1 Самоил

Откако го заробија Божјиот ковчег, Филистејците го однесоа од Евен-Езер во Азот.

Го зедоа Божјиот ковчег, го внесоа во храмот на Дагон и го поставија покрај Дагон.

Следното утро, кога жителите на Азот станаа рано, го видоа Дагон паднат ничкум на земјата пред Господовиот ковчег. Го кренаа Дагон и го вратија на неговото место.

Но кога следното утро станаа рано, Дагон повторно лежеше ничкум на земјата пред Господовиот ковчег. Главата на Дагон и двете негови дланки беа отсечени и лежеа на прагот; остана само неговиот труп.

Затоа до денес ни свештениците на Дагон ни оние што влегуваат во неговиот храм во Азот не стапнуваат на прагот.

Но Господовата рака силно ги притисна жителите на Азот. Тој ги опустоши и ги порази со болни отоци и нив и луѓето од околината.

Кога жителите на Азот видоа што се случува, рекоа: „Ковчегот на Израелевиот Бог не смее да остане кај нас, зашто Неговата рака тешко се спушти врз нас и врз нашиот бог Дагон.“

Ги собраа сите филистејски владетели и ги прашаа: „Што да правиме со ковчегот на Израелевиот Бог?“ Тие одговорија: „Ковчегот на Израелевиот Бог нека биде пренесен во Гет.“ Така го пренесоа во Гет.

Но откако го пренесоа, Господовата рака дојде врз градот со многу големо уништување. Тој ги порази жителите на градот, од најмалиот до најголемиот, и на нив им се појавија болни отоци.

Затоа го испратија Божјиот ковчег во Акарон. Но кога Божјиот ковчег влезе во Акарон, жителите извикаа: „Го донесоа ковчегот на Израелевиот Бог кај нас за да нѐ погуби нас и нашиот народ!“

Тогаш ги собраа сите филистејски владетели и рекоа: „Испратете го ковчегот на Израелевиот Бог назад на неговото место, за да не нѐ погуби нас и нашиот народ.“ Зашто низ целиот град имаше смртоносно уништување и Божјата рака многу тешко притискаше врз него.

Оние што не умреа беа поразени со болни отоци, а викот од градот се издигна до небото.