2 Летописи

Јосија ја прослави Пасхата на Господ во Ерусалим. Пасхалните јагниња ги заклаа на четиринаесеттиот ден од првиот месец.

Тој ги постави свештениците на нивните должности и ги охрабри во службата на Господовиот дом.

На левитите, кои беа посветени на Господ и го поучуваа целиот Израел, им рече: „Поставете го светиот ковчег во домот што го изгради Израелевиот цар Соломон, Давидовиот син. Веќе нема да го носите на рамена. Сега служете Му на Господ, вашиот Бог, и на Неговиот народ Израел.

Подгответе се според своите татковски домови и редови, според упатствата на Израелевиот цар Давид и според упатствата на неговиот син Соломон.

Застанете во светилиштето според групите на татковските домови на вашите браќа од народот, а за секоја група нека има и група од левитските татковски домови.

Заколете ги пасхалните јагниња, посветете се и подгответе им ги на своите браќа, за да постапат според Господовиот збор даден преку Мојсеј.“

Јосија му даде на народот триесет илјади јагниња и јариња за пасхалните жртви, за сите што беа присутни, и три илјади говеда. Сето тоа беше од царскиот имот.

И неговите водачи доброволно му дадоа дарови на народот, свештениците и левитите. Хелкија, Захарија и Јехиил, управителите на Божјиот дом, им дадоа на свештениците две илјади и шестстотини јагниња и јариња за пасхалните жртви и триста говеда.

Хоненија и неговите браќа Семаја и Натанаил, како и левитските водачи Асавија, Јеиил и Јозавад, им дадоа на левитите пет илјади јагниња и јариња за пасхалните жртви и петстотини говеда.

Така службата беше подготвена. Свештениците застанаа на своите места, а левитите според своите редови, како што заповеда царот.

Ги заклаа пасхалните јагниња. Свештениците ја попрскуваа крвта што ја примаа од рацете на левитите, а левитите ги дереа жртвите.

Ги одделија деловите за жртвите паленици и им ги дадоа на групите на татковските домови од народот, за да ги принесат на Господ според она што е запишано во Мојсеевата книга. Истото го направија и со говедата.

Пасхалните жртви ги печеа на оган според уредбата, а светите жртви ги вареа во котли, грниња и тави и веднаш му ги разделуваа на целиот народ.

Потоа подготвија за себе и за свештениците, зашто свештениците, Ароновите потомци, беа зафатени со принесувањето на жртвите паленици и мрсните делови до ноќта. Затоа левитите подготвија и за себе и за свештениците, Ароновите потомци.

Пејачите, Асафовите потомци, беа на своите места според заповедта на Давид, Асаф, Еман и царскиот пророк-гледач Едутун. Вратарите беа кај секоја порта и не мораа да ја напуштат својата служба, зашто нивните браќа левитите подготвија и за нив.

Така целата Господова служба беше подготвена тој ден, за да се прослави Пасхата и да се принесат жртвите паленици на Господовиот жртвеник, според заповедта на царот Јосија.

Израелевите синови што беа таму во тоа време ја прославија Пасхата и Празникот на бесквасните лебови седум дена.

Таква Пасха не се беше прославувала во Израел од деновите на пророкот Самоил. Ниеден од Израелевите цареви не прославил таква Пасха како што ја прославија Јосија, свештениците, левитите, целиот Јуда и Израел што беа присутни и жителите на Ерусалим.

Оваа Пасха беше прославена во осумнаесеттата година од царувањето на Јосија.

По сето тоа, откако Јосија го уреди Божјиот дом, египетскиот цар Нехао тргна да војува кај Кархемис, покрај реката Еуфрат, а Јосија излезе против него.

Но Нехао му испрати гласници со порака: „Што имам јас со тебе, јудејски царе? Денес не доаѓам против тебе, туку против домот со кој војувам. Бог ми заповеда да побрзам. Не спротивставувај Му се на Бог, Кој е со мене, за да не те уништи.“

Но Јосија не се повлече од него, туку се преправи за да се бори против него. Не ги послуша зборовите на Нехао, кои дојдоа од Божјата уста, туку дојде да се бори во долината Мегидо.

Стрелците го погодија царот Јосија, и тој им рече на своите слуги: „Извадете ме оттука, зашто сум тешко ранет.“

Неговите слуги го извадија од бојната кола, го префрлија во друга кола и го однесоа во Ерусалим. Тој умре и беше погребан во гробниците на своите татковци. Целиот Јуда и Ерусалим жалеа за Јосија.

И Еремија испеа тажачка за Јосија. Сите пејачи и пејачки до денес го спомнуваат Јосија во своите тажачки. Тоа стана обичај во Израел, и ете, тие се запишани меѓу Тажачките.

Останатите дела на Јосија и неговите добри постапки, извршени според она што е запишано во Господовиот закон,

како и неговите дела, од почетокот до крајот, се запишани во Книгата на Израелевите и јудејските цареви.