1 Самоил

Глава 4

1
Зборот на Самоил стигна до целиот Израел. Во тоа време Израел излезе во војна против Филистејците и се улогори кај Евен-Езер, а Филистејците се улогорија кај Афек.
2
Филистејците се построија против Израел. Кога започна битката, Израел беше поразен од Филистејците, кои убија околу четири илјади луѓе на бојното поле.
3
Кога народот се врати во логорот, Израелевите старешини прашаа: „Зошто Господ дозволи денес да бидеме поразени од Филистејците? Да го донесеме од Шило ковчегот на Господовиот завет, за да биде меѓу нас и да нѐ избави од раката на нашите непријатели.“
4
Така народот испрати луѓе во Шило, и оттаму го донесоа ковчегот на заветот на Господ над војските, Кој престојува меѓу херувимите. Со ковчегот на Божјиот завет беа и двајцата синови на Илиј, Офни и Финес.
5
Кога ковчегот на Господовиот завет влезе во логорот, целиот Израел извика толку силно што земјата одекна.
6
Кога Филистејците го слушнаа силното викање, прашаа: „Што значи ова големо викање во еврејскиот логор?“ Потоа дознаа дека Господовиот ковчег пристигнал во логорот.
7
Филистејците се уплашија и рекоа: „Бог дошол во логорот!“ И продолжија: „Тешко нам! Вакво нешто досега не се случило.
8
Тешко нам! Кој ќе нѐ избави од раката на овие моќни богови? Тоа се боговите што ги поразија Египќаните со секакви неволји во пустината.
9
Охрабрете се и бидете мажи, Филистејци, за да не им станете слуги на Евреите, како што тие ви служеа вам. Бидете мажи и борете се!“
10
Филистејците нападнаа и Израел беше поразен. Секој побегна во својот шатор. Поразот беше многу голем: паднаа триесет илјади Израелеви пешаци.
11
Божјиот ковчег беше заробен, а двајцата синови на Илиј, Офни и Финес, загинаа.
12
Истиот ден еден човек од Венијаминовото племе истрча од бојното поле и стигна во Шило со раскината облека и со прав на главата.
13
Кога пристигна, Илиј седеше на својот стол покрај патот и внимателно очекуваше вести, зашто неговото срце трепереше за Божјиот ковчег. Кога човекот влезе во градот и ја соопшти веста, целиот град гласно заплака.
14
Илиј го слушна викањето и праша: „Што значи оваа врева?“ Човекот брзо дојде и му ја кажа веста.
15
Илиј тогаш имаше деведесет и осум години. Неговите очи беа ослабени и не можеше да гледа.
16
Човекот му рече: „Јас доаѓам од бојното поле. Денес побегнав од битката.“ Илиј праша: „Што се случи, сине мој?“
17
Гласникот одговори: „Израел побегна пред Филистејците и народот претрпе голем пораз. И двајцата твои синови, Офни и Финес, загинаа, а Божјиот ковчег е заробен.“
18
Кога го спомна Божјиот ковчег, Илиј падна наназад од столот покрај портата, го скрши вратот и умре, зашто беше стар и тежок човек. Тој му судеше на Израел четириесет години.
19
Неговата снаа, жената на Финес, беше бремена и близу до породување. Кога слушна дека Божјиот ковчег е заробен и дека нејзиниот свекор и нејзиниот маж умреле, се превитка и роди, зашто ја фатија породилните болки.
20
Додека умираше, жените што стоеја покрај неа ѝ рекоа: „Не плаши се, зашто роди син.“ Но таа не одговори и не обрна внимание.
21
На детето му го даде името Ихавод, велејќи: „Славата си замина од Израел“, поради заробувањето на Божјиот ковчег и поради смртта на нејзиниот свекор и нејзиниот маж.
22
Таа рече: „Славата си замина од Израел, зашто Божјиот ковчег е заробен.“