1 Самоил

Детето Самоил Му служеше на Господ пред Илиј. Во тие денови Господовиот збор беше редок и немаше чести виденија.

Една ноќ Илиј лежеше на своето место. Неговите очи веќе беа ослабени и не можеше добро да гледа.

Божјиот светилник сѐ уште не беше изгаснат, а Самоил лежеше во Господовиот храм, каде што беше Божјиот ковчег.

Тогаш Господ го повика Самоил. Тој одговори: „Еве ме!“

Истрча кај Илиј и рече: „Еве ме, зашто ме повика.“ Но Илиј рече: „Не те повикав. Врати се и легни.“ Тој се врати и легна.

Господ повторно го повика: „Самоиле!“ Самоил стана, отиде кај Илиј и рече: „Еве ме, зашто ме повика.“ Но тој одговори: „Не те повикав, сине мој. Врати се и легни.“

Самоил сѐ уште не Го познаваше Господ и Господовиот збор сѐ уште не му беше откриен.

Господ го повика Самоил и третпат. Тој стана, отиде кај Илиј и рече: „Еве ме, зашто ме повика.“ Тогаш Илиј разбра дека Господ го повикува детето.

Затоа Илиј му рече на Самоил: „Оди и легни. Ако те повика повторно, речи: ‚Зборувај, Господи, зашто Твојот слуга слуша.‘“ Самоил отиде и легна на своето место.

Господ дојде, застана и го повика како претходно: „Самоиле! Самоиле!“ Самоил одговори: „Зборувај, зашто Твојот слуга слуша.“

Тогаш Господ му рече на Самоил: „Ете, ќе направам нешто во Израел од кое ќе им заѕвонат ушите на сите што ќе чујат.

Во тој ден ќе исполнам против Илиј сѐ што реков за неговиот дом, од почеток до крај.

Му објавив дека ќе му судам на неговиот дом засекогаш поради беззаконието за кое знаеше: неговите синови навлекуваа проклетство врз себе, а тој не ги запре.

Затоа се заколнав за домот на Илиј дека беззаконието на неговиот дом никогаш нема да се очисти ни со жртва ни со принос.“

Самоил лежеше до утрото, а потоа ги отвори вратите на Господовиот дом. Тој се плашеше да му го каже видението на Илиј.

Но Илиј го повика и рече: „Самоиле, сине мој!“ Тој одговори: „Еве ме.“

Илиј го праша: „Што ти рече Господ? Те молам, не криј ништо од мене. Бог нека ти направи така и уште повеќе, ако скриеш од мене нешто од сѐ што ти кажа.“

Тогаш Самоил му кажа сѐ и не скри ништо. Илиј рече: „Тој е Господ. Нека го направи она што е добро во Неговите очи.“

Самоил растеше, Господ беше со него и не дозволи ниеден од неговите зборови да остане неисполнет.

Целиот Израел, од Дан до Вирсавија, разбра дека Самоил е потврден како Господов пророк.

Господ продолжи да се јавува во Шило, зашто таму му се откриваше на Самоил преку Својот збор.