1 Самоил

Му јавија на Давид: „Ете, Филистејците војуваат против Кеила и ги ограбуваат гумната.“

Тогаш Давид се допраша до Господ: „Да одам ли и да ги поразам овие Филистејци?“ Господ му одговори: „Оди, порази ги Филистејците и избави ја Кеила.“

Но Давидовите луѓе му рекоа: „Ете, и овде во Јуда се плашиме. Колку повеќе ќе се плашиме кога ќе одиме во Кеила против филистејските војски!“

Затоа Давид повторно се допраша до Господ. Господ му одговори: „Стани и слези во Кеила, зашто ќе ги предадам Филистејците во твојата рака.“

Давид отиде со своите луѓе во Кеила, војуваше против Филистејците, го одведе нивниот добиток и им нанесе голем пораз. Така Давид ги избави жителите на Кеила.

Кога Авијатар, синот на Ахимелех, побегна кај Давид во Кеила, со себе го донесе ефодот.

На Саул му јавија дека Давид дошол во Кеила. Саул рече: „Бог го предаде во мојата рака, зашто самиот се затвори кога влезе во град со порти и резиња.“

Тогаш Саул го повика целиот народ во војна, да слезат во Кеила и да ги опколат Давид и неговите луѓе.

Кога Давид дозна дека Саул подготвува зло против него, му рече на свештеникот Авијатар: „Донеси го ефодот.“

Потоа Давид рече: „Господи, Израелев Боже! Твојот слуга сигурно слушна дека Саул сака да дојде во Кеила и да го разори градот поради мене.

Ќе ме предадат ли жителите на Кеила во неговата рака? Ќе слезе ли Саул, како што слушна Твојот слуга? Господи, Израелев Боже, те молам, кажи му на Својот слуга!“ Господ одговори: „Ќе слезе.“

Тогаш Давид праша: „Ќе ме предадат ли жителите на Кеила, мене и моите луѓе, во раката на Саул?“ Господ одговори: „Ќе ве предадат.“

Тогаш Давид и неговите луѓе, околу шестотини души, станаа, излегоа од Кеила и одеа каде што можеа. Кога му јавија на Саул дека Давид избегал од Кеила, тој се откажа од походот.

Давид престојуваше во пустината, во недостапни места, и остана во планинскиот предел на пустината Зиф. Саул го бараше секој ден, но Бог не го предаде во неговата рака.

Давид виде дека Саул излегол да му го бара животот. Во тоа време Давид беше во пустината Зиф, во шумата.

Тогаш Јонатан, Сауловиот син, стана и отиде кај Давид во шумата. Го охрабри да се надева на Бог

и му рече: „Не плаши се, зашто раката на мојот татко Саул нема да те најде. Ти ќе царуваш над Израел, а јас ќе бидам втор по тебе. И мојот татко Саул го знае тоа.“

Тие двајцата склучија завет пред Господ. Давид остана во шумата, а Јонатан се врати во својот дом.

Потоа Зифците дојдоа кај Саул во Гаваја и рекоа: „Зар Давид не се крие кај нас во недостапните места во шумата, на ридот Ахила, јужно од пустината?

Затоа сега, царе, слези кога и да посака твојата душа. Наша работа ќе биде да го предадеме во царевата рака.“

Саул им рече: „Господ нека ве благослови, зашто се сожаливте на мене.

Одете, истражете уште поточно и дознајте каде се движи и кој го видел таму, зашто ми велат дека е многу лукав.

Разгледајте и дознајте ги сите скришни места во кои се крие. Потоа вратете се кај мене со сигурна вест, и јас ќе одам со вас. Ако е во земјата, ќе го пребарам меѓу сите Јудини илјади.“

Тие станаа и отидоа во Зиф пред Саул. А Давид и неговите луѓе беа во пустината Маон, во рамнината јужно од пустината.

Саул и неговите луѓе тргнаа да го бараат. Кога му јавија на Давид, тој слезе кон карпата и остана во пустината Маон. Саул го слушна тоа и го гонеше Давид во пустината Маон.

Саул одеше по едната страна на ридот, а Давид и неговите луѓе по другата. Давид брзаше да избега од Саул, додека Саул и неговите луѓе ги опкружуваа Давид и неговите луѓе за да ги фатат.

Но кај Саул дојде гласник и рече: „Побрзај и дојди, зашто Филистејците ја нападнаа земјата!“

Тогаш Саул престана да го гони Давид и тргна против Филистејците. Затоа она место го нарекоа Карпа на разделбата.

Потоа Давид се искачи оттаму и престојуваше во недостапните места кај Ен-Геди.