Дела на апостолите

Првата книга, Теофиле, ја напишав за сето она што Исус почна да го прави и да го поучува,

до денот кога беше вознесен, откако преку Светиот Дух им даде заповеди на апостолите што ги беше избрал.

По Своето страдање, Тој им се покажа жив со многу убедливи докази. Четириесет дена им се јавуваше и им зборуваше за Божјото царство.

Кога беше заедно со нив, им заповеда: „Не оддалечувајте се од Ерусалим, туку чекајте го ветувањето од Таткото, за кое чувте од Мене:

зашто навистина Јован крштаваше со вода, а вие, не по многу денови, ќе бидете крстени со Светиот Дух!“

А кога се собраа, Го прашаа, велејќи: „Господи, сега ли ќе го востановиш царството на Израел?“

А Тој им рече: „Не е ваше да ги знаете времињата и периодите што Таткото ги одреди со Својата власт.

Туку ќе примите сила, кога Светиот Дух ќе слезе на вас и ќе Ми бидете сведоци како во Ерусалим, така и во цела Јудеја и Самарија, па сѐ до крајот на земјата.“

И велејќи го тоа, се вознесе пред нивните очи, а облак Го скри од нивниот поглед.

И додека внимателно гледаа кон небото при Неговото вознесување, ете, двајца мажи во бела облека застанаа покрај нив

и им рекоа: „Мажи, Галилејци, зошто стоите и гледате во небото? Овој Исус Кој од вас се вознесе на небото, ќе дојде така како што Го видовте да оди на небото.“

Тогаш се вратија во Ерусалим од гората наречена Маслинова, која е оддалечена од Ерусалим колку еден саботен ден одење.

И кога влегоа во куќата, се искачија во горната соба, каде што престојуваа: Петар и Јован, Јаков и Андреј, Филип и Тома, Бартоломеј и Матеј, Јаков, синот на Алфеј и Симон Зилот, и Јуда, синот на Јаков.

Сите тие еднодушно и постојано беа во молитва, заедно со жените, со Марија, мајката на Исус, и со Неговите браќа.

А во тие денови Петар застана меѓу браќата (а беа собрани околу сто и дваесет души), и рече:

„Браќа, требаше да се исполни Писмото што Светиот Дух го прорече преку устата на Давид за Јуда, кој им беше предводник на оние што Го фатија Исус;

тој беше вброен меѓу нас и доби дел од оваа служба.

Со платата за своето неправедно дело тој купи нива; падна ничкум, телото му се распори на средината и му се истури целата утроба.

И тоа им стана познато на сите жители на Ерусалим, па нивата на нивниот јазик беше наречена Акелдама, што значи ‚Крвна нива‘.

Зашто во Книгата на Псалмите е напишано: ‚Неговиот дом нека остане пуст и никој нека не живее во него!‘ и: ‚Неговата служба нека ја преземе друг.‘

И така, треба еден од луѓето што беа со нас сето време додека Господ Исус живееше меѓу нас,

почнувајќи од Јовановото крштавање до денот кога беше вознесен од нас, еден од нив треба да биде заедно со нас сведок на Неговото воскресение.“

И предложија двајца: Јосиф, наречен Варсава, со прекар Јуст, и Матиј.

И се помолија, велејќи: „Господи, Ти Кој ги познаваш срцата на сите, покажи ни кого си го избрал од овие двајца,

да земе дел во оваа служба и апостолство од кое отпадна Јуда, за да појде на своето место!“

Потоа фрлија ждрепка, а ждрепката падна на Матиј, и тој беше вброен меѓу единаесетте апостоли.