Дела на апостолите

А кога Аполос беше во Коринт, Павле, откако ги помина горните области, дојде во Ефес, најде некои ученици,

па им рече: „Дали Го примивте Светиот Дух откако поверувавте?“ Тие му одговорија: „Не сме ни чуле дека има Свет Дух.“

Тој уште им рече: „А во што се крстивте?“ Тие рекоа: „Во Јовановото крштавање.“

А Павле рече: „Јован крштаваше со крштавање за покајание, велејќи му на народот да верува во Оној Кој ќе дојде по него, односно во Исус.“

Откако го чуја тоа, беа крштавани во името на Господ Исус.

А кога Павле ги положи рацете на нив, Светиот Дух слезе врз нив, а тие зборуваа на други јазици и пророкуваа.

А беа вкупно околу дванаесет мажи.

Тогаш тој влезе во синагогата и таму три месеци смело зборуваше за Божјото царство, настојувајќи да ги увери слушателите.

Но бидејќи некои беа закоравени и непокорни, и пред народот зборуваа зло за Патот, тој се повлече од нив, ги оддели учениците и секојдневно поучуваше во училиштето на Тиран.

Тоа траеше две години, така што сите Евреи и Елини што живееја во Азија, го чуја Господовиот Збор.

А Бог правеше необични чуда преку Павловите раце,

така што кога врз болните ставаа марамчиња или престилки што го допирале неговото тело, болестите ги напуштаа, а злите духови излегуваа од нив.

А некои од еврејските истерувачи на демони, кои одеа од место во место, над оние што имаа зли духови почнаа да го повикуваат името на Господ Исус, велејќи им: „Ве истеруваме преку Исус, Кого Павле Го проповеда!“

Тоа го правеа седумтемина синови на еден еврејски првосвештеник по име Скева.

Но злиот дух одговори, велејќи им: „Го познавам Исус, го знам и Павле, а кои сте вие?“

Притоа човекот во кого беше злиот дух, скокна врз нив, ги совлада и покажа таква сила над нив, што голи и ранети избегаа од куќата.

Тоа го дознаа Евреите и Елините, кои живееја во Ефес и сите ги обзеде страв, додека името на Господ Исус се величаше.

А мнозина од оние кои беа поверувале, доаѓаа и, исповедувајќи се, ги кажуваа своите дела.

Оние, пак, кои се занимаваа со магии, ги донесуваа своите свитоци на куп и ги гореа пред сите. И кога ја пресметаа нивната цена, најдоа дека вредат педесет илјади сребреници.

Така Господовиот Збор силно растеше и се ширеше сѐ повеќе.

Кога заврши сето тоа, Павле науми во својот дух, откако ќе помине низ Македонија и Ахаја, да отиде во Ерусалим, велејќи: „Откако ќе одам таму, мора да го видам и Рим.“

И испрати во Македонија двајца свои помошници, Тимотеј и Ераст, а самиот остана уште некое време во Азија.

Во тоа време настана голем немир поради Патот;

имено, еден човек, по име Димитриј, сребар, изработуваше сребрени модели на храмот на Артемида и на занаетчиите им донесуваше значителна печалба;

откако ги собра нив и работниците со слични занаети им рече: „Мажи, вие знаете дека нашата благосостојба доаѓа од оваа работа,

а гледате и слушате дека овој Павле, не само во Ефес, туку речиси во цела Азија, убеди и одврати големо множество луѓе, велејќи дека боговите направени со раце не се вистински богови.

Впрочем, не постои опасност само нашиот занает да биде презрен, туку и храмот на големата божица Артемида да се смета за ништожен и да биде уништено величието на божицата што ја почитуваат сета Азија и целиот свет.“

Кога го чуја тоа, полни со гнев, извикуваа: „Голема е Артемида Ефеска!“

И целиот град се претвори во безредие, а луѓето еднодушно навлегоа во театарот и ги одвлекоа Гај и Аристарх, сопатници на Павле од Македонија.

А кога Павле сакаше да влезе во толпата, учениците го спречија.

Притоа, некои од високите службеници од Азија, кои му беа пријатели, испратија порака до него, молејќи го да не се појавува во театарот.

Едни викаа едно, а други друго, зашто собирот беше збунет и мнозина не знаеја зошто се беа собрале.

Тогаш некои од толпата го истуркаа Александар напред, бидејќи Евреите го поттикнуваа. Александар, пак, мавна со раката и сакаше да даде објаснување пред толпата.

Но кога дознаа дека е Евреин, сите едногласно извикуваа околу два часа: „Голема е Артемида Ефеска!“

Најпосле градскиот писар го смири народот и рече: „Ефесјани! Кој човек не знае дека градот Ефес е чувар на храмот на големата Артемида и на нејзиниот кип што падна од небото?

Бидејќи тоа е неспорно, вие треба да бидете мирни и да не преземате ништо непромислено!

Ги доведовте овие луѓе, кои ниту се ограбувачи на храмови ниту хулат на нашата божица.

Затоа, ако Димитриј и занаетчиите кои се со него имаат тужба против некого, судовите се за тоа, а постојат и проконзули, нека се тужат едни со други.

Но ако барате нешто друго, тоа ќе биде решено законски во собранието,

зашто ни се заканува опасност да бидеме обвинети поради денешниот настан, бидејќи не постои никаква причина со која можеме да го оправдаме собирот.“

Кога го рече тоа, го распушти собирот.