1 Мојсеева — Битие

Така беа довршени небото и земјата и сета нивна војска.

На седмиот ден Бог го доврши Своето дело што го беше направил и на седмиот ден се одмори од сето дело што го беше направил.

Бог го благослови седмиот ден и го освети, зашто во него се одмори од сето Свое дело што го создаде и направи.

Ова е потеклото на небото и земјата при нивното создавање, во времето кога Господ Бог ги создаде земјата и небото.

Уште немаше никаква полска билка на земјата, ниту беше никнала полска трева, зашто Господ Бог сѐ уште немаше пуштено дожд на земјата и немаше човек да ја обработува почвата.

Но од земјата се креваше пареа и ја напојуваше целата површина на земјата.

Господ Бог го создаде човекот од земниот прав и му вдахна во ноздрите здив на живот; и човекот стана жива душа.

Господ Бог насади градина на исток, во Едем, и таму го постави човекот кого го создаде.

Господ Бог направи од земјата да израсне секое дрво што е убаво за гледање и добро за храна, како и дрвото на животот среде градината и дрвото за познавање на доброто и злото.

Од Едем течеше река за да ја напојува градината, а оттаму се разделуваше на четири главни реки.

Името на првата река е Пишон; таа ја обиколува целата земја Хавила, каде што има злато.

Златото на таа земја е добро; таму има и бделиј и ониксов камен.

Името на втората река е Гихон; таа ја обиколува целата земја Куш.

Името на третата река е Тигар; таа тече источно од Асирија. А четвртата река е Еуфрат.

Господ Бог го зеде човекот и го насели во Едемската градина, за да ја обработува и да ја чува.

Господ Бог му заповеда на човекот: „Од секое дрво во градината можеш слободно да јадеш,

но од дрвото за познавање на доброто и злото не јади, зашто во денот кога ќе јадеш од него, сигурно ќе умреш.“

Господ Бог рече: „Не е добро човекот да биде сам; ќе му создадам соодветен помошник.“

Господ Бог ги создаде од земјата сите полски ѕверови и сите небесни птици и ги доведе кај човекот за да види како ќе ги нарече; и како и да го наречеше човекот секое живо суштество, тоа му беше името.

Така човекот им даде имиња на сиот добиток, на небесните птици и на сите полски ѕверови. Но за човекот не се најде соодветен помошник.

Тогаш Господ Бог пушти врз човекот длабок сон, и тој заспа; зеде едно од неговите ребра и местото го затвори со месо.

Од реброто што го зеде од човекот, Господ Бог ја создаде жената и ја доведе кај човекот.

А човекот рече: „Ова е коска од моите коски и месо од моето месо; таа ќе се нарече Жена, зашто е земена од Мажот.“

Затоа човекот ќе ги остави својот татко и својата мајка, ќе се приврзе кон својата жена и двајцата ќе станат едно тело.

И двајцата, човекот и неговата жена, беа голи и не се срамеа.