1 Самоил

Давид дојде во Ноб кај свештеникот Ахимелех. Ахимелех со страв излезе да го пречека и го праша: „Зошто си сам и нема никој со тебе?“

Давид му одговори на свештеникот Ахимелех: „Царот ми довери една работа и ми рече: ‚Никој да не знае ништо за работата за која те испраќам и која ти ја заповедав.‘ А на своите момци им определив да се сретнеме на едно место.

Сега, што имаш при рака? Дај ми пет леба или што и да се најде.“

Свештеникот му одговори на Давид: „Немам при рака обичен леб, туку само осветен леб – ако момците се воздржувале од жени.“

Давид му одговори на свештеникот: „Навистина, жените се далеку од нас веќе три дена, откако тргнавме. Телата на момците се чисти. Иако патувањето е обично, денес тие се чисти.“

Тогаш свештеникот му го даде осветениот леб, зашто таму немаше друг леб освен лебовите поставени пред Господ, кои беа тргнати за да се заменат со топли лебови истиот ден.

Тој ден таму, задржан пред Господ, беше еден од Сауловите слуги, по име Доик, Едомец, главен над Сауловите пастири.

Давид го праша Ахимелех: „Немаш ли тука при рака копје или меч? Не го зедов со себе ни својот меч ни оружјето, зашто царската работа беше итна.“

Свештеникот одговори: „Тука е мечот на Филистеецот Голијат, кого го уби во долината Ила. Завиткан е во платно зад ефодот. Ако сакаш да го земеш, земи го, зашто тука нема друг меч.“ Давид рече: „Нема друг како него; дај ми го.“

Истиот ден Давид стана, побегна од Саул и дојде кај гетскиот цар Анхус.

Слугите на Анхус му рекоа: „Зар ова не е Давид, царот на земјата? Зар за него не пееја играјќи: ‚Саул уби илјадници, а Давид десетици илјади‘?“

Давид ги зеде при срце овие зборови и многу се уплаши од гетскиот цар Анхус.

Затоа го промени своето однесување пред нив и се преправаше дека е безумен додека беше во нивни раце. Гребеше по вратите на портата и оставаше плунката да му тече по брадата.

Тогаш Анхус им рече на своите слуги: „Ете, гледате дека човекот е безумен. Зошто го доведовте кај мене?

Зар немам доволно безумни луѓе, па ми го доведовте и овој да прави безумства пред мене? Зар таков човек ќе влезе во мојот дом?“