Прескокни кон главната содржина

2 Цареви

Глава 5

  1. 1

    Нееман, заповедникот на војската на сирискиот цар, беше голем и почитуван човек пред својот господар, зашто преку него Господ ѝ даде победа на Сирија. Тој беше силен и храбар воин, но имаше лепра.

  2. 2

    Сиријците излегуваа во чети и од Израелевата земја заробија едно мало девојче, кое ѝ служеше на Неемановата жена.

  3. 3

    Таа ѝ рече на својата господарка: „Кога мојот господар би отишол кај пророкот во Самарија, тој би го исцелил од неговата лепра.“

  4. 4

    Нееман отиде кај својот господар и му кажа: „Така и така рече девојчето од Израелевата земја.“

  5. 5

    Сирискиот цар рече: „Оди, а јас ќе испратам писмо до Израелевиот цар.“ Нееман тргна и зеде со себе десет таланти сребро, шест илјади сикли злато и десет комплети облека.

  6. 6

    Му го однесе писмото на Израелевиот цар, во кое пишуваше: „Кога ќе го добиеш ова писмо, знај дека го испратив кај тебе мојот слуга Нееман за да го исцелиш од неговата лепра.“

  7. 7

    Кога Израелевиот цар го прочита писмото, ја раскина својата облека и рече: „Зар сум јас Бог, Кој усмртува и оживува, па овој испраќа човек кај мене за да го исцелам од лепрата? Размислете и видете дека бара повод за кавга со мене.“

  8. 8

    Кога Божјиот човек Елисеј чу дека Израелевиот цар ја раскинал својата облека, испрати порака до царот: „Зошто ја раскина својата облека? Нека дојде кај мене и ќе дознае дека има пророк во Израел.“

  9. 9

    Така Нееман дојде со своите коњи и коли и застана пред вратата на Елисеевиот дом.

  10. 10

    Елисеј испрати гласник да му каже: „Оди, измиј се седумпати во Јордан, па твоето тело ќе се обнови и ќе бидеш чист.“

  11. 11

    Но Нееман се разгневи и си замина, велејќи: „Мислев дека тој сигурно ќе излезе кај мене, ќе застане, ќе го повика името на Господ, својот Бог, ќе ја помине раката над болното место и ќе ја исцели лепрата.

  12. 12

    Зар реките во Дамаск, Авана и Фарфар, не се подобри од сите води во Израел? Не можев ли да се измијам во нив и да станам чист?“ Се сврте и си замина многу разгневен.

  13. 13

    Но неговите слуги му пристапија и му рекоа: „Татко, ако пророкот ти заповедаше да направиш нешто големо, зар немаше да го направиш? Колку повеќе сега, кога ти рече: ‚Измиј се и ќе бидеш чист.‘“

  14. 14

    Тогаш слезе и се нурна седумпати во Јордан, според зборот на Божјиот човек. Неговото тело се обнови како телото на мало дете и тој стана чист.

  15. 15

    Потоа се врати кај Божјиот човек со целата своја придружба. Застана пред него и рече: „Еве, сега знам дека нема Бог на целата земја освен во Израел. Затоа, те молам, прими подарок од твојот слуга.“

  16. 16

    Но Елисеј одговори: „Жив е Господ, пред Кого стојам – нема да примам.“ Нееман го убедуваше да прими, но тој одби.

  17. 17

    Тогаш Нееман рече: „Штом не сакаш, те молам, нека му се даде на твојот слуга земја колку што можат да носат две мазги, зашто твојот слуга веќе нема да принесува жртви паленици и други жртви на друг бог, туку само на Господ.

  18. 18

    Но Господ нека му го прости на твојот слуга ова: кога мојот господар влегува во храмот на Римон за да се поклони таму и се потпира врз мојата рака, па и јас се поклонувам во храмот на Римон – Господ нека му го прости тоа на твојот слуга.“

  19. 19

    Елисеј му рече: „Оди во мир.“ И Нееман се оддалечи од него.

  20. 20

    Но Гиезиј, слугата на Божјиот човек Елисеј, си рече: „Ете, мојот господар го поштеди овој Сириец Нееман и не зеде од него ништо од она што го донесе. Жив е Господ – ќе потрчам по него и ќе земам нешто.“

  21. 21

    Гиезиј потрча по Нееман. Кога Нееман виде дека некој трча по него, слезе од колата за да го пресретне и праша: „Сѐ ли е добро?“

  22. 22

    Тој одговори: „Сѐ е добро. Мојот господар ме испрати да ти кажам: ‚Еве, токму сега кај мене дојдоа двајца млади пророчки ученици од Ефремовата Ридска Земја. Те молам, дај им еден талант сребро и два комплета облека.‘“

  23. 23

    Нееман рече: „Земи два таланта.“ Го наговори, ги врза двата таланта сребро во две вреќи, додаде два комплета облека и им ги даде на двајца свои слуги, кои ги носеа пред Гиезиј.

  24. 24

    Кога стигнаа до ридот, Гиезиј ги зеде од нивните раце и ги скри во домот. Потоа ги отпушти луѓето и тие си заминаа.

  25. 25

    Тогаш влезе и застана пред својот господар. Елисеј го праша: „Од каде доаѓаш, Гиезиј?“ Тој одговори: „Твојот слуга не одеше никаде.“

  26. 26

    Но Елисеј му рече: „Зар моето срце не беше со тебе кога човекот се сврте од својата кола да те пресретне? Зар сега е време да се земаат пари, облека, маслинови насади, лозја, овци, говеда, слуги и слугинки?

  27. 27

    Затоа Неемановата лепра ќе се прилепи за тебе и за твоите потомци засекогаш.“ И Гиезиј излезе од пред него лепрозен, бел како снег.