2 Цареви
Глава 5
- 1
Нееман, заповедникот на војската на сирискиот цар, беше голем и почитуван човек пред својот господар, зашто преку него Господ ѝ даде победа на Сирија. Тој беше силен и храбар воин, но имаше лепра.
- 2
Сиријците излегуваа во чети и од Израелевата земја заробија едно мало девојче, кое ѝ служеше на Неемановата жена.
- 3
Таа ѝ рече на својата господарка: „Кога мојот господар би отишол кај пророкот во Самарија, тој би го исцелил од неговата лепра.“
- 4
Нееман отиде кај својот господар и му кажа: „Така и така рече девојчето од Израелевата земја.“
- 5
Сирискиот цар рече: „Оди, а јас ќе испратам писмо до Израелевиот цар.“ Нееман тргна и зеде со себе десет таланти сребро, шест илјади сикли злато и десет комплети облека.
- 6
Му го однесе писмото на Израелевиот цар, во кое пишуваше: „Кога ќе го добиеш ова писмо, знај дека го испратив кај тебе мојот слуга Нееман за да го исцелиш од неговата лепра.“
- 7
Кога Израелевиот цар го прочита писмото, ја раскина својата облека и рече: „Зар сум јас Бог, Кој усмртува и оживува, па овој испраќа човек кај мене за да го исцелам од лепрата? Размислете и видете дека бара повод за кавга со мене.“
- 8
Кога Божјиот човек Елисеј чу дека Израелевиот цар ја раскинал својата облека, испрати порака до царот: „Зошто ја раскина својата облека? Нека дојде кај мене и ќе дознае дека има пророк во Израел.“
- 9
Така Нееман дојде со своите коњи и коли и застана пред вратата на Елисеевиот дом.
- 10
Елисеј испрати гласник да му каже: „Оди, измиј се седумпати во Јордан, па твоето тело ќе се обнови и ќе бидеш чист.“
- 11
Но Нееман се разгневи и си замина, велејќи: „Мислев дека тој сигурно ќе излезе кај мене, ќе застане, ќе го повика името на Господ, својот Бог, ќе ја помине раката над болното место и ќе ја исцели лепрата.
- 12
Зар реките во Дамаск, Авана и Фарфар, не се подобри од сите води во Израел? Не можев ли да се измијам во нив и да станам чист?“ Се сврте и си замина многу разгневен.
- 13
Но неговите слуги му пристапија и му рекоа: „Татко, ако пророкот ти заповедаше да направиш нешто големо, зар немаше да го направиш? Колку повеќе сега, кога ти рече: ‚Измиј се и ќе бидеш чист.‘“
- 14
Тогаш слезе и се нурна седумпати во Јордан, според зборот на Божјиот човек. Неговото тело се обнови како телото на мало дете и тој стана чист.
- 15
Потоа се врати кај Божјиот човек со целата своја придружба. Застана пред него и рече: „Еве, сега знам дека нема Бог на целата земја освен во Израел. Затоа, те молам, прими подарок од твојот слуга.“
- 16
Но Елисеј одговори: „Жив е Господ, пред Кого стојам – нема да примам.“ Нееман го убедуваше да прими, но тој одби.
- 17
Тогаш Нееман рече: „Штом не сакаш, те молам, нека му се даде на твојот слуга земја колку што можат да носат две мазги, зашто твојот слуга веќе нема да принесува жртви паленици и други жртви на друг бог, туку само на Господ.
- 18
Но Господ нека му го прости на твојот слуга ова: кога мојот господар влегува во храмот на Римон за да се поклони таму и се потпира врз мојата рака, па и јас се поклонувам во храмот на Римон – Господ нека му го прости тоа на твојот слуга.“
- 19
Елисеј му рече: „Оди во мир.“ И Нееман се оддалечи од него.
- 20
Но Гиезиј, слугата на Божјиот човек Елисеј, си рече: „Ете, мојот господар го поштеди овој Сириец Нееман и не зеде од него ништо од она што го донесе. Жив е Господ – ќе потрчам по него и ќе земам нешто.“
- 21
Гиезиј потрча по Нееман. Кога Нееман виде дека некој трча по него, слезе од колата за да го пресретне и праша: „Сѐ ли е добро?“
- 22
Тој одговори: „Сѐ е добро. Мојот господар ме испрати да ти кажам: ‚Еве, токму сега кај мене дојдоа двајца млади пророчки ученици од Ефремовата Ридска Земја. Те молам, дај им еден талант сребро и два комплета облека.‘“
- 23
Нееман рече: „Земи два таланта.“ Го наговори, ги врза двата таланта сребро во две вреќи, додаде два комплета облека и им ги даде на двајца свои слуги, кои ги носеа пред Гиезиј.
- 24
Кога стигнаа до ридот, Гиезиј ги зеде од нивните раце и ги скри во домот. Потоа ги отпушти луѓето и тие си заминаа.
- 25
Тогаш влезе и застана пред својот господар. Елисеј го праша: „Од каде доаѓаш, Гиезиј?“ Тој одговори: „Твојот слуга не одеше никаде.“
- 26
Но Елисеј му рече: „Зар моето срце не беше со тебе кога човекот се сврте од својата кола да те пресретне? Зар сега е време да се земаат пари, облека, маслинови насади, лозја, овци, говеда, слуги и слугинки?
- 27
Затоа Неемановата лепра ќе се прилепи за тебе и за твоите потомци засекогаш.“ И Гиезиј излезе од пред него лепрозен, бел како снег.