Прескокни кон главната содржина

2 Мојсеева — Излез

Глава 10

  1. 1

    Тогаш Господ му рече на Мојсеј: „Оди кај фараонот, зашто Јас го закоравив неговото срце и срцето на неговите слуги, за да ги покажам овие Свои знаци меѓу нив,

  2. 2

    и за да му раскажуваш на својот син и на својот внук како постапив со Египќаните и какви знаци направив меѓу нив, за да знаете дека Јас сум Господ.“

  3. 3

    Мојсеј и Арон влегоа кај фараонот и му рекоа: „Вака вели Господ, Бог на Евреите: ‚До кога ќе одбиваш да се понизиш пред Мене? Пушти го Мојот народ, за да Ми служи.

  4. 4

    Зашто, ако одбиеш да го пуштиш Мојот народ, ете, утре ќе донесам скакулци во твојата земја.

  5. 5

    Тие ќе ја покријат површината на земјата, така што земјата нема да може да се види. Ќе го изедат остатокот што ви остана и го преживеа градот; ќе ги изедат и сите дрвја што ви растат во полето.

  6. 6

    Ќе ги наполнат твоите домови, домовите на сите твои слуги и домовите на сите Египќани - нешто што не го виделе ниту твоите татковци ниту нивните татковци, од денот кога се населиле на земјата до денес.‘“ Потоа Мојсеј се сврте и излезе од кај фараонот.

  7. 7

    Тогаш фараоновите слуги му рекоа: „До кога овој човек ќе ни биде стапица? Пушти ги луѓето да Му служат на Господ, својот Бог. Зар сѐ уште не гледаш дека Египет пропадна?“

  8. 8

    Мојсеј и Арон повторно беа доведени кај фараонот, а тој им рече: „Одете, служете Му на Господ, својот Бог. Но кои ќе одат?“

  9. 9

    Мојсеј одговори: „Ќе одиме со нашите млади и стари, со нашите синови и ќерки, со нашите овци и говеда, зашто треба да празнуваме празник во чест на Господ.“

  10. 10

    Фараонот им рече: „Нека биде Господ со вас како што јас ќе ве пуштам вас и вашите деца! Очигледно е дека имате лоша намера.

  11. 11

    Нема да биде така! Одете само вие, мажите, и служете Му на Господ, зашто тоа го баравте.“ Потоа ги избркаа од присуството на фараонот.

  12. 12

    Тогаш Господ му рече на Мојсеј: „Испружи ја својата рака над Египетската земја, за скакулците да дојдат врз неа и да го изедат секое полско растение - сѐ што остана по градот.“

  13. 13

    Мојсеј го испружи својот стап над Египетската земја, а Господ испрати источен ветер над земјата во текот на целиот тој ден и целата ноќ. Кога се раздени, источниот ветер ги донесе скакулците.

  14. 14

    Скакулците дојдоа врз целата Египетска земја и се спуштија по сите египетски предели во огромен број. Никогаш порано немало толку многу скакулци, ниту некогаш повторно ќе има толку.

  15. 15

    Тие ја покрија површината на целата земја, така што земјата потемне. Го изедоа секое полско растение и сите плодови на дрвјата што останаа по градот. По целата Египетска земја не остана ништо зелено, ни на дрвјата ни меѓу полските растенија.

  16. 16

    Тогаш фараонот брзо ги повика Мојсеј и Арон и рече: „Згрешив против Господ, вашиот Бог, и против вас.

  17. 17

    Затоа сега, те молам, прости ми го гревот само уште овојпат и помолете Му се на Господ, вашиот Бог, да ја отстрани од мене оваа смрт.“

  18. 18

    Мојсеј излезе од кај фараонот и Му се помоли на Господ.

  19. 19

    Господ го сврте ветерот и испрати мошне силен западен ветер, кој ги крена скакулците и ги фрли во Црвеното Море. Не остана ниту еден скакулец во сите египетски предели.

  20. 20

    Но Господ го закорави срцето на фараонот, и тој не ги пушти Израелевите синови.

  21. 21

    Тогаш Господ му рече на Мојсеј: „Испружи ја својата рака кон небото, за да настане темнина над Египетската земја - темнина што може да се почувствува.“

  22. 22

    Мојсеј ја испружи својата рака кон небото, и над целата Египетска земја настана густа темнина три дена.

  23. 23

    Луѓето не се гледаа еден со друг и никој не стана од своето место три дена. Но сите Израелеви синови имаа светлина во своите живеалишта.

  24. 24

    Тогаш фараонот го повика Мојсеј и рече: „Одете, служете Му на Господ! Само вашите овци и говеда нека останат; вашите деца може да одат со вас.“

  25. 25

    Но Мојсеј рече: „Ти мора да ни дадеш и животни за жртви и за жртви паленици, за да Му принесеме на Господ, нашиот Бог.

  26. 26

    И нашиот добиток ќе оди со нас; нема да остане ниту едно копито. Од него треба да земеме за да Му служиме на Господ, нашиот Бог, а додека не стигнеме таму, не знаеме со што треба да Му служиме на Господ.“

  27. 27

    Но Господ го закорави срцето на фараонот и тој не сакаше да ги пушти.

  28. 28

    Тогаш фараонот му рече на Мојсеј: „Тргни се од мене! Внимавај повеќе да не го видиш моето лице, зашто во денот кога ќе го видиш моето лице, ќе умреш.“

  29. 29

    Мојсеј одговори: „Добро рече. Нема повеќе да го видам твоето лице.“