Прескокни кон главната содржина

2 Коринтјаните

Глава 4

  1. 1

    Затоа, имајќи ја оваа служба според милоста што ни е укажана, не се обесхрабруваме.

  2. 2

    Туку се откажавме од срамните тајни, не постапуваме лукаво и не го извртуваме Божјиот Збор, туку преку јавно објавување на вистината ѝ се препорачуваме на совеста на секој човек пред Бог.

  3. 3

    Но ако нашето Евангелие е покриено, покриено е за оние што пропаѓаат.

  4. 4

    На неверниците богот на овој век им го заслепил умот, за да не ги озари светлината на Евангелието за славата на Христос, Кој е Божји лик.

  5. 5

    Зашто не се проповедаме себеси, туку Христос Исус како Господ, а себеси како ваши слуги заради Исус.

  6. 6

    Зашто Бог, Кој рече: „Светлина ќе засвети од темнината“, засвети во нашите срца, за да нѐ озари со познавањето на Божјата слава во лицето на Исус Христос.

  7. 7

    Но ова богатство го имаме во земјени садови, за да биде јасно дека извонредната сила е од Бог, а не од нас.

  8. 8

    Од сите страни сме притиснати, но не сме скршени; збунети сме, но не сме очајни;

  9. 9

    гонети сме, но не сме оставени; соборени сме, но не сме уништени.

  10. 10

    Секогаш во телото го носиме умирањето на Исус, за и Исусовиот живот да се покаже во нашето тело.

  11. 11

    Зашто ние, живите, постојано сме предавани на смрт заради Исус, за и Исусовиот живот да се покаже во нашето смртно тело.

  12. 12

    Така смртта дејствува во нас, а животот – во вас.

  13. 13

    Имајќи го истиот дух на верата, според напишаното: „Поверував, затоа зборував“, и ние веруваме, па затоа и зборуваме.

  14. 14

    Знаејќи дека Оној Кој Го воскресна Господ Исус ќе нѐ воскресне и нас со Исус и ќе нѐ постави заедно со вас.

  15. 15

    Зашто сѐ е заради вас, за благодатта, умножена преку мнозина, да предизвика уште поголема благодарност за Божја слава.

  16. 16

    Затоа не се обесхрабруваме. Иако нашиот надворешен човек се распаѓа, нашиот внатрешен човек се обновува од ден на ден.

  17. 17

    Зашто нашата сегашна лесна неволја ни подготвува неизмерна и вечна тежина на слава,

  18. 18

    додека не гледаме на видливото, туку на невидливото; зашто видливото е привремено, а невидливото е вечно.