2 Летописи

Езекија имаше дваесет и пет години кога стана цар и царуваше дваесет и девет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Авија и беше ќерка на Захарија.

Го правеше она што беше право во Господовите очи, токму како неговиот предок Давид.

Во првиот месец од првата година на своето царување ги отвори вратите на Господовиот дом и ги поправи.

Ги доведе свештениците и левитите и ги собра на источниот плоштад.

Им рече: „Слушајте ме, левити! Посветете се сега, посветете го и домот на Господ, Бог на вашите татковци, и изнесете ја нечистотијата од светилиштето.

Нашите татковци беа неверни и правеа зло во очите на Господ, нашиот Бог. Го напуштија, ги одвратија своите лица од Господовото живеалиште и Му го свртеа грбот.

Ги затворија вратите на предворјето, ги изгаснаа светилата, не кадеа темјан и не принесуваа жртви паленици во светилиштето на Израелевиот Бог.

Затоа Господовиот гнев дојде врз Јуда и Ерусалим, и Тој ги направи предмет на ужас, чудење и потсмев, како што гледате со своите очи.

Ете, поради тоа нашите татковци паднаа од меч, а нашите синови, ќерки и жени се во ропство.

Сега решив во своето срце да склучиме завет со Господ, Израелевиот Бог, за да се одврати од нас Неговиот разгорен гнев.

Синови мои, немојте сега да бидете немарни, зашто Господ ве избра да стоите пред Него, да Му служите, да бидете Негови служители и да кадите.“

Тогаш станаа левитите: од Каатовите синови – Маат, синот на Амасија, и Јоил, синот на Азарија; од Мерариевите синови – Кис, синот на Авдиј, и Азарија, синот на Јалелеил; од Герсоновците – Јоах, синот на Зима, и Еден, синот на Јоах;

од Елисафановите синови – Симриј и Јеиил; од Асафовите синови – Захарија и Матанија;

од Емановите синови – Јехиил и Семеј; а од Едутуновите синови – Семаја и Озиил.

Тие ги собраа своите браќа, се посветија и влегоа, според царската заповед и Господовиот збор, да го очистат Господовиот дом.

Свештениците влегоа во внатрешноста на Господовиот дом за да го очистат. Сета нечистотија што ја најдоа во Господовиот храм ја изнесоа во дворот на Господовиот дом, а левитите ја зедоа и ја однесоа надвор, во потокот Кедрон.

Почнаа да го посветуваат домот на првиот ден од првиот месец. На осмиот ден стигнаа до Господовото предворје. Осум дена го посветуваа Господовиот дом, а на шеснаесеттиот ден од првиот месец завршија.

Потоа влегоа кај царот Езекија и рекоа: „Го очистивме целиот Господов дом, жртвеникот за жртви паленици со сите негови предмети и трпезата за поставените лебови со сите нејзини предмети.

Ги подготвивме и ги посветивме сите предмети што царот Ахаз ги оскверни со своето неверство за време на своето царување. Ете, тие се пред Господовиот жртвеник.“

Царот Езекија стана рано, ги собра градските водачи и се искачи во Господовиот дом.

Донесоа седум телиња, седум овни, седум јагниња и седум јарци како жртва за грев за царството, за светилиштето и за Јуда. Царот им заповеда на свештениците, Ароновите синови, да ги принесат на Господовиот жртвеник.

Ги заклаа телињата, а свештениците ја зедоа крвта и ја попрскаа врз жртвеникот. Ги заклаа и овните и ја попрскаа нивната крв врз жртвеникот. Ги заклаа и јагнињата и ја попрскаа нивната крв врз жртвеникот.

Потоа ги доведоа јарците за жртва за грев пред царот и собранието, и тие ги положија рацете врз нив.

Свештениците ги заклаа и ја принесоа нивната крв на жртвеникот како жртва за грев, за да извршат помирување за целиот Израел, зашто царот заповеда жртвата паленица и жртвата за грев да бидат за целиот Израел.

Ги постави левитите во Господовиот дом со кимвали, лири и харфи, според заповедта на Давид, на царскиот гледач Гад и на пророкот Натан, зашто заповедта беше од Господ преку Неговите пророци.

Левитите стоеја со Давидовите музички инструменти, а свештениците со трубите.

Езекија заповеда да се принесе жртвата паленица на жртвеникот. Кога почна принесувањето, почна и песната за Господ, придружена со трубите и инструментите на Израелевиот цар Давид.

Целото собрание се поклонуваше, пејачите пееја, а трубачите трубеа, сѐ додека не заврши принесувањето на жртвата паленица.

Кога заврши принесувањето, царот и сите што беа со него клекнаа и се поклонија.

Царот Езекија и водачите им заповеда на левитите да Го слават Господ со зборовите на Давид и гледачот Асаф. Тие славеа со радост, се наведнаа и се поклонија.

Потоа Езекија рече: „Сега, откако Му се посветивте на Господ, пристапете и донесете жртви и благодарствени приноси во Господовиот дом.“ Собранието донесе жртви и благодарствени приноси, а секој што беше поттикнат од срцето донесе и жртва паленица.

Бројот на жртвите паленици што ги донесе собранието беше седумдесет телиња, сто овни и двесте јагниња. Сите тие беа жртви паленици за Господ.

Посветените животни беа шестстотини говеда и три илјади овци.

Но свештениците беа малку и не можеа да ги одерат сите жртви паленици. Затоа нивните браќа левитите им помагаа додека не заврши работата и додека другите свештеници не се посветија, зашто левитите беа посесрдни од свештениците во посветувањето.

Имаше многу жртви паленици, заедно со мрсните делови од жртвите за мир и налевните приноси за секоја жртва паленица. Така повторно беше воспоставена службата во Господовиот дом.

Езекија и целиот народ се радуваа поради она што Бог го подготви за народот, зашто сето тоа се случи ненадејно.