2 Самоил

Таму случајно се најде еден беззаконик по име Севај, син на Вихри, Венијаминец. Тој затруби со трубата и рече: „Немаме дел во Давид, ниту наследство во Јесеевиот син! Секој во својот шатор, Израеле!“

Така сите Израелеви мажи се одвоија од Давид и го следеа Севај, синот на Вихри. Но Јудините мажи останаа верни на својот цар, од Јордан до Ерусалим.

Кога Давид стигна во својот дом во Ерусалим, царот ги зеде десетте наложници што ги остави да ја чуваат куќата и ги стави под стража во посебна куќа. Ги издржуваше, но повеќе не влегуваше кај нив. Тие останаа затворени до денот на својата смрт и живееја како вдовици.

Потоа царот му рече на Амаса: „Собери ги кај мене Јудините мажи во рок од три дена, а и ти самиот биди тука.“

Амаса отиде да ја собере Јуда, но се задржа подолго од времето што царот му го одреди.

Тогаш Давид му рече на Ависај: „Сега Севај, синот на Вихри, ќе ни направи поголемо зло од Авесалом. Земи ги слугите на својот господар и тргни по него, за да не најде утврдени градови и да ни избега.“

По Ависај излегоа Јоавовите луѓе, Херетејците, Фелетејците и сите храбри мажи. Излегоа од Ерусалим за да го гонат Севај, синот на Вихри.

Кога стигнаа до големиот камен во Гаваон, Амаса дојде да ги пресретне. Јоав носеше воена облека, а преку неа имаше појас со меч во ножницата на својата половина. Кога тргна кон Амаса, мечот му се лизна од ножницата.

Јоав му рече на Амаса: „Добро ли си, брате мој?“ Потоа со десната рака го фати Амаса за брадата, како да сака да го бакне.

Амаса не внимаваше на мечот во раката на Јоав. Јоав го прободе во стомакот, така што утробата му се истури на земјата. Не го удри повторно, зашто Амаса умре. Потоа Јоав и неговиот брат Ависај продолжија да го гонат Севај, синот на Вихри.

Еден од Јоавовите луѓе застана покрај Амаса и викаше: „Кој е за Јоав и кој е за Давид, нека тргне по Јоав!“

Амаса лежеше во својата крв среде патот. Кога човекот виде дека целиот народ застанува, го тргна Амаса од патот во полето и фрли облека врз него, зашто гледаше дека секој што доаѓа застанува.

Откако го тргна од патот, сите луѓе продолжија по Јоав за да го гонат Севај, синот на Вихри.

Севај помина низ сите Израелеви племиња до Авел-Вет-Мааха и низ целата земја на Веријците. Тие се собраа и тргнаа по него.

Јоавовите луѓе дојдоа и го опколија Севај во Авел-Вет-Мааха. Подигнаа опсаден насип до градот, и тој стигна до надворешниот ѕид. Целиот народ што беше со Јоав го поткопуваше ѕидот за да го урне.

Тогаш една мудра жена извика од градот: „Слушајте! Слушајте! Кажете му на Јоав: ‚Пријди ваму, за да зборувам со тебе.‘“

Кога Јоав ѝ се приближи, жената праша: „Ти ли си Јоав?“ Тој одговори: „Јас сум.“ Таа му рече: „Слушни ги зборовите на својата слугинка.“ Тој одговори: „Слушам.“

Таа продолжи: „Во старо време луѓето обично велеа: ‚Нека побараат совет во Авел‘, и така ја завршуваа работата.

Јас припаѓам на мирните и верни луѓе во Израел. Ти сакаш да уништиш град што е како мајка во Израел. Зошто сакаш да го проголташ Господовото наследство?“

Јоав одговори: „Далеку од мене! Далеку од мене е да го проголтам или уништам!

Работата не е таква. Еден човек од Ефремовата Гора, по име Севај, син на Вихри, ја крена својата рака против царот Давид. Предајте го само него, и јас ќе се повлечам од градот.“ Жената му рече на Јоав: „Ете, неговата глава ќе ти биде фрлена преку ѕидот.“

Жената отиде кај целиот народ со својата мудрост. Тие му ја отсекоа главата на Севај, синот на Вихри, и му ја фрлија на Јоав. Тогаш Јоав затруби со трубата, и луѓето се разотидоа од градот, секој во својот дом. А Јоав се врати кај царот во Ерусалим.

Јоав беше заповедник над целата Израелева војска, а Венаја, синот на Јодај, беше над Херетејците и Фелетејците.

Адорам беше над задолжителната работа, а Јосафат, синот на Ахилуд, беше летописец.

Сева беше писар, а Садок и Авијатар беа свештеници.

И Јаирецот Ира беше главен службеник кај Давид.