Проповедник

Внимавај на своите чекори кога одиш во Божјиот дом. Приближи се за да слушаш, наместо да принесуваш жртва како безумните, зашто тие не знаат дека прават зло.

Не брзај со својата уста и нека не брза твоето срце да изговори нешто пред Бог. Зашто Бог е на небото, а ти си на земјата; затоа твоите зборови нека бидат малку.

Како што со многу грижи доаѓаат соништа, така гласот на безумниот се препознава по многу зборови.

Кога ќе Му дадеш завет на Бог, не одложувај да го исполниш, зашто Тој не се радува на безумните. Исполни го она што си го ветил.

Подобро е воопшто да не ветиш, отколку да ветиш и да не исполниш.

Не дозволувај твојата уста да те наведе на грев и не вели пред гласникот: „Тоа беше грешка.“ Зошто Бог да се разгневи поради твоите зборови и да го уништи делото на твоите раце?

Зашто каде што има многу соништа, многу празни работи и многу зборови, има и многу празнина. Но ти имај стравопочит пред Бог.

Ако видиш дека сиромавиот е угнетуван и дека правдата и праведноста се погазуваат во некоја област, не чуди се поради тоа. Зашто над високиот стои повисок што го набљудува, а над нив има уште повисоки.

Но користа од земјата е за сите; дури и царот зависи од обработената земја.

Кој го љуби среброто никогаш нема да се насити со сребро, а кој го љуби богатството никогаш нема да се насити со добивка. И тоа е празнина.

Кога се зголемува богатството, се зголемува и бројот на оние што го трошат. Каква корист има неговиот сопственик, освен да го гледа со своите очи?

Сладок е сонот на работникот, без разлика дали јадел малку или многу; но изобилството на богатиот не му дава да спие.

Видов тешко зло под сонцето: богатство што неговиот сопственик го чува на сопствена штета.

Тоа богатство може да пропадне во несреќна работа, па кога ќе му се роди син, во неговата рака да не остане ништо.

Како што излегол гол од утробата на својата мајка, така гол ќе си замине како што дошол. Од сиот свој труд нема да понесе ништо во својата рака.

И ова е тешко зло: како што дошол, така и ќе си замине. Каква корист има од тоа што се трудел за ветер?

Сите свои денови ги поминува во темнина, со многу грижи, болка и гнев.

Еве што видов дека е добро и убаво: човекот да јаде, да пие и да ужива во доброто од сиот свој труд под сонцето во сите денови од животот што Бог му ги дал, зашто тоа е неговиот дел.

И кога Бог му дава на човекот богатство и имот, а му дава и можност да ужива во нив, да го прифати својот дел и да се радува на својот труд — тоа е Божји дар.

Таквиот човек нема многу да размислува за деновите од својот живот, зашто Бог му го исполнува срцето со радост.