Ездра

Ова се водачите на татковските домови и семејното потекло на оние што се искачија со мене од Вавилон во времето на царувањето на царот Артаксеркс:

од потомците на Финес – Гирсон; од потомците на Итамар – Даниел; од Давидовите потомци – Хатус;

од потомците на Сеханија, од Фаросовите потомци – Захарија, а со него според семејното потекло беа запишани сто и педесет мажи;

од потомците на Фаат-Моав – Елиоинај, синот на Зерахија, а со него двесте мажи;

од потомците на Сеханија – синот на Јазиил, а со него триста мажи;

од потомците на Адин – Евед, синот на Јонатан, а со него педесет мажи;

од потомците на Елам – Исаија, синот на Готолија, а со него седумдесет мажи;

од потомците на Сефатија – Зевадија, синот на Михаил, а со него осумдесет мажи;

од потомците на Јоав – Авдија, синот на Јехиил, а со него двесте и осумнаесет мажи;

од потомците на Селомит – синот на Јосиф, а со него сто и шеесет мажи;

од потомците на Вивај – Захарија, синот на Вивај, а со него дваесет и осум мажи;

од потомците на Азгад – Јоанан, синот на Акатан, а со него сто и десет мажи;

од подоцнежните потомци на Адоникам – Елифалет, Јехиил и Семаја, а со нив седумдесет мажи;

од потомците на Бигвај – Утај и Завуд, а со нив седумдесет мажи.

Ги собрав кај реката што тече кон Ахава и таму логорувавме три дена. Кога ги прегледав народот и свештениците, не најдов меѓу нив ниеден од Левиевите потомци.

Затоа ги повикав водачите Елиезер, Ариил, Семаја, Елнатан, Јарив, Елнатан, Натан, Захарија и Месулам, како и разумните луѓе Јојарив и Елнатан.

Ги испратив кај Идо, водачот во местото Касифја, и им кажав што да му кажат нему и на неговите браќа, храмските слуги во Касифја: да ни испратат служители за домот на нашиот Бог.

Бидејќи добрата рака на нашиот Бог беше над нас, тие ни доведоа разумен човек од потомците на Маалиј, синот на Леви, синот на Израел, како и Саравија со неговите синови и браќа – осумнаесетмина;

и Асавија, а со него Исаија од Мерариевите потомци, нивните браќа и нивните синови – дваесетмина;

и од храмските слуги, кои Давид и водачите ги беа определиле да им служат на левитите – двесте и дваесетмина. Сите беа запишани по име.

Тогаш прогласив пост таму, кај реката Ахава, за да се понизиме пред нашиот Бог и да побараме од Него безбеден пат за нас, за нашите деца и за целиот наш имот.

Се срамував да побарам од царот војници и коњаници да нѐ бранат од непријателите по патот, зашто му бевме рекле на царот: „Добрата рака на нашиот Бог е над сите што Го бараат, а Неговата сила и гнев се против сите што Го напуштаат.“

Затоа постевме и Го молевме нашиот Бог за тоа, и Тој ја услиши нашата молитва.

Тогаш одвоив дванаесет од главните свештеници – Саравија, Асавија и со нив десет од нивните браќа.

Им ги измерив среброто, златото и предметите што царот, неговите советници, водачите и целиот Израел што беше таму ги беа дале како принос за домот на нашиот Бог.

Им измерив шестотини и педесет таланти сребро, сто таланти сребрени предмети и сто таланти злато,

дваесет златни чаши, тешки илјада дарици и два сада од добар блескав бакар, скапоцени како злато.

Им реков: „Вие сте свети за Господ, а и предметите се свети. Среброто и златото се доброволен принос за Господ, Бог на вашите татковци.

Внимавајте и чувајте ги сѐ додека не ги измерите пред главните свештеници, левитите и водачите на Израелевите татковски домови во Ерусалим, во просториите на Господовиот дом.“

Така свештениците и левитите ги примија измереното сребро, златото и предметите, за да ги однесат во Ерусалим, во домот на нашиот Бог.

На дванаесеттиот ден од првиот месец тргнавме од реката Ахава кон Ерусалим. Раката на нашиот Бог беше над нас и нѐ избави од раката на непријателите и од оние што поставуваа заседи по патот.

Кога стигнавме во Ерусалим, се одморивме таму три дена.

На четвртиот ден во домот на нашиот Бог беа измерени среброто, златото и предметите и му беа предадени на Меремот, синот на свештеникот Урија. Со него беа Елеазар, синот на Финес, и левитите Јозавад, синот на Исус, и Ноадија, синот на Вануј.

Сѐ беше предадено по број и по тежина, а целата тежина беше запишана во тоа време.

Оние што се вратија од заробеништвото и дојдоа од изгнанство Му принесоа жртви паленици на Израелевиот Бог: дванаесет јунци за целиот Израел, деведесет и шест овни, седумдесет и седум јагниња и дванаесет јарци како жртва за грев – сето тоа како жртва паленица за Господ.

Потоа им ги предадоа царските наредби на царските намесници и на управителите од другата страна на Реката, а тие им помогнаа на народот и на Божјиот дом.