Прескокни кон главната содржина

Дела на апостолите

Глава 2

  1. 1

    А кога дојде Педесетница, сите беа собрани на едно место.

  2. 2

    И одеднаш се чу бучава од небото, како кога дува силен ветар и ја исполни целата куќа во која седеа.

  3. 3

    И им се појавија јазици како огнени пламенчиња, кои се разделија и над секого од нив застана по еден.

  4. 4

    И тие сите се исполнија со Светиот Дух и почнаа да зборуваат на други јазици, како што Духот им даваше да говорат.

  5. 5

    А тогаш во Ерусалим живееја Евреи, побожни луѓе, од сите народи под небото.

  6. 6

    И кога се чу бучавата, се собра многу народ и се збуни, зашто секој слушаше како зборуваат на неговиот јазик.

  7. 7

    Сите се восхитуваа и се чудеа, велејќи: „Ете, зар сите овие што зборуваат не се Галилејци?

  8. 8

    Како тогаш секој од нас ги слуша на својот мајчин јазик?

  9. 9

    Ние сме Партјани, Мидијци, Еламити, жители на Месопотамија, Јудеја и Кападокија, Понт и Азија,

  10. 10

    Фригија и Памфилија, Египет и пределите на Либија околу Киринија, доселеници од Рим, Евреи и прозелити,

  11. 11

    Критјани и Арабјани – а ги слушаме како на нашите јазици зборуваат за големите Божји дела!“

  12. 12

    Сите се восхитуваа и во недоумение си велеа еден на друг: „Што може да биде ова?“

  13. 13

    Други пак се подбиваа и велеа: „Се напиле младо вино!“

  14. 14

    А Петар стана, со единаесеттемина, го подигна гласот и им рече: „Луѓе, Евреи и сите вие кои живеете во Ерусалим! Знајте го ова и послушајте ги моите зборови!

  15. 15

    Овие луѓе не се пијани, како што мислите вие, зашто е само третиот час од денот,

  16. 16

    туку тоа е кажаното преку пророкот Јоил:

  17. 17

    ‚Во последните денови‘ – вели Господ – ‚ќе излеам од Својот Дух над секого, и вашите синови и вашите ќерки ќе пророкуваат, и вашите момчиња ќе гледаат виденија, а вашите старци ќе сонуваат соништа.

  18. 18

    Исто така, во тоа време, над Моите слуги и над Моите слугинки ќе излеам од Мојот Дух и тие ќе пророкуваат.

  19. 19

    Ќе правам чуда горе на небото и знаци долу на земјата: крв, оган и чад.

  20. 20

    Сонцето ќе се претвори во темнина, и месечината во крв, пред доаѓањето на големиот и славен Господов ден.

  21. 21

    И секој што ќе го повика Господовото име, ќе биде спасен.‘

  22. 22

    Мажи Израелци! Чујте ги овие зборови: Бог ви Го потврди Исус Назареќанецот преку моќни дела, чуда и знаци што ги направи преку Него меѓу вас, како што знаете и самите.

  23. 23

    Него, откако беше предаден според предодредената Божја волја и предзнаење, преку рацете на беззакониците Го распнавте и Го убивте,

  24. 24

    но Бог Го воскресна и Го ослободи од смртните маки, зашто не можеше смртта да Го задржи.

  25. 25

    Зашто Давид вели за Него: ‚Постојано Го гледам Господ пред себе; Тој ми е оддесно, за да не се поколебам.

  26. 26

    Затоа се развесели моето срце и се зарадува мојот јазик, а и моето тело ќе почива во надеж;

  27. 27

    зашто нема да ја оставиш мојата душа во светот на мртвите, ниту ќе дозволиш Твојот Светец да види распаѓање.

  28. 28

    Ти ми ги покажа патиштата на животот, ќе ме исполниш со радост во Своето присуство.‘

  29. 29

    Мажи, браќа! Можам слободно да ви кажам за патријархот Давид дека умре и беше погребан и дека неговиот гроб е меѓу нас до денес.

  30. 30

    Но, бидејќи беше пророк и бидејќи знаеше дека Бог му се заколна дека ќе постави еден од неговите потомци на неговиот престол,

  31. 31

    гледајќи го тоа однапред, Давид зборуваше за Христовото воскресение: дека Тој не беше оставен во светот на мртвите, ниту Неговото тело виде распаѓање.

  32. 32

    Бог Го воскресна Овој Исус, за што ние сите сме сведоци.

  33. 33

    И така, возвишен на Божјата десна страна, Тој Го прими од Таткото ветувањето на Светиот Дух, го излеа она што го гледате и слушате.

  34. 34

    Зашто Давид не се вознесе на небесата, туку самиот рече: ‚Му рече Господ на мојот Господ: седни оддесно до Мене,

  35. 35

    додека не ги поставам Твоите непријатели како подножје под Твоите нозе!‘

  36. 36

    И така, целиот Израелев дом сигурно нека знае дека Него Бог Го направи Господ и Христос – Овој Исус, Кого вие Го распнавте!“

  37. 37

    А кога го чуја тоа, беа прободени во срцето и му рекоа на Петар и на другите апостоли: „Мажи, браќа, што да правиме?“

  38. 38

    Петар им рече: „Покајте се, и секој од вас нека се крсти во името на Исус Христос за простување на гревовите; и ќе го примите дарот на Светиот Дух.

  39. 39

    Зашто, ова ветување е за вас, за вашите деца и за сите далечни, колку што Господ, нашиот Бог, ќе ги повика кај Себе.“

  40. 40

    И со многу други зборови сведочеше и ги предупредуваше: „Спасете се од ова изопачено поколение!“

  41. 41

    Така, оние што го прифатија неговиот збор беа крстени, и тој ден им се придружија околу три илјади души.

  42. 42

    И беа постојани во апостолското учење, во заедништвото, во раскршувањето на лебот и во молитвите.

  43. 43

    Страв ја обзеде секоја душа, зашто преку апостолите стануваа многу чуда и знаци.

  44. 44

    А сите оние кои поверуваа, беа заедно и сѐ им беше општо.

  45. 45

    И ги продаваа своите сопствености и имоти и тоа го споделуваа со сите, секому според неговата потреба.

  46. 46

    И секој ден беа постојано и еднодушно во храмот; раскршуваа леб по домовите и јадеа со радост и со чисто срце,

  47. 47

    Го славеа Бог и уживаа наклоност кај целиот народ. А секој ден Господ им ги придодаваше оние што се спасуваа.