Прескокни кон главната содржина

2 Мојсеева — Излез

Глава 8

  1. 1

    Тогаш Господ му рече на Мојсеј: „Оди кај фараонот и кажи му: ‚Вака вели Господ: Пушти го Мојот народ, за да Ми служи.

  2. 2

    Но ако одбиеш да го пуштиш, ете, Јас ќе ја удрам целата твоја земја со жаби.

  3. 3

    Нил ќе зоврие од жаби. Тие ќе излезат и ќе влезат во твојот дом, во твојата спална соба и врз твојата постела, во домовите на твоите слуги и меѓу твојот народ, во твоите печки и во садовите за месење.

  4. 4

    Жабите ќе скокаат врз тебе, врз твојот народ и врз сите твои слуги.‘“

  5. 5

    Потоа Господ му рече на Мојсеј: „Кажи му на Арон: ‚Испружи ја својата рака со стапот над реките, каналите и езерата и направи жабите да излезат врз Египетската земја.‘“

  6. 6

    Арон ја испружи својата рака над египетските води, и жабите излегоа и ја покрија Египетската земја.

  7. 7

    Но и маѓосниците го направија истото со своите тајни вештини и изведоа жаби врз Египетската земја.

  8. 8

    Тогаш фараонот ги повика Мојсеј и Арон и рече: „Помолете Му се на Господ да ги отстрани жабите од мене и од мојот народ, а јас ќе го пуштам народот да Му принесе жртва на Господ.“

  9. 9

    Мојсеј му рече на фараонот: „Ти одреди кога да се помолам за тебе, за твоите слуги и за твојот народ, за жабите да бидат отстранети од тебе и од твоите домови и да останат само во Нил.“

  10. 10

    Тој одговори: „Утре.“ Мојсеј рече: „Нека биде како што рече, за да знаеш дека нема никој како Господ, нашиот Бог.

  11. 11

    Жабите ќе се отстранат од тебе, од твоите домови, од твоите слуги и од твојот народ; ќе останат само во Нил.“

  12. 12

    Тогаш Мојсеј и Арон излегоа од кај фараонот, а Мојсеј повика кон Господ поради жабите што ги испрати врз фараонот.

  13. 13

    Господ направи како што побара Мојсеј: жабите изумреа во домовите, дворовите и полињата.

  14. 14

    Ги собираа на купишта, па земјата се усмрди.

  15. 15

    Но кога фараонот виде дека дојде олеснување, го закорави своето срце и не ги послуша, како што рече Господ.

  16. 16

    Потоа Господ му рече на Мојсеј: „Кажи му на Арон: ‚Испружи го својот стап и удри го земниот прав, за да се претвори во вошки по целата Египетска земја.‘“

  17. 17

    Тие направија така. Арон ја испружи раката со својот стап и го удри земниот прав, и вошки дојдоа врз луѓето и животните. Сиот земен прав се претвори во вошки по целата Египетска земја.

  18. 18

    И маѓосниците се обидоа со своите тајни вештини да создадат вошки, но не можеа. Вошките останаа врз луѓето и животните.

  19. 19

    Тогаш маѓосниците му рекоа на фараонот: „Ова е Божјиот прст!“ Но срцето на фараонот се закорави и тој не ги послуша, како што рече Господ.

  20. 20

    Потоа Господ му рече на Мојсеј: „Стани рано наутро и застани пред фараонот. Ете, тој ќе излезе кон водата. Кажи му: ‚Вака вели Господ: Пушти го Мојот народ, за да Ми служи.

  21. 21

    Ако не го пуштиш Мојот народ, ете, ќе испратам роеви муви врз тебе, врз твоите слуги, врз твојот народ и во твоите домови. Домовите на Египќаните и земјата на која живеат ќе бидат полни со роеви муви.

  22. 22

    Но тој ден ќе ја издвојам Гесенската земја, во која живее Мојот народ, и таму нема да има роеви муви, за да знаеш дека Јас, Господ, сум среде земјата.

  23. 23

    Ќе направам разлика меѓу Мојот народ и твојот народ. Утре ќе се случи овој знак.‘“

  24. 24

    Господ направи така. Тешки роеви муви дојдоа во домот на фараонот, во домовите на неговите слуги и по целата Египетска земја; земјата беше опустошена од роевите муви.

  25. 25

    Тогаш фараонот ги повика Мојсеј и Арон и рече: „Одете, принесете Му жртва на својот Бог во оваа земја.“

  26. 26

    Но Мојсеј рече: „Не е добро да направиме така, зашто жртвите што Му ги принесуваме на Господ, нашиот Бог, им се одвратни на Египќаните. Ако пред нивните очи принесуваме жртви што им се одвратни, зар нема да нѐ каменуваат?

  27. 27

    Ќе одиме три дена пат во пустината и ќе Му принесеме жртва на Господ, нашиот Бог, како што ќе ни заповеда.“

  28. 28

    Фараонот рече: „Ќе ве пуштам да Му принесете жртва на Господ, својот Бог, во пустината; само не одете многу далеку. Помолете се и за мене.“

  29. 29

    Мојсеј рече: „Ете, кога ќе излезам од кај тебе, ќе Му се помолам на Господ. Утре роевите муви ќе се отстранат од фараонот, од неговите слуги и од неговиот народ. Но фараонот повторно да не нѐ измами, одбивајќи да го пушти народот да Му принесе жртва на Господ.“

  30. 30

    Мојсеј излезе од кај фараонот и Му се помоли на Господ.

  31. 31

    Господ направи како што побара Мојсеј и ги отстрани роевите муви од фараонот, од неговите слуги и од неговиот народ; не остана ниту една.

  32. 32

    Но и овојпат фараонот го закорави своето срце и не го пушти народот.