2 Самоил

Давид го преброи народот што беше со него и постави над нив заповедници на илјади и на стотици.

Потоа Давид го подели народот на три дела: една третина под заповедништво на Јоав, една третина под заповедништво на Ависај, синот на Саруја и братот на Јоав, и една третина под заповедништво на Гетеецот Итај. Царот му рече на народот: „И јас ќе излезам со вас.“

Но народот одговори: „Не излегувај! Ако ние побегнеме, нема да обрнат внимание на нас; дури и половината од нас да загине, нема да обрнат внимание. Ти вредиш колку десет илјади од нас. Затоа е подобро да ни помагаш од градот.“

Царот им рече: „Ќе направам како што сметате дека е најдобро.“ Царот застана покрај портата, а целиот народ излегуваше по стотици и по илјади.

Царот им заповеда на Јоав, Ависај и Итај: „Заради мене постапете нежно со младиот Авесалом.“ Целиот народ слушна кога царот им ја даде оваа заповед на сите заповедници за Авесалом.

Народот излезе во полето против Израел, и битката се водеше во Ефремовата шума.

Таму Израелевиот народ беше поразен од Давидовите слуги, и тој ден настана голем пораз: загинаа дваесет илјади луѓе.

Битката се прошири по целата таа област, а тој ден шумата уништи повеќе луѓе отколку мечот.

Авесалом ненадејно се најде пред Давидовите слуги. Јаваше на мазга, и кога мазгата помина под густите гранки на еден голем даб, неговата глава се закачи за дабот. Тој остана да виси меѓу небото и земјата, а мазгата под него продолжи понатаму.

Еден човек го виде тоа и му јави на Јоав: „Ете, го видов Авесалом како виси на еден даб.“

Јоав го праша човекот што му го кажа тоа: „Го виде? Тогаш зошто не го собори таму на земјата? Ќе ти дадев десет сребреници и еден појас.“

Но човекот му одговори на Јоав: „И да ми ставеа илјада сребреници во раката, не би ја кренал својата рака врз царскиот син. Сите слушнавме кога царот ти заповеда тебе, на Ависај и на Итај: ‚Заради мене чувајте го младиот Авесалом.‘

Кога би постапил предавнички против неговиот живот – а ништо не може да се сокрие од царот – ти самиот би застанал настрана од мене.“

Јоав рече: „Нема повеќе да губам време со тебе.“ Зеде три стрели во својата рака и ги заби во срцето на Авесалом додека тој сѐ уште беше жив, висејќи на дабот.

Потоа десетте млади луѓе што му го носеа оружјето на Јоав го опколија Авесалом, го удрија и го убија.

Тогаш Јоав затруби со трубата, и народот престана да го гони Израел, зашто Јоав го запре народот.

Го зедоа Авесалом, го фрлија во една голема јама во шумата и натрупаа над него многу голем куп камења. А целиот Израел побегна, секој во својот шатор.

Уште додека беше жив, Авесалом си постави столб во Царската Долина, зашто велеше: „Немам син што ќе го зачува споменот на моето име.“ Столбот го нарече по своето име, и до денес се нарекува Авесаломов споменик.

Тогаш Ахимаас, синот на Садок, рече: „Дозволи ми да истрчам и да му ја однесам на царот добрата вест дека Господ го избави од раката на неговите непријатели.“

Но Јоав му рече: „Денес нема да бидеш гласник на добра вест. Друг ден ќе носиш вест, но денес не, зашто царскиот син е мртов.“

Тогаш Јоав му рече на Етиопјанецот: „Оди и кажи му на царот што виде.“ Етиопјанецот му се поклони на Јоав и истрча.

Ахимаас, синот на Садок, повторно му рече на Јоав: „Што и да се случи, дозволи ми и јас да трчам по Етиопјанецот.“ Јоав го праша: „Зошто сакаш да трчаш, сине мој, кога нема да добиеш награда за веста?“

Тој повтори: „Што и да се случи, ќе трчам.“ Јоав му рече: „Трчај.“ Ахимаас трчаше по патот низ рамнината и го престигна Етиопјанецот.

Давид седеше меѓу двете порти. Стражарот се качи на покривот на портата, покрај ѕидот, ги крена очите и виде еден човек како трча сам.

Стражарот извика и му јави на царот. Царот рече: „Ако е сам, носи вест.“ Човекот сѐ повеќе се приближуваше.

Потоа стражарот виде друг човек како трча. Му извика на вратарот: „Ете, уште еден човек трча сам.“ Царот рече: „И тој носи вест.“

Стражарот рече: „Ми се чини дека првиот трча како Ахимаас, синот на Садок.“ Царот одговори: „Тој е добар човек и доаѓа со добра вест.“

Ахимаас извика: „Мир!“ Падна ничкум пред царот и рече: „Нека биде благословен Господ, твојот Бог, Кој ги предаде луѓето што ја кренаа својата рака против мојот господар, царот!“

Царот праша: „Добро ли е младиот Авесалом?“ Ахимаас одговори: „Кога Јоав го испрати царскиот слуга и мене, твојот слуга, видов голема врева, но не знам што се случуваше.“

Царот му рече: „Тргни се и застани таму.“ Тој се тргна и застана.

Тогаш пристигна Етиопјанецот и рече: „Мојот господар, царот, нека ја прими добрата вест! Денес Господ те избави од раката на сите што се кренаа против тебе.“

Царот го праша Етиопјанецот: „Добро ли е младиот Авесалом?“ Етиопјанецот одговори: „Непријателите на мојот господар, царот, и сите што се креваат против тебе за зло нека завршат како тој млад човек.“

Царот се потресе, се качи во собата над портата и плачеше. Одејќи, велеше: „Сине мој Авесаломе! Сине мој, сине мој Авесаломе! Камо јас да умрев наместо тебе! Авесаломе, сине мој, сине мој!“