1 Самоил

Господовиот ковчег остана во филистејската земја седум месеци.

Тогаш Филистејците ги повикаа свештениците и гатачите и прашаа: „Што да правиме со Господовиот ковчег? Кажете ни како да го испратиме назад на неговото место.“

Тие одговорија: „Кога ќе го испратите ковчегот на Израелевиот Бог, не испраќајте го празен, туку задолжително принесете Му принос за вина. Тогаш ќе оздравите и ќе дознаете зошто Неговата рака не се повлекла од вас.“

Тие прашаа: „Каков принос за вина да Му принесеме?“ Одговорија: „Пет златни отоци и пет златни глувци, според бројот на филистејските владетели, зашто истата неволја ве снајде и вас и вашите владетели.

Направете ликови на своите отоци и ликови на глувците што ја уништуваат вашата земја, и оддајте Му слава на Израелевиот Бог. Можеби ќе ја олесни Својата рака врз вас, врз вашите богови и врз вашата земја.

Зошто да ги закоравувате своите срца како што Египќаните и фараонот ги закоравија своите срца? Откако Бог направи чуда меѓу нив, зар не го пуштија народот да си замине?

Затоа направете нова кола и земете две крави доилки врз кои никогаш не бил ставен јарем. Впрегнете ги кравите во колата, а нивните телиња вратете ги дома и затворете ги.

Земете го Господовиот ковчег и ставете го на колата. Златните предмети што Му ги принесувате како принос за вина ставете ги во ковчеже покрај него. Потоа пуштете го да оди.

Гледајте: ако тргне по патот кон својата земја, кон Вет-Семес, тогаш Тој ни ја нанесе оваа голема неволја. Но ако не тргне таму, ќе знаеме дека не нѐ поразила Неговата рака, туку дека сето тоа нѐ снашло случајно.“

Луѓето направија така. Зедоа две крави доилки, ги впрегнаа во колата, а нивните телиња ги затворија дома.

На колата го ставија Господовиот ковчег и ковчежето со златните глувци и ликовите на нивните отоци.

Кравите тргнаа право по патот кон Вет-Семес. Одеа по истиот пат, мукајќи, и не скршнуваа ни десно ни лево. Филистејските владетели одеа по нив сѐ до границата на Вет-Семес.

Жителите на Вет-Семес ја жнееја пченицата во долината. Кога ги кренаа очите и го видоа ковчегот, многу се зарадуваа.

Колата влезе во нивата на Исус од Вет-Семес и застана покрај еден голем камен. Луѓето ги исцепија дрвата од колата и ги принесоа кравите како жртва паленица на Господ.

Левитите го симнаа Господовиот ковчег и ковчежето што беше покрај него, во кое беа златните предмети, и ги ставија на големиот камен. Истиот ден жителите на Вет-Семес Му принесоа жртви паленици и други жртви на Господ.

Кога петте филистејски владетели го видоа тоа, истиот ден се вратија во Акарон.

Ова се златните отоци што Филистејците Му ги принесоа на Господ како принос за вина: еден за Азот, еден за Газа, еден за Аскалон, еден за Гет и еден за Акарон.

И златните глувци беа според бројот на сите филистејски градови што им припаѓаа на петте владетели, од утврдените градови до неоградените села. Големиот камен на кој го поставија Господовиот ковчег стои до денес во нивата на Исус од Вет-Семес.

Но Господ ги порази жителите на Вет-Семес затоа што погледнаа во Господовиот ковчег. Од народот порази педесет илјади и седумдесет луѓе, и народот плачеше поради големото уништување што Господ го направи меѓу нив.

Жителите на Вет-Семес рекоа: „Кој може да стои пред Господ, пред овој свет Бог? И кај кого да замине од нас?“

Потоа испратија гласници кај жителите на Киријат-Јарим и им порачаа: „Филистејците го вратија Господовиот ковчег. Дојдете и однесете го кај себе.“