Дела на апостолите

А Павле погледна втренчено кон Советот и рече: „Мажи, браќа, јас живеев со сосема чиста совест пред Бог до овој ден.“

Тогаш првосвештеникот Ананиј им нареди на оние што стоеја до него да го удрат по устата.

Притоа Павле му рече: „Бог ќе те удри тебе, варосан ѕиду! И ти седиш за да ми судиш според Законот, а заповедаш да ме тепаат спротивно на Законот!“

А оние што стоеја наоколу рекоа: „Божјиот првосвештеник ли го навредуваш?“

Павле рече: „Не знаев, браќа, дека е првосвештеник; зашто е напишано: ‚Не зборувај лошо за владетелот на својот народ!‘“

Кога Павле сфати дека дел од нив се садукеи, а другите фарисеи, извика во Советот: „Мажи, браќа, јас сум фарисеј, син на фарисеј; ме судат поради надежта и воскресението на мртвите.“

Кога го рече тоа, настана расправа меѓу фарисеите и садукеите, и собирот се подели;

зашто садукеите велат дека нема воскресение, ниту ангел, ниту дух, а фарисеите го признаваат сето тоа.

И така, настана голема врева. А некои од закониците на фарисејската група станаа и се препираа, велејќи: „Не наоѓаме никакво зло кај овој човек. А што ако му зборувал дух или ангел?“

Бидејќи расправијата стана жестока, заповедникот се исплаши да не го растргнат Павле, па им заповеда на војниците да слезат, да го грабнат од нивната средина и да го одведат во тврдината.

Следната ноќ Господ застана покрај него и му рече: „Биди храбар! Како што сведочеше за Мене во Ерусалим, така треба да сведочиш и во Рим.“

А кога се раздени, Евреите сковаа заговор и се заколнаа дека нема да јадат ниту да пијат додека Павле не биде убиен.

Беа повеќе од четириесетмина што учествуваа во заговорот.

Тие дојдоа кај првосвештениците и старешините и им рекоа: „Се обврзавме со свечена заклетва дека нема да вкусиме ништо додека не го убиеме Павле.

Затоа сега вие, заедно со Советот, поднесете му барање на заповедникот да го доведе кај вас, божем сакате поточно да го испитате неговиот случај, а ние сме готови да го убиеме пред да се приближи.“

Но синот на сестрата на Павле чу за заседата, отиде и влезе во тврдината и му јави на Павле.

А Павле повика еден од стотниците и му рече: „Одведи го момчево кај заповедникот, зашто има да му соопшти нешто!“

Стотникот го зеде и го одведе кај заповедникот и рече: „Затвореникот Павле ме викна и ме замоли да го доведам кај тебе ова момче, зашто има нешто да ти каже.“

Тогаш заповедникот го зеде за рака, се повлече со него насамо и го праша: „Што имаш да ми соопштиш?“

А момчето рече: „Евреите се договорија да те замолат да го одведеш утре Павле долу, во Советот, божем сакаат поточно да го испитаат.

Но немој да ги послушаш, зашто го демнат повеќе од четириесет нивни луѓе, кои се заколнаа да не јадат, ниту да пијат, додека не го убијат. И сега се подготвени, само ја чекаат твојата согласност.“

Тогаш заповедникот го пушти момчето и му нареди: „Не кажувај никому дека ме извести за ова.“

И повика двајца од стотниците, и им рече: „Пригответе двесте војници, седумдесет коњаници и двесте стрелци, за да тргнат за Цезареја во третиот час на ноќта.

Пригответе и животни за јавање, за да го качат Павле и да го одведат безбедно до управителот Феликс!“

И напиша писмо со следнава содржина:

„Клавдиј Лисиј, до почитуваниот управител Феликс. Поздрав!

Кога овој човек го фатија Евреите и сакаа да го убијат, јас дојдов со војниците и го извлеков, бидејќи дознав дека е Римјанин.

Сакајќи да ја испитам причината поради која го обвинуваат, го доведов долу во нивниот Совет.

И најдов дека го обвинуваат поради спорни прашања од нивниот Закон, но дека нема никаква вина што заслужува смрт или окови.

А кога ме известија дека се подготвува заговор против овој човек, веднаш го испратив кај тебе, а обвинителите ги упатив да кажат, пред тебе, што имаат против него.“

Тогаш војниците, според заповедта што им беше дадена, го зедоа Павле и го одведоа ноќе во Антипатрис,

а утредента ги оставија коњаниците да одат со него, а тие се вратија во тврдината.

И кога влегоа во Цезареја, му го врачија писмото на управителот и му го претставија и Павле.

А кога тој го прочита писмото, го праша од која област е, и дозна дека е од Киликија,

па му рече: „Ќе те ислушам кога ќе дојдат и твоите обвинители.“ И заповеда да го чуваат во Иродовата палата.