2 Самоил

По некое време Амнон, Давидовиот син, се вљуби во Тамара, убавата сестра на Авесалом, Давидовиот син.

Амнон толку се измачуваше поради својата сестра Тамара што се разболе. Таа беше девица и му изгледаше невозможно да направи нешто со неа.

Но Амнон имаше пријател по име Јонадав, син на Сама, Давидовиот брат. Јонадав беше многу лукав човек.

Тој го праша: „Зошто ти, царски сине, од ден на ден изгледаш сѐ послаб? Нема ли да ми кажеш?“ Амнон му одговори: „Ја сакам Тамара, сестрата на мојот брат Авесалом.“

Јонадав му рече: „Легни во својата постела и преправај се дека си болен. Кога твојот татко ќе дојде да те види, речи му: ‚Нека дојде мојата сестра Тамара, нека ми даде нешто да јадам и нека го приготви јадењето пред мене, за да гледам и да јадам од нејзината рака.‘“

Така Амнон легна и се преправаше дека е болен. Кога царот дојде да го види, Амнон му рече: „Те молам, нека дојде мојата сестра Тамара и нека приготви пред мене две погачи, за да јадам од нејзината рака.“

Давид испрати порака во домот на Тамара: „Оди во куќата на својот брат Амнон и приготви му јадење.“

Тамара отиде во куќата на својот брат Амнон, кој лежеше во постела. Зеде тесто, го замеси пред него, направи погачи и ги испече.

Потоа ја зеде тавата и ги стави пред него, но тој не сакаше да јаде. Амнон рече: „Нека излезат сите од кај мене.“ И сите излегоа.

Тогаш Амнон ѝ рече на Тамара: „Донеси го јадењето во спалната соба, за да јадам од твојата рака.“ Тамара ги зеде погачите што ги приготви и ги однесе кај својот брат Амнон во спалната соба.

Кога ги приближи до него за да јаде, тој ја фати и ѝ рече: „Дојди, легни со мене, сестро моја.“

Но таа му одговори: „Не, брате мој! Не ме присилувај, зашто такво нешто не смее да се прави во Израел. Не прави такво безумие!

Каде би го однела својот срам? А ти би станал како еден од безумните во Израел. Затоа, те молам, зборувај со царот; тој нема да ме одбие од тебе.“

Но Амнон не сакаше да ја послуша. Бидејќи беше посилен од неа, ја совлада, ја силуваше и легна со неа.

Потоа Амнон ја замрази со многу голема омраза. Омразата со која ја замрази беше поголема од љубовта со која претходно ја сакаше. Амнон ѝ рече: „Стани и оди си!“

Таа му одговори: „Не! Да ме избркаш сега е уште поголемо зло од она што веќе ми го направи.“ Но тој не сакаше да ја слуша.

Го повика момчето што му служеше и му рече: „Изведи ја оваа жена од кај мене и заклучи ја вратата по неа.“

Тамара носеше шарена долга облека, каква што носеа царските ќерки додека беа девици. Слугата ја изведе надвор и ја заклучи вратата по неа.

Тамара стави пепел на својата глава, ја раскина шарената облека што ја носеше, ја стави раката на главата и си замина плачејќи гласно.

Нејзиниот брат Авесалом ја праша: „Твојот брат Амнон ли беше со тебе? Сега молчи, сестро моја. Тој ти е брат; не дозволувај ова да ти го уништи срцето.“ Така Тамара остана осамена во домот на својот брат Авесалом.

Кога царот Давид слушна за сето тоа, многу се разгневи.

Авесалом не му кажуваше на Амнон ни добро ни зло, зашто го мразеше поради тоа што ја силуваше неговата сестра Тамара.

По две години Авесалом имаше стрижење овци во Ваал-Асор, близу Ефрем, и ги покани сите царски синови.

Авесалом дојде кај царот и рече: „Ете, твојот слуга има стрижење овци. Те молам, нека дојдат царот и неговите слуги со твојот слуга.“

Но царот му рече на Авесалом: „Не, сине мој. Да не одиме сите и да ти бидеме товар.“ Авесалом настојуваше, но царот не сакаше да оди; сепак го благослови.

Тогаш Авесалом рече: „Тогаш барем нека дојде со нас мојот брат Амнон.“ Царот го праша: „Зошто да оди со тебе?“

Но Авесалом продолжи да настојува, па царот ги пушти Амнон и сите царски синови да одат со него.

Авесалом им заповеда на своите слуги: „Внимавајте! Кога Амнон ќе се развесели од виното и јас ќе ви кажам: ‚Удрете го Амнон‘, тогаш убијте го. Не плашете се! Зар не ви заповедав јас? Бидете храбри и решителни!“

Авесаломовите слуги му направија на Амнон како што им заповеда Авесалом. Тогаш сите царски синови станаа, секој се качи на својата мазга и побегнаа.

Додека сѐ уште беа на пат, до Давид стигна глас: „Авесалом ги уби сите царски синови; не остана ниеден од нив.“

Тогаш царот стана, ја раскина својата облека и легна на земјата. И сите негови слуги што стоеја околу него ја раскинаа својата облека.

Но Јонадав, синот на Сама, Давидовиот брат, рече: „Мојот господар нека не мисли дека се убиени сите млади царски синови. Само Амнон е мртов, зашто Авесалом го реши тоа уште од денот кога Амнон ја силуваше неговата сестра Тамара.

Затоа мојот господар, царот, нека не го зема при срце гласот дека сите царски синови се мртви. Само Амнон е мртов.“

Авесалом побегна. Во меѓувреме стражарот ги крена очите и виде многу луѓе како доаѓаат по патот од падината на ридот.

Јонадав му рече на царот: „Ете, царските синови доаѓаат. Се случи токму како што рече твојот слуга.“

Штом го изговори тоа, царските синови пристигнаа и силно заплакаа. И царот и сите негови слуги плачеа многу горко.

А Авесалом побегна и отиде кај Талмај, синот на Амиуд, царот на Гесур. Давид секој ден тагуваше за својот син.

Авесалом побегна во Гесур и остана таму три години.

Потоа царот Давид престана да го гони Авесалом, зашто се утеши поради смртта на Амнон.