Галатјаните

По четиринаесет години пак отидов горе во Ерусалим со Варнава, а со себе го зедов и Тит.

Отидов по откровение и им го изложив Евангелието што го проповедам меѓу незнабожците. Тоа насамо им го изложив на угледните, за да не трчам или да не сум трчал напразно.

Но ни Тит, кој беше со мене, иако Елин, не беше принуден да се обреже.

А тоа се случи поради лажните браќа, кои тајно се вовлекоа за да ја шпионираат слободата што ја имаме во Христос Исус и да нѐ поробат.

Но не им се потчинивме ни за час, за да остане со вас вистината на Евангелието.

А оние што се сметаа за угледни – какви и да биле некогаш, за мене не е важно, зашто Бог не гледа на лице – не ми наложија ништо дополнително.

Туку, напротив, кога видоа дека мене ми беше доверено Евангелието за необрежаните, како што му беше на Петар за обрежаните

(зашто Оној што дејствуваше во Петар за апостолство меѓу обрежаните, дејствуваше и во мене за незнабожците)

и кога ја познаа благодатта што ми е дадена, Јаков, Кифа и Јован, кои беа сметани за столбови, ми ја подадоа мене и на Варнава десната рака во знак на заедништво, за да одиме ние кај незнабожците, а тие кај обрежаните;

само да се сеќаваме на сиромашните, што и самиот ревносно се трудев да го правам.

Но кога Кифа дојде во Антиох, му се спротивставив в лице, зашто неговата постапка беше за осуда.

Имено, пред да дојдат некои луѓе од Јаков, тој јадеше со незнабожците, но кога дојдоа овие, тој се повлече и се тргна настрана, поради страв од обрежаните.

Со него лицемерно постапуваа и другите Евреи, така што нивното лицемерство го заведе дури и Варнава.

Кога видов дека не одат право според вистината на Евангелието, му реков на Кифа пред сите: „Ако ти, кој си Евреин, живееш како незнабожец, а не како Евреин, како можеш да ги принудуваш незнабожците да живеат како Евреи?“

Ние по раѓање сме Евреи, а не грешници од незнабожците,

но бидејќи знаеме дека човекот не се оправдува преку делата на Законот, туку само преку вера во Христос Исус, и ние поверувавме во Христос Исус, за да бидеме оправдани преку вера во Христос, а не преку делата на Законот; зашто преку делата на Законот нема да се оправда ниту еден.

Но ако и ние самите, сакајќи да се оправдаме во Христос, се најдовме грешници, дали тогаш Христос е служител на гревот? Никако!

Зашто, ако повторно го градам она што сум го разурнал, покажувам дека сум престапник;

бидејќи преку Законот умрев за Законот, за да живеам за Бог.

Со Христос сум распнат; и јас веќе не живеам, туку Христос живее во мене, а сегашниот живот во телото го живеам преку вера во Божјиот Син, Кој ме засака и Се предаде Себеси за мене.

Не ја поништувам Божјата благодат, зашто ако праведноста доаѓаше преку Законот, тогаш Христос залудно умре.