Проповедник

За сѐ има определено време и за секоја работа под небото има свој час:

време за раѓање и време за умирање; време за садење и време за корнење на насаденото;

време за убивање и време за лекување; време за уривање и време за градење;

време за плачење и време за смеење; време за жалење и време за играње;

време за расфрлање камења и време за собирање камења; време за прегрнување и време за воздржување од прегратки;

време за барање и време за губење; време за чување и време за фрлање;

време за кинење и време за шиење; време за молчење и време за зборување;

време за љубење и време за мразење; време за војна и време за мир.

Каква корист има работникот од сиот труд со кој се труди?

Ја видов задачата што Бог им ја дал на човечките синови да се занимаваат со неа.

Тој направил сѐ убаво во свое време. Ја ставил и вечноста во нивните срца, но човекот сепак не може целосно да го сфати делото што Бог го прави од почеток до крај.

Разбрав дека за нив нема ништо подобро од тоа да се радуваат и да прават добро додека живеат.

И секој човек да јаде, да пие и да ужива во доброто од сиот свој труд — тоа е Божји дар.

Знам дека сѐ што прави Бог останува засекогаш. Ништо не може да му се додаде и ништо не може да му се одземе. Бог го прави тоа за луѓето да имаат стравопочит пред Него.

Она што е сега веќе било, и она што ќе биде веќе било; а Бог го бара она што поминало.

Уште нешто видов под сонцето: на местото каде што треба да има правда имаше беззаконие, а на местото каде што треба да има праведност имаше зло.

Си реков во срцето: „Бог ќе им суди и на праведниот и на безбожниот, зашто има определено време за секоја работа и за секое дело.“

Си реков и дека Бог ги испитува човечките синови за да видат дека сами по себе се како животните.

Зашто она што ги снаоѓа луѓето ги снаоѓа и животните — и едните и другите ги снаоѓа истото. Како што умира едното, така умира и другото; сите имаат ист животен здив. Човекот нема предност пред животното, зашто сѐ е празнина.

Сите одат на исто место. Сите се создадени од прав и сите повторно се враќаат во прав.

Кој знае дали духот на човекот се искачува нагоре, а духот на животното слегува долу во земјата?

Затоа видов дека нема ништо подобро од тоа човекот да се радува на своите дела, зашто тоа е неговиот дел. Кој може да го врати за да види што ќе се случува по него?