Дела на апостолите

Во Иконија влегоа заедно во еврејската синагога и зборуваа така што мнозина Евреи и Елини поверуваа.

Но оние Евреи што не поверуваа, ги побунија и ги настроија злонамерно душите на незнабожците против браќата.

Сепак, тие останаа таму долго време и смело зборуваа за Господ, Кој сведочеше за Зборот на Својата благодат и им даваше сила преку нивните раце да се вршат знаци и чуда.

Но луѓето во градот се поделија: едни беа со Евреите, а други со апостолите.

Кога незнабожците и Евреите, со своите поглавари, се обидоа да ги нападнат и да ги каменуваат,

тие го забележаа тоа и избегаа во ликаонските градови, Листра и Дерба, како и во нивната околина,

и таму продолжија да проповедаат.

Во Листра седеше еден човек со неподвижни нозе. Беше куц од раѓање и никогаш не одел.

Тој го слушаше Павле кога зборуваше, а кога Павле се загледа во него и виде дека има вера за исцелување,

му рече со силен глас: „Исправи се на нозете!“ И тој скокна и прооде.

А толпата, кога виде што направи Павле, извика на ликаонски: „Боговите слегоа меѓу нас во човечки лик!“

И Варнава го нарекоа Зевс, а Павле – Хермес, зашто тој беше главниот говорник.

А свештеникот на Зевсовото светилиште, што се наоѓаше пред градот, доведе бикови и донесе венци пред портите и сакаше, заедно со народот, да принесе жртва.

Но кога го чуја тоа апостолите Варнава и Павле, ги раскинаа своите облеки, се втурнаа меѓу народот и извикуваа:

„Мажи, зошто го правите тоа? И ние сме луѓе како вас! Но ви го проповедаме Евангелието за да се одвратите од тие суетни нешта, кон живиот Бог, Кој ги создаде небото и земјата, морето и сѐ што е во нив;

Кој во минатите поколенија им дозволи на сите народи да одат по своите патишта,

и сепак никогаш не ги остави без сведоштво за Себеси со своите добрини, давајќи ви од небото дождови и плодни години и наситувајќи ги вашите срца со храна и веселба.“

И зборувајќи го тоа, едвај успеаја да го спречат народот да им принесе жртва.

Но тогаш дојдоа Евреи од Антиох и Иконија и откако го наговорија народот, го каменуваа Павле и го извлечкаа од градот, мислејќи дека е мртов.

Меѓутоа, кога учениците се собраа околу него, тој стана и повторно влезе во градот. А утредента отиде со Варнава во Дерба.

Откако проповедаа во тој град и придобија многу ученици, се вратија во Листра, Иконија и Антиох;

ги закрепнуваа учениците, ги поттикнуваа да останат цврсти во верата и им велеа: „Преку многу неволји треба да влеземе во Божјото царство.“

И кога им определија старешини во одделните цркви, се помолија со пост и Му ги предадоа на Господ, во Кого поверуваа.

Потоа, поминувајќи низ Писидија, дојдоа во Памфилија;

откако го проповедаа Зборот во Перга, слегоа во Аталија;

а оттаму отпловија во Антиох, откаде беа предадени на Божјата благодат за делото што го завршија.

И кога пристигнаа и ја собраа црквата, раскажаа што сѐ направил Бог со нив и како им ја отворил вратата на верата на незнабожците.

И останаа подолго време со учениците.