2 Цареви

Јосија имаше осум години кога стана цар и царуваше триесет и една година во Ерусалим. Името на неговата мајка беше Једида, ќерка на Адаја од Воска.

Тој правеше што е право во Господовите очи и одеше по целиот пат на својот предок Давид, без да се сврти ни надесно ни налево.

Во осумнаесеттата година од царувањето на Јосија, царот го испрати во Господовиот дом писарот Шафан, синот на Азалија, синот на Месулам, и му рече:

„Оди кај првосвештеникот Хелкија и кажи му да ги преброи парите донесени во Господовиот дом, кои вратарите ги собрале од народот.

Нека им ги предадат на надзорниците на работата во Господовиот дом, а тие нека им ги дадат на работниците што го поправаат домот:

на дрводелците, градителите и ѕидарите, како и за купување дрво и делкан камен за поправка на домот.

Но нека не бараат сметка од луѓето на кои ќе им ги предадат парите, зашто тие постапуваат чесно.“

Тогаш првосвештеникот Хелкија му рече на писарот Шафан: „Ја најдов Книгата на Законот во Господовиот дом.“ Хелкија му ја даде книгата на Шафан, и тој ја прочита.

Потоа писарот Шафан отиде кај царот и му извести: „Твоите слуги ги собраа парите што се најдоа во домот и им ги предадоа на надзорниците на работата во Господовиот дом.“

Писарот Шафан му рече и: „Свештеникот Хелкија ми даде една книга.“ И Шафан ја прочита пред царот.

Кога царот ги слушна зборовите од Книгата на Законот, ја раскина својата облека.

Потоа царот им заповеда на свештеникот Хелкија, на Ахикам, синот на Шафан, на Аховор, синот на Михеј, на писарот Шафан и на царскиот слуга Асаја:

„Одете и распрашајте се кај Господ за мене, за народот и за целиот Јуда во врска со зборовите од оваа книга што беше пронајдена. Голем е Господовиот гнев што се разгоре против нас, зашто нашите татковци не ги послушаа зборовите од оваа книга и не правеа сѐ што е напишано за нас.“

Тогаш свештеникот Хелкија, Ахикам, Аховор, Шафан и Асаја отидоа кај пророчицата Олда, жената на Селум, синот на Токуј, синот на Арас, чуварот на облеката. Таа живееше во вториот дел на Ерусалим, и тие разговараа со неа.

Таа им рече: „Вака вели Господ, Израелевиот Бог: ‚Кажете му на човекот што ве испрати кај Мене:

Вака вели Господ: Еве, ќе донесам зло врз ова место и врз неговите жители, според сите зборови од книгата што ја прочита Јудејскиот цар.

Бидејќи Ме оставија и им принесуваа темјан на други богови, разгневувајќи Ме со сите дела на своите раце, Мојот гнев ќе се разгори против ова место и нема да згасне.‘

А на Јудејскиот цар, кој ве испрати да се распрашате кај Господ, кажете му: ‚Вака вели Господ, Израелевиот Бог, за зборовите што ги слушна:

Бидејќи твоето срце омекна и се понизи пред Господ кога слушна што кажав против ова место и против неговите жители – дека ќе станат пустош и проклетство – и бидејќи ја раскина својата облека и плачеше пред Мене, и Јас те послушав, вели Господ.

Затоа ќе те приберам кај твоите татковци и во мир ќе бидеш положен во својот гроб. Твоите очи нема да го видат сето зло што ќе го донесам врз ова место.‘“ И тие му го пренесоа одговорот на царот.