2 Мојсеева — Излез
Глава 33
- 1
Господ му рече на Мојсеј: „Оди, тргни оттука, ти и народот што го изведе од Египетската земја, кон земјата за која им се заколнав на Авраам, Исак и Јаков, велејќи: ‚На твоето потомство ќе му ја дадам.‘
- 2
Ќе испратам ангел пред тебе и ќе ги изгонам Хананците, Аморејците, Хетејците, Ферезејците, Евејците и Јевусејците.
- 3
Одете во земјата во која течат млеко и мед. Но Јас нема да одам меѓу вас, зашто сте тврдоглав народ, за да не ве истребам по патот.“
- 4
Кога народот ја чу оваа лоша вест, се нажали и никој не го стави својот накит на себе.
- 5
Зашто Господ му рече на Мојсеј: „Кажи им на Израелевите синови: ‚Вие сте тврдоглав народ. Кога би одел меѓу вас само еден миг, би ве истребил. Затоа сега симнете го својот накит, па ќе решам што ќе направам со вас.‘“
- 6
Така Израелевите синови го симнаа својот накит уште од Хоривската планина.
- 7
Мојсеј го земаше шаторот и го поставуваше надвор од логорот, далеку од логорот, и го нарече Шатор на средбата. Секој што Го бараше Господ излегуваше до Шаторот на средбата, кој беше надвор од логорот.
- 8
Кога Мојсеј излегуваше кон шаторот, целиот народ стануваше и секој стоеше на влезот од својот шатор и гледаше по Мојсеј сѐ додека тој не влезеше во шаторот.
- 9
Штом Мојсеј влегуваше во шаторот, облачниот столб слегуваше и застануваше на влезот од шаторот, и Господ зборуваше со Мојсеј.
- 10
Кога целиот народ го гледаше облачниот столб како стои на влезот од шаторот, сите стануваа и секој се поклонуваше на влезот од својот шатор.
- 11
Господ зборуваше со Мојсеј лице в лице, како што човек зборува со својот пријател. Потоа Мојсеј се враќаше во логорот, но неговиот помошник, младиот Исус Навин, син на Навин, не се оддалечуваше од шаторот.
- 12
Мојсеј Му рече на Господ: „Ете, Ти ми велиш: ‚Води го овој народ‘, но не ми објави кого ќе испратиш со мене. Сепак, ми рече: ‚Те познавам по име и најде милост пред Мене.‘
- 13
Затоа, ако навистина најдов милост пред Тебе, покажи ми го Својот пат, за да Те познавам и да продолжам да наоѓам милост пред Тебе. И имај предвид дека овој народ е Твој народ.“
- 14
Господ рече: „Моето присуство ќе оди со тебе и ќе ти дадам одмор.“
- 15
Мојсеј Му рече: „Ако Твоето присуство не оди со нас, не изведувај нѐ оттука.
- 16
Зашто по што ќе се знае дека јас и Твојот народ најдовме милост пред Тебе? Зар не по тоа што Ти одиш со нас? Така јас и Твојот народ ќе бидеме издвоени од сите народи што се на лицето на земјата.“
- 17
Господ му рече на Мојсеј: „Ќе го направам и ова што го побара, зашто најде милост пред Мене и те познавам по име.“
- 18
Тогаш Мојсеј рече: „Покажи ми ја, Те молам, Својата слава.“
- 19
Господ одговори: „Ќе направам сета Моја добрина да помине пред тебе и ќе го објавам пред тебе името Господ. Ќе бидам милостив кон оној кон кого ќе бидам милостив и ќе се сожалам над оној над кого ќе се сожалам.“
- 20
И рече: „Не можеш да го видиш Моето лице, зашто човек не може да Ме види и да остане жив.“
- 21
Господ уште рече: „Ете, има место покрај Мене; застани на карпата.
- 22
Кога ќе поминува Мојата слава, ќе те ставам во пукнатина на карпата и ќе те покријам со Својата рака додека не поминам.
- 23
Потоа ќе ја тргнам Својата рака и ќе Ме видиш одзади, но Моето лице нема да се види.“