2 Самоил

Јоав, синот на Саруја, забележа дека срцето на царот копнее по Авесалом.

Затоа Јоав испрати луѓе во Текоа да доведат оттаму една мудра жена. Ѝ рече: „Преправај се дека тагуваш. Облечи жалосна облека и не помазувај се со масло. Изгледај како жена што долго тагува по мртовец.

Потоа оди кај царот и кажи му ги овие зборови.“ И Јоав ѝ кажа што да зборува.

Кога жената од Текоа дојде кај царот, падна ничкум на земјата, му се поклони и рече: „Помогни ми, царе!“

Царот ја праша: „Што ти е?“ Таа одговори: „Јас сум вдовица; мојот маж умре.

Твојата слугинка имаше двајца синови. Тие се скараа во полето, а немаше кој да ги раздели. Едниот го удри другиот и го уби.

Сега целото семејство се крена против твојата слугинка и вели: ‚Предај ни го оној што го уби својот брат, за да го погубиме поради животот на братот што го уби и да го уништиме и наследникот.‘ Така сакаат да го изгаснат последното жарче што ми остана, па на мојот маж да не му остават ни име ни потомство на земјата.“

Царот ѝ рече на жената: „Оди си дома, а јас ќе дадам заповед за тебе.“

Жената од Текоа му рече на царот: „Мој господару, царе, вината нека биде врз мене и врз домот на мојот татко, а царот и неговиот престол нека бидат невини.“

Царот рече: „Ако некој ти се закани, доведи го кај мене и повеќе нема да те допре.“

Таа рече: „Те молам, царот нека се сети на Господ, својот Бог, за одмаздникот за крв да не продолжи да погубува и да не го уништи мојот син.“ Царот одговори: „Како што е жив Господ, ниедно влакно од главата на твојот син нема да падне на земјата.“

Тогаш жената рече: „Дозволи ѝ на твојата слугинка да му каже уште еден збор на мојот господар, царот.“ Тој рече: „Зборувај.“

Жената рече: „Зошто тогаш царот смислил нешто такво против Божјиот народ? Со тоа што го кажа, царот самиот се покажа виновен, зашто не го враќа својот прогонет син.

Сите мораме да умреме и сме како вода истурена на земјата што не може повторно да се собере. Но Бог не сака да го одземе животот, туку смислува начин прогонетиот да не остане засекогаш одделен од Него.

Дојдов да му го кажам ова на мојот господар, царот, зашто народот ме исплаши. Твојата слугинка си рече: ‚Ќе зборувам со царот; можеби царот ќе го исполни барањето на својата слугинка.

Царот ќе ме послуша и ќе ја избави својата слугинка од раката на човекот што сака да ме уништи мене и мојот син од Божјото наследство.‘

Твојата слугинка си рече: ‚Зборот на мојот господар, царот, ќе ми донесе мир, зашто мојот господар, царот, е како Божји ангел и умее да распознава добро и зло. Господ, твојот Бог, нека биде со тебе.‘“

Тогаш царот ѝ одговори на жената: „Не криј од мене ништо од она што ќе те прашам.“ Жената рече: „Нека зборува мојот господар, царот.“

Царот ја праша: „Зар не е раката на Јоав со тебе во сето ова?“ Жената одговори: „Како што е жива твојата душа, мој господару, царе, никој не може да скршне ни десно ни лево од она што го кажува мојот господар, царот. Твојот слуга Јоав ми заповеда и ги стави сите овие зборови во устата на твојата слугинка.

Твојот слуга Јоав го направи тоа за да го прикаже случајот од друга страна. Но мојот господар е мудар како Божји ангел и знае сѐ што се случува во земјата.“

Тогаш царот му рече на Јоав: „Еве, ќе го направам тоа. Оди и врати го младиот Авесалом.“

Јоав падна ничкум на земјата, му се поклони на царот и го благослови. Потоа рече: „Денес твојот слуга знае дека најде милост во твоите очи, мој господару, царе, зашто царот го исполни барањето на својот слуга.“

Јоав стана, отиде во Гесур и го доведе Авесалом во Ерусалим.

Но царот рече: „Нека оди во својот дом и нека не го гледа моето лице.“ Така Авесалом отиде во својот дом и не го виде царското лице.

Во целиот Израел немаше човек кого толку го фалеа поради неговата убавина како Авесалом. Од стапалото до темето немаше недостаток на него.

Кога ја стрижеше својата коса – а ја стрижеше на крајот од секоја година, зашто му стануваше тешка – косата од неговата глава тежеше двесте сикли според царската мерка.

На Авесалом му се родија тројца синови и една ќерка, по име Тамара. Таа беше многу убава жена.

Авесалом живееше во Ерусалим цели две години, а не го виде царското лице.

Тогаш Авесалом испрати по Јоав за да го прати кај царот, но Јоав не сакаше да дојде. Го повика и вторпат, но тој повторно не сакаше да дојде.

Затоа Авесалом им рече на своите слуги: „Гледате дека нивата на Јоав е до мојата и на неа има јачмен. Одете и запалете ја.“ И Авесаломовите слуги ја запалија нивата.

Тогаш Јоав стана, дојде кај Авесалом во неговиот дом и го праша: „Зошто твоите слуги ја запалија мојата нива?“

Авесалом му одговори на Јоав: „Ете, те повикав и ти порачав: ‚Дојди, за да те испратам кај царот и да го прашам зошто се вратив од Гесур. Подобро ќе беше уште да сум таму.‘ Сега сакам да го видам царското лице. Ако има вина во мене, нека ме погуби.“

Јоав отиде кај царот и му го кажа тоа. Тогаш царот го повика Авесалом. Тој дојде кај царот, падна ничкум пред него и му се поклони, а царот го бакна Авесалом.