2 Летописи

Кога Савската царица слушна за славата на Соломон, дојде во Ерусалим да го испита со тешки прашања. Дојде со многу голема придружба, со камили натоварени со мириси, со многу злато и со скапоцени камења. Кога дојде кај Соломон, разговараше со него за сѐ што имаше во своето срце.

Соломон ѝ одговори на сите нејзини прашања. За Соломон немаше ништо толку тешко што не можеше да ѝ го објасни.

Кога Савската царица ја виде мудроста на Соломон, дворецот што го изгради,

храната на неговата трпеза, начинот на кој седеа неговите службеници, служењето и облеката на неговите слуги, неговите пехарници и нивната облека, како и жртвите паленици што ги принесуваше во Господовиот дом, остана без здив.

Таа му рече на царот: „Вистинито било она што го слушнав во својата земја за твоите дела и за твојата мудрост.

Не им верував на тие зборови сѐ додека не дојдов и не видов со своите очи. Но, ете, не ми била кажана ни половината од големината на твојата мудрост! Ти го надминуваш она што го слушнав.

Среќни се твоите луѓе и среќни се овие твои слуги, кои постојано стојат пред тебе и ја слушаат твојата мудрост!

Нека биде благословен Господ, твојот Бог, Кој благонаклоно те поставил на Својот престол како цар за Господ, твојот Бог. Бидејќи твојот Бог го љуби Израел и сака да го утврди засекогаш, те постави за цар над него, за да делиш право и правда.“

Таа му даде на царот сто и дваесет таланти злато, многу големо количество мириси и скапоцени камења. Никогаш повеќе не било донесено толку големо количество мириси како она што Савската царица му го даде на царот Соломон.

Слугите на Хирам и слугите на Соломон, кои носеа злато од Офир, донесоа и алмугово дрво и скапоцени камења.

Од алмуговото дрво царот направи скали за Господовиот дом и за царскиот дворец, како и харфи и лири за пејачите. Такво нешто никогаш дотогаш не било видено во Јудината земја.

Царот Соломон ѝ даде на Савската царица сѐ што посака и побара, покрај даровите што таа му ги донесе на царот. Потоа таа со своите слуги се врати и си отиде во својата земја.

Златото што му пристигнуваше на Соломон секоја година тежеше шестотини шеесет и шест таланти,

без она што доаѓаше од патувачките трговци и од трговците, од сите арапски цареви и од управителите на земјата, кои му носеа злато и сребро на Соломон.

Царот Соломон направи двесте големи штитови од ковано злато; за секој штит употреби по шестотини сикли ковано злато.

Направи и триста помали штитови од ковано злато; за секој штит употреби по триста сикли злато. Царот ги постави во домот наречен Ливанска шума.

Царот направи и голем престол од слонова коска и го обложи со чисто злато.

Престолот имаше шест скалила и златно подножје прицврстено за престолот. Од двете страни на седиштето имаше потпирачи за рацете, а покрај потпирачите стоеја два лава.

Дванаесет лавови стоеја на шесте скалила, по еден од секоја страна на секое скалило. Такво нешто не било направено во ниедно друго царство.

Сите садови од кои пиеше царот Соломон беа од злато, а и сите садови во домот Ливанска шума беа од чисто злато. Ништо не беше од сребро, зашто во деновите на Соломон среброто не се сметаше за нешто вредно.

Царските бродови одеа во Тарсис со слугите на Хирам. Еднаш на секои три години тарсиските бродови донесуваа злато, сребро, слонова коска, мајмуни и пауни.

Така царот Соломон ги надмина сите земни цареви по богатство и мудрост.

Сите земни цареви бараа да дојдат пред Соломон за да ја слушаат мудроста што Бог ја стави во неговото срце.

Секој од нив секоја година го носеше својот дар: сребрени и златни предмети, облека, оружје, мириси, коњи и мазги.

Соломон имаше четири илјади штали за коњите и бојните коли и дванаесет илјади коњаници, кои ги размести во градовите за бојни коли и кај царот во Ерусалим.

Тој владееше над сите цареви од реката Еуфрат до Филистејската земја и до египетската граница.

Царот направи среброто во Ерусалим да биде многубројно како камењата, а кедрите многубројни како дивите смокви во низините.

На Соломон му носеа коњи од Египет и од сите земји.

Останатите дела на Соломон, од почетокот до крајот, се запишани во записите на пророкот Натан, во пророштвото на Шилонецот Ахија и во виденијата на пророкот-гледач Једо за Јеровоам, Наватовиот син.

Соломон царуваше во Ерусалим над целиот Израел четириесет години.

Потоа Соломон почина и беше погребан во градот на својот татко Давид. Наместо него се зацари неговиот син Ровоам.