на земјата се Господови, и врз нив Тој го постави светот.

Тој ќе ги чува чекорите на Своите верни, а безбожниците ќе замолкнат во темнината, зашто човек не победува само со својата сила.

Оние што Му се спротивставуваат на Господ ќе бидат скршени. Тој ќе загрми против нив од небото. Господ ќе им суди на краиштата на земјата; ќе му даде сила на Својот цар и ќе ја возвиши силата на Својот помазаник.“

Потоа Елкана си отиде во својот дом во Рама, а детето Самоил Му служеше на Господ пред свештеникот Илиј.

Но синовите на Илиј беа злобни луѓе и не Го познаваа Господ.

Свештениците вака постапуваа со народот: кога некој принесуваше жртва и месото се вареше, доаѓаше слугата на свештеникот со трозабна виљушка во раката.

Ја забодуваше во котелот, тенџерето или садот, и сѐ што ќе извадеше виљушката, свештеникот го земаше за себе. Така постапуваа во Шило со сите Израелци што доаѓаа таму.

Дури и пред да се изгори маснотијата, слугата на свештеникот доаѓаше и му велеше на човекот што ја принесуваше жртвата: „Дај му на свештеникот сурово месо за печење, зашто нема да прими варено месо од тебе.“

Ако човекот му речеше: „Нека се изгори најнапред маснотијата, а потоа земи колку што сакаш“, слугата му одговараше: „Не! Дај ми го веднаш, инаку ќе го земам насила.“

Така гревот на тие млади луѓе беше многу голем пред Господ, зашто тие покажуваа презир кон Господовата жртва.

Но Самоил служеше пред Господ. Тој беше дете, препашано со ленен ефод.

Неговата мајка секоја година му правеше мала горна облека и му ја носеше кога доаѓаше со својот маж да ја принесе годишната жртва.

Илиј ги благословуваше Елкана и неговата жена, велејќи: „Господ нека ви даде потомство од оваа жена наместо детето што Му го посветивте на Господ.“ Потоа тие се враќаа во својот дом.

Господ ја посети Ана. Таа зачна и роди уште три сина и две ќерки, а детето Самоил растеше пред Господ.

Илиј беше многу стар. Тој слушаше за сѐ што им правеа неговите синови на сите Израелци, и како спиеја со жените што служеа при влезот на шаторот за средба.

Тој им рече: „Зошто правите такви работи? Од сиот народ слушам за вашите зли постапки.

Не, синови мои! Не е добро она што го слушам. Вие го наведувате Господовиот народ на грев.

Ако човек згреши против друг човек, Бог може да пресуди меѓу нив; но ако човек згреши против Господ, кој ќе се застапи за него?“ Но тие не го послушаа гласот на својот татко, зашто Господ реши да ги погуби.

А детето Самоил растеше и стекнуваше сѐ поголема наклоност и кај Господ и кај луѓето.

Тогаш еден Божји човек дојде кај Илиј и му рече: „Вака вели Господ: Зар не му се открив јасно на домот на твојот предок додека беа во Египет, во домот на фараонот?

Го избрав од сите Израелеви племиња за Мој свештеник: да се качува на Мојот жртвеник, да кади темјан и да носи ефод пред Мене. На домот на твојот предок му ги дадов и сите жртви што Израелевите синови ги принесуваат со оган.

Зошто ги презирате Моите жртви и приноси што заповедав да се принесуваат во Моето живеалиште? Зошто ги почитуваш своите синови повеќе од Мене и се храните со најдобрите делови од приносите на Мојот народ Израел?

Затоа Господ, Израелевиот Бог, вели: ‚Навистина реков дека твојот дом и домот на твојот предок ќе одат пред Мене засекогаш.‘ Но сега Господ вели: ‚Тоа е далеку од Мене! Оние што Ме почитуваат ќе ги почитувам, а оние што Ме презираат ќе бидат презрени.

Ете, доаѓаат денови кога ќе ја скршам твојата сила и силата на домот на твојот предок, така што во твојот дом нема да има старец.

Ќе гледаш неволја во Моето живеалиште, и покрај сето добро што ќе му го направам на Израел; во твојот дом никогаш повеќе нема да има старец.

Сепак, нема да ги отстранам сите твои потомци од Мојот жртвеник, за твоите очи да се истрошат од плачење и твојата душа да се нажалува; но сите потомци на твојот дом ќе умираат во најдобрите години.

Знак за тебе ќе биде она што ќе им се случи на твоите два сина, Офни и Финес: и двајцата ќе умрат во ист ден.

Ќе си подигнам верен свештеник, кој ќе постапува според Моето срце и Мојата волја. Ќе му изградам траен дом, и тој секогаш ќе оди пред Мојот помазаник.

Секој што ќе остане од твојот дом ќе доаѓа да му се поклони за малку сребро и за парче леб и ќе вели: „Те молам, постави ме на некоја свештеничка служба, за да јадам парче леб.“‘“