2 Петар

Глава 1

1
Симон Петар, слуга и апостол на Исус Христос, до оние кои преку праведноста на нашиот Бог и Спасител Исус Христос ја примија истата скапоцена вера како и ние:
2
да ви се умножат благодатта и мирот преку познавањето на Бог и на Исус, нашиот Господ.
3
Неговата божествена сила ни подари сѐ што ни е потребно за животот и побожноста, преку вистинското познавање на Оној Кој нѐ повика преку Својата сопствена слава и доблест,
4
со што ни се подарени Неговите скапоцени и величествени ветувања, со цел преку нив да станете соучесници во божествената природа, откако избегавте од расипаноста што е во светот поради желбите;
5
И токму затоа вложете ја сета своја ревност: на верата додајте доблест, а на доблеста — знаење,
6
на знаењето — воздржливост; на воздржливоста — постојаност; на постојаноста — побожност;
7
на побожноста - братољубие; а на братољубието - љубов.
8
Зашто, ако го имате сето тоа и ако тоа се умножува, не сте бескорисни, ниту бесплодни во познавањето на нашиот Господ Исус Христос.
9
Но оној што го нема тоа е слеп и кусоглед, зашто заборавил дека е очистен од своите поранешни гревови.
10
Затоа, браќа, трудете се уште повеќе да ги зацврстите својот повик и својот избор. Имено, ако го правите тоа, никогаш нема да се сопнете.
11
Зашто така богато ќе ви се овозможи влез во вечното Царство на нашиот Господ и Спасител Исус Христос.
12
Затоа ќе гледам секогаш да ве потсетувам на овие работи, иако вие ги знаете и сте зацврстени во вистината што ја имате.
13
Сметам дека е исправно додека сум во овој шатор, да ве поттикнувам преку потсетување,
14
знаејќи дека наскоро ќе го напуштам овој шатор, како што ме извести нашиот Господ Исус Христос.
15
А ќе настојувам вие, и по моето заминување, секогаш да се сеќавате на ова.
16
Зашто кога ви ги објавивме силата и доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос, не следевме лукаво измислени приказни, туку бевме очевидци на Неговото величество.
17
Зашто кога Тој прими од Бог Таткото чест и слава, од Величествената Слава до Него дојде овој глас: „Овој е Мојот возљубен Син, Кој Ми е по волја“,
18
а ние го чувме тој глас што дојде од небото, кога бевме со Него на светата гора.
19
И така, пророчкиот Збор ни е уште посигурен. Добро правите што внимавате на него како на светилка што свети на темно место, додека не осамне денот и утринската ѕвезда не изгрее во вашите срца.
20
Но знајте го пред сѐ ова: ниедно пророштво во Писмото не е од нечие сопствено толкување,
21
Зашто пророштвото никогаш не произлегло по човечка волја, туку луѓето ја пренесуваа Божјата порака, водени од Светиот Дух.