2 Самоил

По некое време Авесалом си набави бојна кола, коњи и педесет мажи што трчаа пред него.

Авесалом стануваше рано и стоеше покрај патот што водеше кон градската порта. Секогаш кога некој човек имаше спор и доаѓаше кај царот за пресуда, Авесалом го повикуваше и го прашуваше: „Од кој град си?“ Човекот одговараше: „Твојот слуга е од едно од Израелевите племиња.“

Тогаш Авесалом му велеше: „Гледај, твојот случај е добар и праведен, но нема кој да те сослуша од страна на царот.“

Потоа додаваше: „Кога би ме поставиле мене за судија во земјата, секој што има спор или тужба би доаѓал кај мене, и јас би му донел правда.“

Кога некој ќе му пријдеше за да му се поклони, Авесалом ја подаваше раката, го прегрнуваше и го бакнуваше.

Така постапуваше Авесалом со секој Израелец што доаѓаше кај царот за суд. На тој начин Авесалом ги придобиваше срцата на Израелевите луѓе.

По четири години Авесалом му рече на царот: „Те молам, дозволи ми да одам во Хеврон и да го исполнам заветот што Му го дадов на Господ.

Додека твојот слуга живееше во Гесур, во Сирија, дадов завет: ‚Ако Господ ме врати во Ерусалим, ќе Му служам на Господ.‘“

Царот му рече: „Оди во мир.“ Авесалом стана и отиде во Хеврон.

Но Авесалом испрати тајни гласници до сите Израелеви племиња и им порача: „Кога ќе го чуете звукот на трубата, кажете: ‚Авесалом стана цар во Хеврон!‘“

Со Авесалом од Ерусалим отидоа двесте поканети мажи. Тие отидоа со чиста намера и не знаеја ништо за заговорот.

Додека ги принесуваше жртвите, Авесалом испрати по Гилонецот Ахитофел, Давидовиот советник, да дојде од својот град Гило. Заговорот стануваше силен и сѐ повеќе народ преминуваше на страната на Авесалом.

Тогаш кај Давид дојде гласник и рече: „Срцата на Израелевите луѓе тргнаа по Авесалом.“

Давид им рече на сите свои слуги што беа со него во Ерусалим: „Станете, да бегаме! Инаку никој од нас нема да му избега на Авесалом. Побрзајте да заминеме, за да не нѐ стигне брзо, да не донесе несреќа врз нас и да не го погуби градот со меч.“

Царските слуги му одговорија: „Твоите слуги се подготвени да направат сѐ што ќе одлучи мојот господар, царот.“

Царот излезе пеш со целиот свој дом, но остави десет наложници да ја чуваат куќата.

Царот и целиот народ што беше со него излегоа и застанаа кај последната куќа.

Сите негови слуги поминуваа покрај него, а сите Херетејци, Фелетејци и сите шестотини Гетејци што го следеа од Гет поминаа пред царот.

Тогаш царот му рече на Гетеецот Итај: „Зошто и ти одиш со нас? Врати се и остани со новиот цар, зашто си странец и прогонет од своето место.

Дури вчера дојде, а денес да те водам да скиташ со нас, кога и самиот не знам каде одам? Врати се и поведи ги своите браќа. Милоста и верноста нека бидат со тебе.“

Но Итај му одговори на царот: „Како што е жив Господ и како што е жив мојот господар, царот, каде и да биде мојот господар, царот – било за смрт, било за живот – таму ќе биде и твојот слуга.“

Тогаш Давид му рече на Итај: „Оди и помини.“ И Гетеецот Итај помина со сите свои мажи и со сите деца што беа со него.

Целата земја плачеше гласно додека народот поминуваше. Царот го премина потокот Кедрон, а целиот народ продолжи по патот кон пустината.

Таму беше и Садок, а со него сите Левити што го носеа ковчегот на Божјиот завет. Го поставија Божјиот ковчег, а Авијатар принесуваше жртви додека целиот народ не излезе од градот.

Тогаш царот му рече на Садок: „Врати го Божјиот ковчег во градот. Ако најдам милост во Господовите очи, Тој ќе ме врати и ќе ми дозволи повторно да го видам ковчегот и Неговото живеалиште.

Но ако рече: ‚Не ми е мил‘, тогаш еве ме; нека ми направи како што е добро во Неговите очи.“

Царот му рече и на свештеникот Садок: „Зар не си гледач? Врати се мирно во градот со својот син Ахимаас и со Јонатан, синот на Авијатар. Двајцата ваши синови нека бидат со вас.

Јас ќе чекам кај премините во пустината додека не стигне порака од вас.“

Така Садок и Авијатар го вратија Божјиот ковчег во Ерусалим и останаа таму.

А Давид се искачуваше по Маслиновата Гора плачејќи, со покриена глава и бос. И целиот народ што беше со него ја покри главата и се искачуваше плачејќи.

Некој му јави на Давид: „Ахитофел е меѓу заговорниците со Авесалом.“ Тогаш Давид рече: „Господи, те молам, претвори го Ахитофеловиот совет во безумие!“

Кога Давид стигна до врвот, каде што Му се поклонуваа на Бог, ете, Архијецот Хусај дојде да го пресретне, со раскината облека и со земја на главата.

Давид му рече: „Ако продолжиш со мене, ќе ми бидеш товар.

Но ако се вратиш во градот и му речеш на Авесалом: ‚Царе, ќе ти бидам слуга. Како што порано му бев слуга на твојот татко, сега ќе ти бидам слуга тебе‘, тогаш ќе можеш да го попречуваш Ахитофеловиот совет за мене.

Таму со тебе ќе бидат свештениците Садок и Авијатар. Сѐ што ќе слушнеш во царската куќа кажи им го на свештениците Садок и Авијатар.

Ете, со нив се нивните двајца синови, Ахимаас, синот на Садок, и Јонатан, синот на Авијатар. Преку нив ќе ми испраќате сѐ што ќе слушнете.“

Така Давидовиот пријател Хусај влезе во градот токму кога Авесалом влегуваше во Ерусалим.