2 Летописи

Амасија имаше дваесет и пет години кога стана цар и царуваше дваесет и девет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Јоадана и беше од Ерусалим.

Го правеше она што беше право во Господовите очи, но не со целосно срце.

Кога царството се зацврсти во неговата рака, ги уби своите слуги што го убија неговиот татко, царот.

Но нивните синови не ги уби, според она што е запишано во Законот, во Мојсеевата книга, каде што Господ заповеда: „Татковците да не умираат поради синовите, ниту синовите поради татковците; секој нека умре за својот грев.“

Амасија го собра Јуда и ги распореди според татковските домови, под заповедници над илјада и над сто, низ цела Јуда и Венијамин. Ги преброи оние од дваесет години нагоре и најде триста илјади избрани воини способни за војна, кои ракуваа со копје и штит.

Покрај нив, за сто таланти сребро најми од Израел сто илјади храбри воини.

Но еден Божји човек дојде кај него и рече: „Царе, Израелевата војска нека не оди со тебе, зашто Господ не е со Израел, со никого од Ефремовите синови.

Дури и да тргнеш и храбро да се подготвиш за битка, Бог ќе те собори пред непријателот, зашто Бог има сила да помогне и да собори.“

Амасија го праша Божјиот човек: „А што ќе биде со стоте таланти што ѝ ги дадов на Израелевата војска?“ Божјиот човек одговори: „Господ може да ти даде многу повеќе од тоа.“

Тогаш Амасија ги оддели војниците што му дојдоа од Ефрем и ги испрати да се вратат дома. Тие многу се разгневија на Јуда и се вратија дома разјарени.

Амасија се охрабри, го поведе својот народ и отиде во Солената Долина, каде што уби десет илјади луѓе од Сир.

Јудејците заробија живи уште десет илјади, ги одведоа на врвот од една карпа и ги фрлија оттаму, па сите се здробија.

Но војниците што Амасија ги врати и не им дозволи да одат со него во битка, ги нападнаа Јудините градови од Самарија до Вет-Орон, убија три илјади луѓе и зедоа многу плен.

Кога Амасија се врати откако ги порази Едомците, ги донесе боговите на жителите на Сир, ги постави за свои богови, им се поклонуваше и им кадеше.

Затоа Господовиот гнев се разгоре против Амасија. Господ му испрати пророк, кој му рече: „Зошто ги бараш боговите на овој народ, кои не можеа да го избават својот народ од твојата рака?“

Додека пророкот му зборуваше, царот му рече: „Те поставивме ли за царски советник? Престани, за да не бидеш убиен!“ Пророкот престана, но рече: „Знам дека Бог решил да те уништи, зашто го направи ова и не го послуша мојот совет.“

Потоа јудејскиот цар Амасија се посоветува и испрати гласници кај Израелевиот цар Јоас, синот на Јоахаз, Јуевиот син, да му кажат: „Дојди да се соочиме еден со друг.“

Израелевиот цар Јоас му испрати порака на јудејскиот цар Амасија: „Ливанскиот трн му испрати порака на ливанскиот кедар: ‚Дај му ја својата ќерка за жена на мојот син.‘ Но една ливанска ѕверка помина и го згази трнот.

Ти велиш: ‚Ете, го поразив Едом‘, и срцето те воздигна за да се фалиш. Остани сега дома. Зошто да предизвикуваш несреќа, па да паднеш и ти и Јуда со тебе?“

Но Амасија не послуша, зашто тоа беше од Бог, за да ги предаде во раката на непријателот бидејќи ги бараа едомските богови.

Така Израелевиот цар Јоас тргна, и тој и јудејскиот цар Амасија се соочија кај Вет-Семес, кој му припаѓа на Јуда.

Јуда беше поразен пред Израел и секој побегна во својот шатор.

Кај Вет-Семес, Израелевиот цар Јоас го фати јудејскиот цар Амасија, синот на Јоас, Јоахазовиот син. Го доведе во Ерусалим и урна четиристотини лакти од ерусалимскиот ѕид, од Ефремовата порта до Аголната порта.

Го зеде сето злато и сребро, сите предмети што се најдоа во Божјиот дом кај Овид-Едом, ризниците на царскиот дворец и заложниците, па се врати во Самарија.

Јудејскиот цар Амасија, синот на Јоас, живееше уште петнаесет години по смртта на Израелевиот цар Јоас, синот на Јоахаз.

Останатите дела на Амасија, од почетокот до крајот, се запишани во Книгата на јудејските и Израелевите цареви.

Откако Амасија отстапи од Господ, во Ерусалим направија заговор против него. Тој побегна во Лахис, но испратија луѓе по него во Лахис и го убија таму.

Го донесоа на коњи и го погребаа со неговите татковци во Јудиниот град.