Езекиел

Во единаесеттата година, во третиот месец, на првиот ден од месецот, Господовиот збор дојде до мене:

„Сине човечки, кажи им на фараонот, царот на Египет, и на неговото мноштво: ‚На кого личиш во својата величина?

Ете, Асирија беше како кедар на Ливан, со прекрасни гранки, густа сенка и високо стебло; неговиот врв се издигаше меѓу густите гранки.

Водите го хранеа, длабоките води му даваа раст. Нивните реки течеа околу местото каде што беше засаден, а своите потоци ги испраќаа кон сите полски дрвја.

Затоа неговото стебло се издигна над сите полски дрвја. Гранките му се намножија и се издолжија поради изобилството вода.

На неговите гранки се гнездеа сите небесни птици; под неговите гранки ги раѓаа своите млади сите полски животни, а во неговата сенка живееја многу народи.

Беше прекрасен во својата големина и со долгите гранки, зашто неговите корени беа покрај многу води.

Ни кедрите во Божјата градина не можеа да се споредат со него. Чемпресите не беа како неговите гранки, а јаворите не беа како неговите гранчиња. Ниедно дрво во Божјата градина не му беше рамно по убавина.

Јас го направив прекрасен со мноштвото негови гранки, така што му завидуваа сите дрвја во Еден, во Божјата градина.‘

Затоа вака вели Господ Бог: ‚Бидејќи се издигна толку високо, го крена својот врв меѓу густите гранки и срцето му се исполни со гордост поради неговата височина,

го предадов во рацете на моќен владетел меѓу народите. Тој ќе постапи со него според неговото зло. Го отфрлив поради неговата безбожност.

Туѓинци, најсуровите меѓу народите, го исекоа и го оставија. Неговите гранки паднаа по планините и по сите долини, а неговите гранчиња се искршија покрај сите водни текови. Сите народи на земјата излегоа од неговата сенка и го напуштија.

Врз неговото паднато стебло се населија сите небесни птици, а меѓу неговите гранки дојдоа сите полски животни.

Ова се случи за ниедно дрво покрај водите повеќе да не се возвишува поради својата височина и да не го крева својот врв меѓу густите гранки. Ниедно дрво што прима изобилство вода да не се гордее со својата височина, зашто сите се предадени на смртта, во длабочините на земјата, меѓу луѓето што слегуваат во јамата.‘

Вака вели Господ Бог: ‚Во денот кога слезе во Шеол, направив длабочината да тагува по него. Ги задржав нејзините реки и многуте води престанаа да течат. Поради него го затемнив Ливан и сите полски дрвја свенаа.

Од звукот на неговиот пад ги затресов народите кога го спуштив во Шеол со оние што слегуваат во јамата. А во длабочините на земјата се утешија сите дрвја на Еден, најубавите и најдобрите на Ливан, сите што примаа изобилство вода.

И тие слегоа со него во Шеол, кај убиените од меч, заедно со оние што беа неговата сила и живееја во неговата сенка меѓу народите.

На кое од дрвјата во Еден му беше рамен по слава и величина? Сепак, ќе бидеш спуштен со дрвјата на Еден во длабочините на земјата. Ќе лежиш меѓу необрежаните, со убиените од меч. Тоа е фараонот и целото негово мноштво‘“, вели Господ Бог.