Дела на апостолите

А по пет дена првосвештеникот Ананиј слезе со неколку старешини и со еден говорник по име Тертул, па истапија пред управителот против Павле.

И кога го повикаа, Тертул почна да го обвинува, велејќи: „Благодарение на тебе уживаме голем мир, а преку твојата промисленост се спроведуваат многу реформи за овој народ;

тоа, честити Феликсе, секогаш и насекаде го признаваме со најголема благодарност.

Но за да не те задржувам повеќе, те молам да нѐ ислушаш накратко со твоето трпение.

Еве, најдовме дека овој човек е опасен смутител и дека предизвикува немири меѓу сите Евреи по целиот свет и дека е водач на назарејската секта.

Се обиде да го оскверни и храмот. Ние го фативме. [Во подоцнежни ракописи продолжува: „И сакавме да му судиме според нашиот Закон,“]

[Во подоцнежни ракописи стои: „но дојде заповедникот Лисиј, со голема сила, и го грабна од нашите раце,“]

[Во подоцнежни ракописи на почетокот од стихот стои: „и заповеда неговите обвинители да дојдат кај тебе.“] Ако го испрашаш самиот, ќе можеш од него да дознаеш сѐ за што ние го обвинуваме.“

А Евреите му се придружија на обвинението, тврдејќи дека е така.

А кога управителот му даде знак да зборува, Павле одговори: „Бидејќи знам дека многу години си му судија на народов, јас со доверба ќе зборувам во своја одбрана.

Ти самиот можеш да дознаеш дека нема повеќе од дванаесет дена откако се искачив во Ерусалим за да се поклонам,

и не ме најдоа ни во храмот, ни во синагогите, ниту во градот како се расправам со некого или го бунтувам народот,

а не можат ни тебе да ти го докажат она поради што ме обвинуваат сега.

Но тебе ти признавам дека според Патот, кој тие го нарекуваат секта, токму така Му служам на Бог на нашите татковци, верувајќи во сѐ што е напишано во Законот и Пророците.

И ја имам истата надеж во Бог, која и тие самите ја имаат: дека ќе има воскресение и на праведните и на неправедните.

Затоа и самиот се трудам секогаш да имам чиста совест и пред Бог и пред луѓето.

По повеќе години дојдов да му донесам помош на својот народ и да принесам жртви.

Тогаш ме најдоа очистен во храмот, без толпа и без врева. Но имаше некои Евреи од Азија,

кои требаше да излезат пред тебе и да ме обвинат, ако имаат нешто против мене.

Или овие сами нека кажат каква вина најдоа кај мене, кога стоев пред Советот,

освен за оваа изјава што ја извикав гласно, стоејќи меѓу нив: ‚Поради воскресението на мртвите ме судите денес!‘“

Тогаш Феликс, кој мошне добро го познаваше Патот, го одложи нивниот случај, велејќи: „Кога ќе дојде заповедникот Лисиј, ќе го решам вашиот случај.“

А на стотникот му заповеда да го чуваат Павле, но да му даваат извесна слобода и да не им забрануваат на неговите блиски да му доаѓаат и да му служат.

А по неколку денови дојде Феликс со својата жена Друзила, која беше Еврејка, го повика Павле и ги слушаше неговите зборови за верата во Христос Исус.

А кога зборуваше за праведноста, за самоконтролата и за идниот суд, Феликс се уплаши и одговори: „Сега оди си! А кога ќе имам време, пак ќе те викнам.“

Меѓутоа, истовремено се надеваше дека Павле ќе му даде пари и затоа почесто го викаше и разговараше со него.

А кога поминаа две години, Порциј Фест го наследи Феликс. Сакајќи да им угоди на Евреите, Феликс го остави Павле во окови.