Естира

По овие настани царот Ахашверош го возвиши Аман, синот на Агагеецот Амедата. Го постави на повисоко место од сите владетели што беа со него.

Сите царски слуги што беа кај царската порта се поклонуваа и паѓаа ничкум пред Аман, зашто царот така беше заповедал. Но Мордехај не се поклонуваше и не паѓаше ничкум пред него.

Тогаш царските слуги што беа кај портата го прашаа Мордехај: „Зошто ја прекршуваш царската заповед?“

Му зборуваа така секој ден, но тој не ги слушаше. Затоа му кажаа на Аман, за да видат дали Мордехај ќе остане при својот став, зашто им беше кажал дека е Јудеец.

Кога Аман виде дека Мордехај не се поклонува и не паѓа ничкум пред него, се исполни со гнев.

Сметаше дека е премалку да крене рака само против Мордехај. Бидејќи му кажаа на кој народ му припаѓа Мордехај, Аман намисли да го истреби целиот народ на Мордехај – сите Јудејци низ целото царство на Ахашверош.

Во првиот месец, месецот Нисан, во дванаесеттата година од царувањето на Ахашверош, пред Аман фрлаа „пур“, односно ждрепка, за секој ден и за секој месец. Ждрепката падна на дванаесеттиот месец, месецот Адар.

Тогаш Аман му рече на царот Ахашверош: „Има еден народ расеан и распрснат меѓу народите во сите покраини на твоето царство. Нивните закони се различни од законите на сите други народи, а царските закони не ги почитуваат. Затоа не му е од полза на царот да ги трпи.

Ако му е угодно на царот, нека се запише да бидат истребени. Јас ќе предадам десет илјади таланти сребро во рацете на царските службеници, за да го внесат во царските ризници.“

Царот го извади печатниот прстен од својата рака и му го даде на Аман, синот на Агагеецот Амедата, непријателот на Јудејците.

Царот му рече на Аман: „Среброто ти се дава, а и народот, за да постапиш со него како што сакаш.“

На тринаесеттиот ден од првиот месец беа повикани царските писари. Тие напишаа сѐ што им заповеда Аман: до царските сатрапи, до управителите на секоја покраина и до владетелите на секој народ, во секоја покраина со нејзиното писмо и до секој народ на неговиот јазик. Писмата беа напишани во името на царот Ахашверош и запечатени со царскиот прстен.

Писмата беа испратени преку гласници во сите царски покраини, со заповед да ги погубат, убијат и истребат сите Јудејци – млади и стари, деца и жени – во еден ден, на тринаесеттиот ден од дванаесеттиот месец, месецот Адар, и да го разграбат нивниот имот.

Преписот од писмото требаше да биде објавен како закон во секоја покраина и да им се соопшти на сите народи, за да бидат подготвени за тој ден.

Гласниците тргнаа брзо, поттикнати од царската заповед, а законот беше објавен и во престолнината Шушан. Царот и Аман седнаа да пијат, но градот Шушан беше вознемирен.