2 Коринтјаните
Глава 1
- 1
Павле, апостол на Исус Христос по Божја волја, и братот Тимотеј, до Божјата црква во Коринт, заедно со сите свети во цела Ахаја:
- 2
благодат и мир да имате од Бог, нашиот Татко и од Господ Исус Христос.
- 3
Благословен да е Бог и Таткото на нашиот Господ Исус Христос, Таткото на милосрдието и Бог на секоја утеха,
- 4
Кој нѐ утешува во секоја наша неволја, за и ние да можеме да ги утешуваме оние што се во каква било неволја со утехата со која самите сме утешени од Бог.
- 5
Зашто, како што страдањата за Христос изобилуваат во нас, така преку Христос изобилува и нашата утеха.
- 6
Ако сме во неволја, тоа е за ваша утеха и спасение; ако сме утешени, тоа е за ваша утеха, која дејствува кога истрајно ги поднесувате истите страдања што ги поднесуваме и ние.
- 7
И нашата надеж за вас е цврста, зашто знаеме дека како што учествувате во страдањата, така ќе учествувате и во утехата.
- 8
Браќа, сакаме да знаете за неволјата што нѐ снајде во Азија: бевме прекумерно оптоварени, над нашата сила, така што се откажавме и од надежта за живот.
- 9
Навистина, во себе веќе се сметавме осудени на смрт, за да не се потпираме на самите себе, туку на Бог, Кој ги воскреснува мртвите.
- 10
Тој нѐ избави од толку голема смртна опасност и ќе нѐ избави; на Него се надеваме дека и понатаму ќе нѐ избави,
- 11
а и вие ни помагате со молитва, за многумина да Му благодарат на Бог за дарот што ни е даден преку молитвите на мнозина.
- 12
Зашто ова е нашата пофалба: сведоштвото на нашата совест дека во светот, а особено кон вас, живеевме со Божја искреност и чистота, не со телесна мудрост, туку со Божја благодат.
- 13
Зашто не ви пишуваме ништо друго освен она што можете да го прочитате и разберете; а се надевам дека и до крај ќе разберете,
- 14
како што донекаде веќе нѐ разбравте дека ние сме ваша пофалба, како што и вие сте наша, во денот на Господ Исус.
- 15
Со таа увереност сакав најнапред да дојдам кај вас, за да имате двојна благодат,
- 16
а преку вас да заминам за Македонија, потоа од Македонија повторно да дојдам кај вас и вие да ме испратите за Јудеја.
- 17
Кога го наумив тоа, зар постапив лесномислено? Или она што го намислувам го намислувам според телото, та кај мене истовремено да има и „да“ и „не“?
- 18
Но Бог е верен: нашиот збор кон вас не е истовремено „да“ и „не“.
- 19
Зашто Божјиот Син, Исус Христос, Кого ви Го проповедавме јас, Силван и Тимотеј, не беше „да“ и „не“, туку во Него е „да“.
- 20
Зашто сите Божји ветувања во Него се „да“; затоа и преку Него велиме „амин“ за Божја слава.
- 21
А Бог е Оној Кој нѐ утврдува со вас во Христос и Кој нѐ помаза.
- 22
Тој нѐ запечати како Свои и ни Го даде Духот во нашите срца како гаранција за она што ќе го добиеме.
- 23
А јас Го повикувам Бог за сведок, заложувајќи ја својата душа: за да ве поштедам, сѐ уште не дојдов во Коринт.
- 24
Не дека господариме над вашата вера, туку соработуваме за вашата радост, зашто вие стоите цврсто во верата.