2 Летописи

Ахаз имаше дваесет години кога стана цар и царуваше шеснаесет години во Ерусалим. Не го правеше она што беше право во Господовите очи, како неговиот предок Давид.

Одеше по патиштата на Израелевите цареви и направи леани ликови на Вааловците.

Кадеше во Долината на Еномовиот син и ги гореше своите синови во оган, според одвратните обичаи на народите што Господ ги истера пред Израелевите синови.

Принесуваше жртви и кадеше на високите места, по ридовите и под секое зелено дрво.

Затоа Господ, неговиот Бог, го предаде во раката на сирискиот цар. Сиријците го поразија и одведоа во Дамаск големо мноштво заробеници. Беше предаден и во раката на Израелевиот цар, кој му нанесе голем пораз.

Факеј, синот на Ремалија, уби во Јуда сто и дваесет илјади храбри воини во еден ден, зашто Го напуштија Господ, Бог на своите татковци.

Зихриј, еден храбар воин од Ефрем, ги уби царскиот син Маасија, управителот на дворецот Азрикам и Елкана, вториот по царот.

Израелевите синови заробија од своите браќа двесте илјади жени, синови и ќерки. Зедоа и многу плен и го однесоа во Самарија.

Таму имаше Господов пророк по име Одид. Тој излезе да ја пресретне војската што се враќаше во Самарија и им рече: „Ете, Господ, Бог на вашите татковци, се разгневи на Јуда и ги предаде во вашите раце, но вие ги убивавте со гнев што стигна до небото.

А сега намисливте да ги подложите луѓето од Јуда и Ерусалим како свои робови и робинки. Но зар и вие немате вина пред Господ, вашиот Бог?

Затоа, послушајте ме и вратете ги заробениците што ги заробивте од своите браќа, зашто врз вас е разгорениот Господов гнев.“

Тогаш некои од водачите на Ефремовите синови – Азарија, синот на Јоанан; Варахија, синот на Месилемот; Езекија, синот на Селум; и Амаса, синот на Адлај – им се спротивставија на оние што се враќаа од војната.

Им рекоа: „Не доведувајте ги заробениците тука, зашто ќе нѐ направите виновни пред Господ и ќе додадете на нашите гревови и вина. Нашата вина е веќе голема, и разгорен гнев е над Израел.“

Тогаш војниците ги оставија заробениците и пленот пред водачите и пред целото собрание.

Луѓето што беа спомнати по име станаа и ги презедоа заробениците. Од пленот им дадоа облека на сите што беа голи, ги облекоа, ги обуја, им дадоа да јадат и да пијат и ги помазаа. Сите изнемоштени ги качија на магариња и ги одведоа кај нивните браќа во Ерихон, Градот на палмите. Потоа се вратија во Самарија.

Во тоа време царот Ахаз испрати гласници кај асириските цареви да побара помош.

Едомците повторно дојдоа, го поразија Јуда и одведоа заробеници.

Филистејците ги нападнаа градовите во низините и јужниот дел на Јуда. Ги освоија Вет-Семес, Ајалон, Гедирот, Сохо со неговите села, Тамна со нејзините села и Гимзо со неговите села, и се населија во нив.

Господ го понижи Јуда поради јудејскиот цар Ахаз, зашто тој го наведе Јуда кон распуштеност и беше крајно неверен кон Господ.

Асирискиот цар Теглат-Феласар дојде кај него, но го притисна наместо да го зајакне.

Ахаз го ограби Господовиот дом, царскиот дворец и домовите на водачите и му го даде пленот на асирискиот цар, но тоа не му помогна.

Во времето на својата неволја царот Ахаз стана уште поневерен кон Господ.

Им принесуваше жртви на дамаските богови што го поразија, велејќи: „Боговите на сириските цареви им помагаат, па ќе им принесувам жртви и јас за да ми помогнат.“ Но тие станаа причина за неговата пропаст и за пропаста на целиот Израел.

Ахаз ги собра предметите од Божјиот дом, ги искрши и ги затвори вратите на Господовиот дом. Си направи жртвеници на секој агол во Ерусалим.

Во секој Јудин град изгради високи места за да им кади на други богови и Го разгневи Господ, Бог на своите татковци.

Останатите негови дела и сите негови постапки, од почетокот до крајот, се запишани во Книгата на јудејските и Израелевите цареви.

Ахаз почина и го погребаа во градот Ерусалим, но не го положија во гробниците на Израелевите цареви. Наместо него се зацари неговиот син Езекија.