Дела на апостолите

Во тие денови, кога учениците се намножија, хеленистите почнаа да негодуваат против Евреите, зашто нивните вдовици беа запоставувани при секојдневната поделба на храна.

Тогаш дванаесеттемина ги повикаа сите ученици и рекоа: „Не е праведно ние да го оставиме Божјиот Збор и да служиме при трпезите.

Затоа, браќа, изберете меѓу себе седум мажи, со добар углед, полни со Светиот Дух и мудрост, на кои ќе им ја довериме таа должност,

а ние и натаму ќе им се оддадеме на молитвата и на службата на Зборот.“

И предлогот му се допадна на народот, па беа избрани: Стефан, маж полн со вера и со Светиот Дух, потоа Филип, Прохор, Никанор, Тимон, Пармен и Никола, прозелит од Антиох.

Нив ги поставија пред апостолите, а тие, откако се помолија, ги положија рацете врз нив.

Божјиот Збор се ширеше, бројот на учениците во Ерусалим многу се зголемуваше, а и многу свештеници ѝ се покоруваа на верата.

А Стефан, полн со благодат и сила, правеше големи чуда и знаци меѓу народот.

Но се кренаа некои од таканаречената синагога на Либертинците, Киринејците и Александријците, како и некои од Киликија и Азија, и се препираа со Стефан.

Меѓутоа не можеа да ѝ се спротивстават на мудроста и на Духот со кои тој зборуваше.

Тогаш наговорија луѓе, кои изјавија: „Го чувме како хули против Мојсеј и Бог.“

Така ги побунија народот, старешините и учителите на Законот; потоа навалија на него, го фатија и го изведоа пред Советот.

Донесоа и лажни сведоци, кои рекоа: „Овој човек постојано хули против ова свето место и против Законот,

зашто чувме како зборува дека Овој Исус од Назарет ќе го разурне ова место и ќе ги измени обичаите што ни ги предаде Мојсеј.“

А сите кои седеа во Советот втренчено гледаа во него и видоа дека лицето му изгледаше како лице на ангел.