2 Коринтјаните

Имајќи ги овие ветувања, мои сакани, да се очистиме од секоја нечистотија на телото и духот, усовршувајќи ја светоста во страв од Бог.

Направете место за нас во своите срца. Никому не му направивме неправда, никого не упропастивме, од никого не извлековме корист.

Не го велам ова за да ве осудам, зашто веќе реков дека сте во нашите срца, заедно да умреме и заедно да живееме.

Имам голема доверба во вас и многу се гордеам со вас. Исполнет сум со утеха и преполн со радост во нашите неволји.

Зашто и кога дојдовме во Македонија, нашето тело немаше одмор, туку од сите страни бевме притиснати: однадвор борби, одвнатре стравови.

Но Бог, Кој ги утешува обесхрабрените, нѐ утеши со доаѓањето на Тит;

и не само со неговото доаѓање, туку и со утехата што ја примил од вас, известувајќи нѐ за вашиот копнеж, вашата жалост и вашата ревност за мене, така што уште повеќе се зарадував.

Иако ве нажалив со писмото, не жалам. Иако за момент зажалив – зашто гледам дека тоа писмо ве нажали, макар за кратко –

сега се радувам, не затоа што се нажаливте, туку затоа што жалоста ве доведе до покајание. Зашто се нажаливте по Божја волја, па во ништо не претрпевте штета од нас.

Зашто жалоста по Божја волја создава покајание што води кон спасение и за кое не се жали, а световната жалост создава смрт.

Зашто, ете, токму тоа што се нажаливте по Божја волја, колкава ревност создаде во вас, какво оправдување, каква огорченост, каков страв, каков копнеж, каква ревност и каква подготвеност да се исправи неправдата! Во сѐ покажавте дека сте чисти во таа работа.

Затоа, иако ви напишав, не го направив тоа поради оној што ја направил неправдата, ниту поради оној што ја претрпел, туку за пред Бог да се покаже вашата ревност за нас.

Затоа бевме утешени. А покрај нашата утеха, уште повеќе се зарадувавме поради радоста на Тит, зашто сите вие го освеживте неговиот дух.

Ако сум се пофалил со вас пред него, не се посрамив; туку, како што сѐ што ви зборувавме беше вистина, така и нашата пофалба пред Тит се покажа вистинита.

И неговата љубов кон вас е уште поголема кога се сеќава на послушноста на сите вас и како го примивте со страв и трепет.

Се радувам што во сѐ можам да имам доверба во вас.