2 Летописи

Во триесет и шестата година од царувањето на Аса, Израелевиот цар Васа тргна против Јуда и ја утврдуваше Рама, за да не дозволи никој да излегува од земјата на јудејскиот цар Аса или да влегува кај него.

Тогаш Аса извади сребро и злато од ризниците на Господовиот дом и од царскиот дворец и му ги испрати на сирискиот цар Венадад, кој живееше во Дамаск, со порака:

„Нека има сојуз меѓу мене и тебе, како што имаше меѓу мојот татко и твојот татко. Еве, ти испраќам сребро и злато. Оди и раскини го својот сојуз со Израелевиот цар Васа, за да се повлече од мене.“

Венадад го послуша царот Аса и ги испрати заповедниците на своите војски против Израелевите градови. Тие ги нападнаа Јон, Дан, Авел-Маим и сите градови за складишта во Нефталимовата земја.

Кога Васа го слушна тоа, престана да ја утврдува Рама и ја прекина работата.

Тогаш царот Аса го зеде целиот Јуда, и тие ги однесоа камењата и дрвата од Рама, со кои Васа градеше. Со нив Аса ги изгради Гава и Масфа.

Во тоа време гледачот Ананиј дојде кај јудејскиот цар Аса и му рече: „Бидејќи се потпре на сирискиот цар, а не на Господ, својот Бог, војската на сирискиот цар ти избега од раката.

Зар Етиопјаните и Либијците не беа огромна војска со многу бојни коли и коњаници? Но бидејќи се потпре на Господ, Тој ги предаде во твојата рака.

Зашто Господовите очи ја набљудуваат целата земја, за Тој силно да ги поддржи оние чие срце е целосно предадено на Него. Во ова постапи безумно; затоа отсега ќе имаш војни.“

Аса се разгневи на гледачот и го стави во затвор, зашто поради тоа многу се налути на него. Во истото време Аса почна сурово да постапува и со некои од народот.

Делата на Аса, од почетокот до крајот, се запишани во Книгата на Јудините и Израелевите цареви.

Во триесет и деветтата година од своето царување, Аса се разболе од тешка болест на нозете. Но и во болеста не Го побара Господ, туку се потпре само на лекарите.

Аса почина во четириесет и првата година од своето царување.

Го погребаа во гробницата што ја ископа за себе во Давидовиот град. Го положија на постела наполнета со мириси и разновидни ароматични масла подготвени од вешти изработувачи, и во негова чест запалија многу големо количество мириси.