2 Цареви

Кога Господ сакаше да го вознесе Илија на небото во виор, Илија и Елисеј тргнаа од Галгал.

Илија му рече на Елисеј: „Остани тука, те молам, зашто Господ ме испраќа во Ветил.“ Но Елисеј одговори: „Жив е Господ и жива е твојата душа – нема да те оставам!“ Така слегоа во Ветил.

Пророчките ученици што беа во Ветил излегоа кај Елисеј и го прашаа: „Знаеш ли дека денес Господ ќе го земе твојот господар од над тебе?“ Тој одговори: „Да, знам. Молчете.“

Илија повторно му рече: „Елисеј, остани тука, те молам, зашто Господ ме испраќа во Ерихон.“ Но тој одговори: „Жив е Господ и жива е твојата душа – нема да те оставам!“ Така стигнаа во Ерихон.

Пророчките ученици што беа во Ерихон му пристапија на Елисеј и го прашаа: „Знаеш ли дека денес Господ ќе го земе твојот господар од над тебе?“ Тој одговори: „Да, знам. Молчете.“

Потоа Илија му рече: „Остани тука, те молам, зашто Господ ме испраќа кај Јордан.“ Но тој одговори: „Жив е Господ и жива е твојата душа – нема да те оставам!“ И двајцата продолжија.

Педесетмина од пророчките ученици отидоа и застанаа на извесно растојание спроти нив, додека тие двајцата стоеја покрај Јордан.

Илија ја зеде својата наметка, ја свитка и удри по водата. Водата се раздели на две страни, па двајцата преминаа по суво.

Кога преминаа, Илија му рече на Елисеј: „Побарај што да направам за тебе пред да бидам земен од тебе.“ Елисеј одговори: „Те молам, нека дојде врз мене двоен дел од твојот дух.“

Илија рече: „Тешко нешто побара. Сепак, ако ме видиш кога ќе бидам земен од тебе, ќе ти биде така; а ако не ме видиш, нема да биде.“

Додека одеа и разговараа, одеднаш се појавија огнена кола и огнени коњи и ги разделија еден од друг. Илија се вознесе во виор кон небото.

Елисеј гледаше и викаше: „Татко мој, татко мој! Израелева кола и негови коњаници!“ Кога веќе не го гледаше, ја фати својата облека и ја раскина на два дела.

Потоа ја крена наметката на Илија што падна од него, се врати и застана на брегот на Јордан.

Ја зеде Илиевата наметка, удри по водата и рече: „Каде е Господ, Илиевиот Бог?“ Кога и тој удри по водата, таа се раздели на две страни и Елисеј премина.

Кога пророчките ученици од Ерихон го видоа од спротивната страна, рекоа: „Илиевиот дух почива врз Елисеј.“ Дојдоа да го пресретнат и му се поклонија до земја.

Му рекоа: „Еве, меѓу твоите слуги има педесет силни луѓе. Нека одат да го бараат твојот господар; можеби Господовиот Дух го кренал и го фрлил на некоја планина или во некоја долина.“ Но тој рече: „Не испраќајте ги.“

Но тие настојуваа толку многу што нему му стана непријатно, па рече: „Испратете ги.“ Тие испратија педесет луѓе, кои го бараа три дена, но не го најдоа.

Кога се вратија кај Елисеј, кој остана во Ерихон, тој им рече: „Не ви реков ли да не одите?“

Жителите на градот му рекоа на Елисеј: „Еве, местоположбата на градот е добра, како што гледа нашиот господар, но водата е лоша, а земјата е неплодна.“

Тој рече: „Донесете ми нов сад и ставете сол во него.“ И му донесоа.

Тогаш отиде кај изворот, ја фрли солта во него и рече: „Вака вели Господ: Ја исцелив оваа вода; од неа веќе нема да има смрт ниту неплодност.“

И водата остана здрава до денес, според зборот што го кажа Елисеј.

Оттаму се искачи во Ветил. Додека одеше по патот, од градот излегоа момчиња и му се потсмеваа, велејќи: „Качи се, ќелавецу! Качи се, ќелавецу!“

Тој се сврте, ги погледна и ги проколна во Господовото име. Тогаш од шумата излегоа две мечки и раскинаа четириесет и две од момчињата.

Оттаму отиде на планината Кармил, а потоа се врати во Самарија.